Nog twee ronden te gaan. De tussenstand is als volgt:

De koploper speelt tegen de nummer 2. Barendrecht 1 speelt thuis tegen De Willige Dame 2. De winnaar van deze partij is vrijwel zeker van promotie. De druk werd steeds hoger opgevoerd. Dolf Meijer werd ingehuurd voor wat extra schaaktraining. Tjerk-Peter, de teamleider, drukte een ieder op het hart goed uit te rusten, gezond te eten en nog een paar schaakboeken te bestuderen.
Helaas kon Bert Drolenga niet voor deze cruciale wedstrijd opgesteld worden. Hij was immers al 3 keer ingevallen. Met Corné hadden we een waardige vervanger gevonden. Voorafgaande aan de wedstrijd werd hem een stortvloed aan instructies meegegeven: rustig spelen, goed nadenken, je tijd benutten, op het juiste moment een remise aanbod doen. Stijf van de zenuwen, en alle instructies proberend te onthouden, begon hij aan de wedstrijd.

Nog voordat de partijen goed en wel begonnen waren had Tjerk-Peter in 8 zetten van Anne Meeldijk gewonnen in een Schots Gambiet. Dit is helaas geen clubrecord, want Rien won in de vorige ronde in 7 zetten van zijn tegenstander van Groenoord. De voorsprong hield helaas niet lang stand. Overgeconcentreerd gaf Corné een stuk weg. Toen daarna ook zijn dame midden op het bord gevangen werd genomen, kon hij zijn tegenstander een hand geven.

John, met nog alle stukken op het bord, liep geregeld naar de teamleider om aan te geven dat het een potremise (?) stelling was en dat hij graag remise wou aanbieden. Na een korte blik op zijn bord en een wat langere blik op de andere borden was de teamleider resoluut: doorspelen!

Feike draait een wisselvallig seizoen. Ook dit keer speelt hij een moeilijke pot. Wellicht was hij met zijn gedachten bij zijn dochter die een paar dagen daarvoor beide polsen had gebroken tijdens het snowboarden. Maar ook alle lof aan zijn tegenstander die energiek ten aanval trekt en niets aantrekt van 150 ratingpunten verschil.

Jean-Peter bouwde een mooie aanvalsstelling op. Met een kwaliteitsoffer (met weliswaar 2 pionnen winst) reet hij de koningstelling van zijn tegenstander open, maar overzag een simpele verdediging van zijn tegenstander. Hans en Ab zagen in één blik hoe Jean-Peter weer een kwaliteit terug kon winnen en zagen vervolgens tot hun afgrijzen dat Jean-Peter een geheel andere zet deed. “Vanaf de zijlijn ziet alles er veel gemakkelijker uit” constateerde Hans terecht.

Robert kwam weer in zijn gebruikelijke tijdnood. Gelukkig kon hij afwikkelen naar een potremise stelling met beide koning, toren en 3 pionnen (tegen over elkaar). De verschillende remise aanbiedingen van Robert werden beleefd geweigerd. Robert had immers nog maar 1,5 minuut op de klok. Het enige wat Robert hoefde te doen was met de toren heen en weer te zetten en zijn tegenstander kon er van zijn levensdagen niet doorheen komen. Zo kun je zeker zo´n 50 zetten doorspelen, zonder dat er een stuk wordt geslagen (=remise). Tot afgrijzen van een ieder ging Robert pionzetten doen, waardoor er openingen werden gecreëerd voor zijn tegenstander. In de laatste paar seconden werd Robert zelfs mat gezet. Dit was zeker niet nodig geweest.

Bij Jean-Peter was zijn tegenstander zo aardig om de kwaliteit weer terug te geven. Met 2 pluspionnen was het daarna niet moeilijk om de winst te pakken.

Inmiddels is de tussenstand 2-2. Bij de overige partijen was er geen peil te trekken welke kant de uitslagen zouden vallen.

Feike´s partij zag er steeds somberder uit. Zijn koning werd volledig opgejaagd waarbij en passant een paar pionnen werden opgepeuzeld. Het eindspel werd vakkundig uitgespeeld en Feike noteerde een zeldzame 0.

Robbert won in zijn partij een kwaliteit, om hem daarna met alle gemak weer terug te geven. Gelukkig had hij onderweg nog een pionnetje gewonnen en won hij uiteindelijk de partij.

Tussenstand is nu 3-3. Alleen John en Rien waren nog aan het spelen.
Bij John ging pas op de 40e zet, om 23:15 uur het eerste stuk van het bord. Gezien het scoreverloop hadden zowel John, als zijn tegenstander zo´n 20 keer over en weer remise aangeboden, die elke keer weer, na kort overleg met de teamleider, moest worden afgeslagen.

Toen Rien, in een moeilijke stelling een kwal weggaf, kon hij meteen opgeven, wat hij dan ook deed. De stand is nu 3-4. Promotie zit er niet meer in en alleen John was nog aan het spelen. Hij had de instructies goed onthouden: “zorg ervoor dat je in tijdnood net iets meer tijd overhoudt dan je tegenstander”. Daar hield John zich keurig aan en maakte de eindstand 4-4. Met deze uitslag hadden alle witspelers gewonnen.

Zo terugkijkend op de wedstrijd waren we er zo dichtbij, en tegelijkertijd zijn we door deze uitslag ook zo ver weg van promotie.
Als Bert op tijd was aangemeld als 1e team speler…
Als Robert zijn potremise stelling gewoon remise houdt…
Als Feike gewoon doet wat hij moet doen: winnen…
Dan waren we al lang kampioen geworden.

Nu we toch bezig zijn met als, als, als…
Als De Willige Dame de laatste ronde gelijkspeelt of verliest van Erasmus en tegelijkertijd Zwijndrecht gelijkspeelt of verliest van de hekkensluiter WSV, dan kan Barendrecht alsnog kampioen worden (moeten we zelf nog wel even van ´t Springend Peert winnen).