Vrijdag de 13e

De maand maart begon op een zondag en dus zou er spoedig een vrijdag de dertiende volgen. In mijn agenda staat gebruikelijk een donker rood kruis door vrijdag de dertiende. Ditmaal niet, er moest worden geschaakt door het 2e van Barendrecht/IJsselmonde tegen Spijkenisse. Ook mijn verzoek aan de teamleider om de wedstrijd vooruit te mogen spelen mocht niet helpen en werd niet gehonoreerd.

Sinds mensenheugenis werden door de Romeinen op de vrijdagen de doodvonnissen voltrokken. Dat in combinatie met de 13e weerhield mij en de rest van het team ervan om Italiaans te openen. Bovendien hoe kan de RSB een dergelijke wedstrijddatum inplannen wetende dat nog de KLM, of British Airways stoelenrijen met 13 nummert. Ook in het Burj al Arab is geen dertiende verdieping of kamer met het nummer 13 te bekennen.

Gelukkig mochten we na ons vertrek uit Barendrecht de A13 links laten liggen en konden we via de A15 al slalommend naar het altijd gezellige Spijkenisse afreizen. Op verzoek van de teamleider vertrokken we wat eerder zodat we in alle rust in de speelzaal nog een kwartier voorbereidingstijd hadden. Er stond dan ook behoorlijk wat op het spel. De winnaar van vanavond was zeker van promotie naar de tweede klasse en bovendien zeer dicht bij het kampioenschap. Helaas kon Pieter, één van onze vaste kanjers, niet mee. Jake nam zijn verantwoording en zou de stoel van Pieter gaan bezetten. We wisten dat het een moeilijke avond zou worden!

Bijzonder gastvriendelijk werden we ontvangen in de prachtige speelzaal van Spijkenisse. Om vijf voor acht zaten onze teamleden strak en gedisciplineerd achter de borden, volledig gefocust naar de stukken te staren. Mogelijk geïntimideerd door deze gedrilde machine namen onze tegenstanders met knikkende knieën en reeds enigszins gebogen hoofden plaats achter de tafels. Stipt om acht uur verzocht de wedstrijdleider de klokken in te drukken. Vroeger was dit altijd een mooi moment; van volledige stilte naar het ritmisch tikken van de klokken. Traditioneel kijk ik dan om me heen en aanschouw de eerste grimassen van de spelers. Naast ons team speelde ook nog een viertal en twee verdwaalde clubspelers. Dertien! Dertien borden in de zaal! Mijn geluk kon niet op. Dit was letterlijk de goden verzoeken. Spijkenisse bedankt! Dit mocht niet meer mis gaan!

Met deze wetenschap speelden we vol vertrouwen onze eerste zetten. Na een kleine tien minuten wist Han op bord acht gebruik te maken van zijn sterke opening en plaatste zeer direct een dodelijke aanval met twee paarden op de koningsvleugel. Ed ging op bord twee ook als een trein. Na een halfuurtje stond hij dik gewonnen en werd het punt feitelijk al geteld. Op zet dertien vergaloppeerde hij zich echter enorm en blunderde zomaar een toren weg zonder enig compensatie. Opgeven was nog het enige. Jake liet zich hierdoor enigszins afleiden en raakte op bord drie in een lastige stelling. Zijn tegenstander koos echter voor een rustige rokade in plaats van het uitbuiten van een zeker voordeel. Jake zag weer enig kans maar was er niet altijd met zijn gedachte helemaal bij. Helaas verloor Jake door een mooie combinatie van zijn tegenstander een kwaliteit en konden de stukken al vrij snel in de doos. Het leek warempel wel een wankel kaartenhuis. Bord 2 viel, bord 3 viel en kort daarna ook bord vier! Rien wist met zwart op bord vier onvoldoende te reageren op de redelijk agressieve aanval van wit. Doordat de witte stukken positioneel veel beter stonden bleef het initiatief bij wit en bleef er voor Rien niets anders over dan gedwee toekijken naar de oprukkende witte stukken. Na anderhalf uur stonden we dus met 1-3 achter, 1-3? 13?!

Robert speelde op bord zes een bijzonder gedegen partij en wist in het eindspel behendig te voorkomen dat een pion van zijn tegenstander kon promoveren. Na deze slimme blokkade werkte Robert rustig toe naar een verdiende overwinning. Jean-Peter speelde aan bord vijf een redelijk complexe partij maar stond eigenlijk de gehele avond al goed. Natuurlijk nam Jean-Peter zijn verantwoordelijkheid en wist knap de stand gelijk te trekken 3-3. Op het eerste en het zevende bord zou weldra een beslissing moeten vallen. Op bord zeven wist John met wit enige druk uit te oefenen op de zwarte stukken. Toch leken halverwege de partij de penningen en de posities van de lopers van zwart de kansen te doen keren. Met een achterstand van 45 minuten in tijd moest John enigszins forceren. Zijn tegenstander bood John een helpende hand door een kleine onzorgvuldigheid in zijn spel toe te laten. Met drie krachtige zetten werd de prachtige pionnenstructuur van zwart verwoest en koos John een vervolg met stukken afruil. De dames, een toren en enkele pionnen stonden daarna klaar voor het eindspel. John wist vervolgens een toren afhandig te maken tegen een pion. Zwart probeerde uit alle macht op eeuwig schaak te spelen. Dit zorgde onverwacht toch nog voor een spannend eindspel welke uiteindelijk door John gecontroleerd werd gewonnen. Aan bord één was de tussenstand inmiddels ook bekend. Alleen een overwinning van zwart zou voor Spijkenisse nog enig soelaas kunnen bieden. Helaas zat dat er heel de avond al niet echt in en al snel gaf de tegenstander Rinus sportief een hand. Promotie is zeker en met nog één wedstrijd te gaan hebben we aan 13 matchpunten genoeg om kampioen te kunnen worden! 13!

Vrijdag 13 maart 2015

spijk4bar2.jpg

4 gedachten over “Vrijdag de 13e”

  1. geweldige promotie voor het getal 13 met een te verwachten promotie Vrijdag de 13e plus 4.Dank John voor het fantasierijke verslag.

  2. Geweldige promotie voor het getal 13.Kampioen worden we op de 13e plus de vier van vieren.Bedankt voor t fantasierijke verslag John.

Reacties zijn gesloten.