door Bert Drolenga
Ook dit seizoen werd geopend tegen Angstgegner Zwijndrecht. Het begint al een echte traditie te worden. In 2010 en 2012 kwamen van een koude kermis thuis:
27-9-2010 Barendrecht 1 1735 – Zwijndrecht 1 1703 3½ – 4½
8-10-2012 Barendrecht 1 1753 – Zwijndrecht 1 1738 3 – 5
Dit keer waren we optimistischer. Door de komst van André Coenen en Bart Dubbeldam zijn we versterkt en moest het mogelijk zijn revanche te nemen op deze sympathieke tegenstander.
We begonnen met een 1-0 voorsprong. Aankoop André had zijn partij vooruit gespeeld. Na een gesloten Siciliaan volgde een zware partij, waarbij zijn tegenstander het loperpaar en André het paardenpaar bezat. André verbruikte zeeën van tijd, maar in het eindspel kon hij een zwarte toren insluiten ten koste van een paard en pion. Zijn tegenstander was daarna gedesillusioneerd en met veel gemak schoof André het spel uit (0-1).
De overige 7 spelers reden op vrijdag 11 oktober in de stromende regen naar het nieuwe onderkomen in Zwijndrecht. Wat we toen nog niet wisten, was dat het wedstrijdverloop sterke overeenkomsten zou vertonen met de gelijktijdige WK-kwalificatiewedstrijd Nederland – Hongarije in Amsterdam.
Zwijndrecht speelt in een prachtige Arena, alleen kunnen de deurscharnieren wel een druppeltje olie gebruiken. Dit gepiep weerhield ons niet om in een uitverkocht huis voortvarend uit de startblokken te schieten. Het uitverkochte bezoekersvak werd bemand door Tom Godthelp en later Leo van Praag en John Bakker.
Na twee uur spelen zag het er goed uit voor de onzen. Tjerk-Peter, Bert, Robert en Bart stonden al duidelijk beter. Alleen Rien had moeite zijn tegenstander in bedwang te houden.
Debutant Bart scoorde het 2e doelpunt. Hij speelde zijn eerste interland in de eerste klasse RSB en deed dat als een echte veteraan. Op een gegeven moment had hij maar liefst een uur meer tijd verbruikt dan zijn ervaren tegenstander. De hele partij had hij het initiatief en met een dodelijke penetratie op de linkerflank dwong hij zijn tegenstander tot opgave (0-2).
Zie de partij met eigen, uitgebreid commentaar:
Vervolgens kon Tjerk-Peter shirtje ruilen. Heel slim opende hij Spaans. Dit land is niet voor niets Europees- en Wereldkampioen. Zijn tikkie-takkie-spel verwarde de Zwijndrechter zo, dat deze zomaar een pion weggaf. Het was het begin van een snel einde (0-3).
Zoals gezegd had Rien het zwaar. Schotten kunnen niet voetballen, dus het Schotse gambiet was geen gelukkige keuze. Rien won zijn pion pas terug toen zijn tegenstander kon afwikkelen naar een gewonnen toreneindspel (1-3).
Ruststand dus 3-1 in ons voordeel. in Amsterdam was het inmiddels 4-0 voor Oranje. Het zou moeilijk worden onze jongens in het halen.
Onze voorsprong werd uitgebreid door Robbert. Hij kreeg een Russisch paardoffer op f7 ala Poetin om de oren. Dit stormachtig begin kreeg vreemd genoeg een voorzichtig vervolg. Wit speelde met veel breedtepassjes op het middenveld en met menig terugspeelbal op de keeper. Toen hij eindelijk ten aanval trok was Robbert op zijn hoede. De steekpassjes 35…d5 en 36…Db8 deden het tij keren (1-4).
Hiermee waren we verzekerd van een matchpunt, maar er zat nog meer moois in het verschiet.
Robert zette het vervolg halfje op het scorebord. In een Konings-Indiër zette hij eerst de rechtervleugel van wit klem en vervolgens viel hij aan op de linkervleugel. De witte rechtsback was echter op zijn hoede, waarna er tot shirtjesruil werd besloten (1½-4½).
Feike trok een blik Morra-morra open. Met snelle combinaties wist hij de zwarte verdediging uit elkaar te spelen. Naar eigen zeggen was 24. Txc7 niet juist. Het toch niet zo heel moeilijke 24. Pe6 was beter geweest. Zwart ging natuurlijk de fout in met 16…Ta7, waarna zijn stelling niet meer te redden was. (1½-5½).
In de blessuretijd wist Bert nog een doelpuntje mee te pakken. In mijn potje was het juiste plan het klem zetten van de zwarte spelers op de rechtervleugel en zelf toeslaan op de linkervleugel. Ik wist eindelijk weer eens dit juiste plan te vinden en wist me er aan te houden. Niet te houden was de witte a-pion, die beslissend doorbrak (1½-6½).
De score van Oranje werd weliswaar niet geëvenaard, dat werd een 8-1 overwinning, maar onze overwinning smaakte niet minder zoet.
