Op maandag 3 januari moesten we in de vierde ronde aan de bak tegen hekkensluiter WSV 3.
Alsof we oud en nieuw nogmaals wilden overdoen, ging deze ontmoeting met veel vuurwerk gepaard.
Aan alle borden knetterden de vonken er vanaf en na afloop smeulde menig vreugdevuurtje nog lang na.

Maar eerst naar het begin van de wedstrijd.
We waren compleet, dus dat gaf goede hoop.
Snelle Robert was als eerste klaar. Zijn dame spoot als een gillende keukenmeid door de zwarte stelling en verschalkte de zwarte koning na zo’n 15 zetten (1-0).
Ha, dacht ik toen, ik sta ook al gewonnen en hoef lekker geen verslag te schrijven. Helaas wist ik toen niet dat snelle Robert al eerder een verslag geschreven had.
Ik was dus dit keer de klos, want ik won 2 zetten later dan Robert. Mijn tegenstander probeerde weliswaar een aanval op te zetten, maar deed dit zo langzaam dat mijn loper zich als een voetzoeker door de witte stelling kon vreten (2-0).

De 3-0 kwam ietsjes later. Robbert stond de hele partij met de rug tegen de muur, maar wist nog net op tijd een giftig bommetje onder zijn geïsoleerde d-pion te leggen. Zijn tegenstander trapte in de val, nam de pion met een paard, dat vervolgens verloren ging door een gemene penning.(3-0).
Tjerk-Peter toonde zich vervolgens de ideale gastheer door de enige remise van de avond te spelen. Hij stond de gehele partij onder druk, maar wist onder deze druk uit te komen, waarna de vredespijp gerookt kon worden.(3½-½).

De overige partijen beloofden nog meer vuurwerk en dat kwam er dan ook.
Feike verbruikte veel tijd in de opening, omdat zijn tegenstander het initiatief had. Gelukkig kon deze geen aanknopingspunten vinden, ondanks veel gepeins.
Feike hielt zijn kruit lange tijd droog. Toen hij op het juiste moment het initiatief dreigde over te nemen lette zijn tegenstander even niet op en gaf een kwaliteit weg. Moegebeukt gaf hij meteen op (4½-½).

De volgende klapper kwam aan het bord van Rien. Na de opening vloog hij zijn tegenstander meteen naar de keel op de koningsvleugel. Zijn opponent verkoos de ander kant van het bord, maar dit was geen gelukkige strategie. Rien was veel sneller met het aansteken van zijn siervuurwerk, won een kwal en een dame en de partij (5½-½).

Ook John kreeg de kans voor het afsteken van een paar bommetjes. De gehele partij had hij het initiatief. Het remiseaanbod van zijn tegenstander werd daarom afgeslagen. Terecht, want al snel wist hij 2 splinterbommen in de vorm van torens op de 7e rij te plaatsen. Dit leverde hem een paard op en de partij (6½-½).

Als laatste wist Jean-Peter het volle punt binnen te slepen. Ook hij wist al gauw het initiatief naar zich toe te trekken. Zijn acties op de koningsvleugel leverden hem een pion op. Toen wit lang rocheerde, verplaatste JP zijn aandacht naar de damevleugel. Een toren schoot als een raket de vijandelijke koning binnen, ontplofte daar en sloeg na een combinatie een paard aan de haak (7½-½).

Al met al een verdiende overwinning die hoop geeft voor de toekomst..
En vervolgens bleef nog lang onrustig in Barendrecht…