De derde ronde voeren we me de nodige bibbers naar het eiland Goeree Overflakkee. Daar wachtten een klein overtal aan elopunten en een slechte herinnering (dramatisch verlies in 2014) op ons.
Iroy gaf de pijp al gauw aan Maarten. Terecht, want de stelling bood beiden weinig perspectief (½-½).
Hierna duurde het even tot de volgende uitslag. Mijn bibbers bleken trouwens terecht.
Mijn plus-min-lijstje gaf geen goed nieuws: een plus bij Tjerk-Peter, een min bij Feike, André en Ron en bij de anderen ging de strijd gelijk op. Dat werd aanpoten dus.
Gelukkig kantelde de wedstrijd aan het bord van Bert. In een tweesnijdige Siciliaan probeerden we beiden als eerste de vijandelijke koning met een bezoekje te vereren. Mijn tegenstander was zo vriendelijk mij de eerste kans te geven. Met 17…b3 greep ik deze en drong mijn dame de witte stelling binnen. De witte verwarring was groot en een grove fout liet niet lang op zich wachten. 21.c3?? geeft 2 pionnen weg waarna ik het met een leuke kruispenning af kon maken (1½-½).
Feike volgde mijn goede voorbeeld. Hij liet zien hoe belangrijk gezonde zetten zijn. Zijn tegenstander wist zijn ADHD-dame niet te temmen en verloor hierdoor kostbare tijd. Het einde kwam snel (2½-½).
De eerste tegenvaller viel aan het bord van Tjerk-Peter. Hij wist een geweldige aanval op te bouwen, maar kon niet kiezen uit de vele winstmogelijkheden. Kwaliteitswinst lukte nog wel, maar toen hij deze weer wegblunderde was de remise onvermijdelijk (3-1).
Bij Ron gebeurde het omgekeerde. Hij stond de hele partij met de rug tegen de muur, maar versaagde niet. Het halve punt werd voor de helsdeuren weggesleept (3½-1½).
De volgende remise werd gehaald door Robbert. Beide partijen probeerden mekaar een pootje te lichten, maar slaagden daar niet in. De remise was dus onvermijdelijk (4-2).
Nog een halfje hadden we nodig. Helaas wist Steef deze niet te scoren. De hele partij was hij zoekende naar een goed plan. In tijdnood dacht hij deze gevonden te hebben, maar helaas bleek het een fata morgana te zijn (4-3).
Dus moest het laatste zetje van André komen. Ook hij had het moeilijk met het vinden van een goed plan. Wit stonde beter, maar wist niet veel met dit voordeel te doen. Hierdoor kwam André terug in de partij en met actief spel wist hij een gewonnen toreneindspel met een pluspion te bereiken. Dit leverde hem 1 punt en ons 2 punten op (5-3).
En zo bleek maar weer eens het gevaar van prognoses. Alleen Robbert hield zich aan mijn prognoses bij de stand ½-½. Gelukkig maar en The Donald keek tevreden toe….
