[slideshow=26]

Bijna iedere Nederlander heeft wel eens van het Hoogovens Schaaktoernooi gehoord, minder van het Corus Schaaktoernooi en nog minder van het Tata Schaaktoernooi (logische vraag hierbij: is dit een schaaktoernooi voor baby’s?). Persoonlijk heb ik niet de drang gehad om eens naar dat toernooi toe te gaan en zeker niet in mijn eentje. Wel volgde ik het toernooi via de media, in het bijzonder via teletekst, waarbij je altijd 3 partijen ‘live’ kon volgen, nu maar 2! Van Rien van Wilgenburg weet ik dat je als amateur-schaker daar ook aan mee kan doen. Daarom is het een goede gedachte van onze gedreven voorzitter geweest om met een groep enthousiaste leden naar dit toernooi te gaan en in de vorm van een vierkamp op vrijdagavond tot en met zondagavond aan dit eminente schaaktoernooi deel te nemen. Verder kun je de topschakers van dichtbij gade slaan achter de borden met hun vlaggetjes erbij, de partijen op de schermen volgen in de speelzaal, naar het Paviljoen (= de schaaktent op de Dorpsweide) gaan om de uitleg bij de partijen van een bekend oud-topschaker te volgen, een gesprek aan te knopen met zo’n schaakgrootheid bij toeval of bewust hierop uitzijnd, zelfs kun je ze aanraken als je dat wilt (ik kon me nog maar net bedwingen). Ook kan je daar bekende Nederlanders of VIPS zo u wilt aantreffen, zoals ex-parlementariërs, politici van de provincie Noord-Holland, alsmede vertegenwoordigers van bedrijven die net als wij een schaakpassie bezitten. Zo trof ik allereerst Jan Nagel aan, die had ik wel willen aanstoten zeggend: “Wat doe jij hier? Je moest toch zo nodig weer een nieuwe partij oprichten, de rest laat je weer aan anderen over.” Maar wat zag mijn oog nog meer: Ed van Thijn versus Bas de Gaay Fortman jr, je begrijpt de dag kon niet meer stuk. Temeer omdat ik mijn tegenstander in de 3e ronde volkomen verpletterd had en ik in de prijzen was gevallen. Ik ging dan ook helemaal uit mijn dak, dat begrijp je wel.

Als amateur van iedere speelsterkte kan je in de vorm van een tienkamp, een vierkamp en een rapidtoernooi meedoen. De grootmeesters spelen in 3 groepen A, B en C gedurende ruim 2 weken met 3 rustdagen, ieder 13 partijen. Gespeeld wordt in sporthal De Mondriaan (ook de Barendrechters behalve ondergetekende en Jochem Liefrink speelden daar) , het Paviljoen, Café de Zon (daar speelde ik natuurlijk) en De Liefhebbers(?). Na afloop was het verzamelen in De Zon, daar was het zeer gezellig en kon ook gebiljart worden. De vrijdagavond na afloop van de partijen was ik samen met Robbert Meijer naar de commentaartent gegaan, maar daar bleek de zitting afgelopen te zijn. Bij vertrek wisselden we nog enige woorden met de dames aan de ingang, toen de commentator van dienst op deze dag verscheen Ivan Sokolov. Al terugwandelend raakten we vanzelf in gesprek. Hij bleek zelf een keer of 15 te hebben deelgenomen, maar bleek nu niet goed genoeg meer. Toen ik zei dat verschillende goede schakers bijv. Najdorf en Korchnoi toch ook heel lang op latere leeftijd hadden doorgeschaakt, was zijn antwoord: “Het schaken is erg veranderd, vooral door de komst van de schaakcomputer, dat is in het voordeel van de jongeren.” Ja, het is tegenwoordig zo dat je op je 15e al grootmeester moet zijn zoals Giri om mee te kunnen tellen.

