IJsselronde
In de vierde ronde stond de koploper Shah Mata op het menu. In een zaaltje naast het restaurant van Tante Sjaar zou beslist worden of we de rest van het seizoen om de prijzen konden spelen of ons moesten richten op klassenbehoud. De enige zekerheid was een ongetwijfeld spannende avond.
Dat bleek, wat het duurde even voordat er tekening in de strijd kwam. Dat de drie remises in de eerste drie partijen vielen was dan ook geen toeval.
Bert was als eerste klaar. In een enerverende partij met wisselende kansen kwam ik met voordeel uit een Aljechin. Op de 30e zet had ik mijn goede spel kunnen bekronen met 30.Lf4! en de pionnen lopen door. Maar verblind door de goede stelling speelde ik het dramatische 30.Td6? en had plots een verloren stelling. Gelukkig ging mijn tegenstander op zijn beurt in de fout met 36…Tc8? waarna het weer gelijk stond. In het toreneindspel kwam ik weer gewonnen te staan, maar ik miste 52.h5 en 54.g3 waarna we uiteindelijk het punt deelden (½-½).
Ook Feike deelde het punt. In een rustige pot kon hij nergens aanknopingspunten vinden. Door de uiteindelijke remise wacht hij nog steeds op zijn eerste overwinning (1-1).
Ook Tjerk-Peter probeerde zich in een Spaanse partij te ontworstelen aan het remisejuk. Dat lukte bijna, zij het op de verkeerde manier. Zijn dreigingen op de koningsvleugel werden overgenomen door een centrumcounter van zijn tegenstander. Tjerk-Peter wankelde, maar bleef overeind (1½-1½).
In de overige vijf partijen zag het er gunstig uit voor ons. De IJsselmonders stonden goed (Steef) tot beter (Iroy en André), Robbert stond gelijk en invaller Jean- Peter stond met de rug tegen de muur.
Steef bracht ons vervolgens op voorsprong. Na de opening nam hij langzaam maar zeker het initiatief. Zijn dreigingen werden steeds concreter, zodat wits blunder op de 28e zet eigenlijk een logisch gevolg was (2½-1½). Met vier uit vier is Steef hij de ruggengraat van ons team.
Hierna bezweek invaller Jean-Peter onder de druk van zijn tegenstander. In een Franse partij werd hij snel teruggedrongen. Uiteindelijk resteerde een eindspel van D+L+3 pionnen tegen JP’s 2T+L. De extra pionnen gaven snel de doorslag (2½-2½).
We kwamen weer op voorsprong door André. Met goed en actief middelspel won hij een kwaliteit. De vrijpion van zijn tegenstander was erg dreigend en met goed spel misschien genoeg voor evenwicht. Gelukkig maakte wit een kleine fout waarna André het snel afmaakte (3½-2½).
En toen waren er nog twee bezig. Iroy was inmiddels in de tijdnoodfase een loper voorgekomen, maar Robbert kwam steeds meer in het gedrang.
Het beslissende punt moest dus van Iroy komen. Na de opening won hij een pion, maar zijn tegenstander had goede compensatie door een sterk initiatief. Gelukkig won Iroy ergens een loper, maar het was nog niet zo gemakkelijk et winnen, omdat bijna alle pionnen van het bord verdwenen waren. Uiteindelijk maakte zwart de beslissende fout in een misschien houdbare stand (4½-2½).
Hiermee waren de twee matchpunten binnen!
Aan Robbert vervolgens de taak de voorsprong uit te breiden. Lang verkeerde de partij binnen de remisemarge, maar langzaam maar zeker verloor Robbert terrein. Wit wist een vrijpion te creëren die de partij besliste (4½-3½).
Met deze fraaie en belangrijke overwinning blijven we meedraaien aan de top. De promotiehaven is nog ver, maar met dit ijzersterke IJsselmondse smaldeel moeten we een heel eind komen.