Maar hoe was de eerst ronde afgelopen voor ons? Het bleek desastreus te zijn, drie remises van Feike, Tjerk Peter en Robbert en niet één overwinning (1½ uit 8). De schuldige, mijn persoon, want John die even bij mij was wezen kijken zag, zoals vaker, dat ik weer eens gewonnen stond en niet zo’n klein beetje ook . Hij had tegen iedereen gezegd in volle overtuiging “Roel gaat winnen.” Toen ik hem tegenkwam wilde hij mij feliciteren, ik moest hem zwaar teleurstellen dat ik verloren had van een 15-jarig jochie uit Tuitjehorn (ligt bij Alkmaar). En ik had nog nooit zo gewonnen gestaan! Wat kan het schaakleven toch hard zijn!! Verder werd de eerst avond gezellig doorgebracht in De Zon waarbij een aantal partijen nog wel geanalyseerd werden.
De tweede dag verliep een stuk beter, want Tjerk Peter, Jochem en Roel wonnen gelukkig, waarbij aangetekend dient te worden dat Jochem dit reglementair verkreeg doordat zijn tegenstander zijn telefoon liet afgaan. Ikzelf veegde in korte tijd mijn tegenstander die eerder gewonnen had van het bord, mede vanwege het feit dat ik ’s morgens met Tjerk Peter, Robbert en John een stevige strandwandeling had gemaakt (Leo moest wegens oog/zand problemen afhaken) wat kennelijk tot een frisse geest had geleid. Ook Tom en Leo hadden beide een halfje bewerkstelligd, dus was de totaalscore op de tweede dag 4 uit 8. Al met al was een hoge klassering voor de meeste van ons een fata morgana geworden. De avond werd al pratend, drinkend in De Zon doorgebracht, waarbij Leo en Tom in plaats van te klaverjassen voor de verandering de keu hanteerden. Verder was het daar een gezellige boel aan de bar, waarbij mijn laatst tegenstander uit het Brabantse Ravenstein, niet ver van de Duitse grens, zich onderscheidde door met zijn Duitse vrienden die hij al eerdere jaren ontmoet had, Duitse liederen voort te brengen. De man deed voor de 30ste keer mee, had zijn beide partijen verloren en verzekerde in zijn overmoed ‘dat hij mij wel een poepje zou laten ruiken’. Helaas, hij zou de andere dag kansloos ten onder gaan. Na afloop de wandeling van een minuut of 10 terug door de duinen naar het Hotel Het Hoge Duin, waar wij verbleven en de bedden goed waren.
Dan de laatste dag, om met mijn persoontje te beginnen, mijn optimistische tegenstander werd snel weggevaagd. Maar wat zou die jongen uit Tuitjehorn, waarvan de vader op dat moment tegen Feike speelde, gaan doen? De 2e partij stond hij ook slecht, maar zijn tegenstander deed het verkeerd, dus won hij weer met het nodige geluk. Ik dacht dat het geluk zou voortduren en dat hij ook zijn laatste partij zou winnen, maar nu liet hij zich verrassen. Het “wonder van Wijk aan Zee” was dus alsnog geschied! Zodoende eindigden we met zijn drieën met 2 uit 3 bovenaan, aldus 14 euro verdienend. Als ik ongedeeld tweede was geworden zou ik 15 euro verdiend hebben, daar is overheen te komen. Maar ik ben nu semi-prof in het schaken geworden en dat kan niet iedereen zeggen.
De eer van de vereniging was gered, maar hoe zou het met onze geliefde voorzitter zijn? Bij winst zou hij in ieder geval eerst worden al of niet gedeeld. Dus deed het mij goed dat ik hem in een gunstige stelling aantrof. En gelukkig onder het oog van een aantal onzer deed hij wat van een voorzitter verwacht mag worden: winnen. Echter, een kleine tegenvaller zijn concurrent won ook, aldus moest hij de eerste plaats delen en ook de poen: opbrengst 20 euro. Als enige was Tjerk Peter ongeslagen gebleven!
Onze laatste strijder, Robbert Meijer, belandde in een remiseachtige stelling, bood remise aan, maar zijn tegenstander wist van geen opgeven, terwijl Robbert het op een gegeven moment niet goed deed. Het werd dus uiteindelijk een nul, hetgeen een beetje kenmerkend was voor het totale optreden van onze Barendrechters. De laatste dag leverde een score op van 2½ uit 8.

Het totale slagveld overziend komen we tot de volgende resultaten in de verschillende categorieën:

• ½ punt: Feike (2), Robbert( 4), John( 6), Leo (7) en Tom (7).
• 1 punt: Jochem (9)
• 2 punten: Roel( 9)
• 2½ punt: Tjerk Peter (4)

Resultaten uit het verleden zeggen niks over de resultaten in de toekomst. Daarom enige bemoedigende tips voor het volgend jaar:
Feike: vraag bij de octrooiraad patent aan op zetten die jij alleen mag doen, dan win je vanzelf. Belangenverstrengeling daar doen we even niet aan.
Robbert: laat je oren eens uit spuiten, dan zie je de stukken beter.
John: ga eens meer oefenen op de computer, daar zit ook een schaakprogramma op!
Tom: probeer eens een ander merk sigaren, met de witte wijn zit het wel goed!
Leo: zet dat “rare hoofd”nou is uit je hoofd! Sla liever met je vuist op het bord, dat de stukken eraf vliegen. Thuis bij Rina sla je toch ook met de vuist op tafel.
Jochem: vooral niet te veel oefenen met je vader, want dat leidt toch tot niets.

Jullie “onsportieve” wedstrijdleider.