Dit jaar belooft de strijd in de klasse 1B een zeer spannende aangelegenheid te worden. Maar liefst 6 van de 8 teams hebben een gemiddelde rating van ergens in de 1880 waardoor de bilspieren het gehele seizoen aangeknepen moeten worden.
De eerste ronde tegen PASCAL 1 was hiervan een goed voorbeeld. Gelukkig konden we beginnen met een ruime 2-0 voorsprong. Steef en André hadden namelijk hun vooruit gespeelde partij gewonnen, beiden na taaie strijd.
De overige 6 meldden zich op 6 oktober in het fraaie denksportcentrum in Papendrecht, waaraan we goede herinneringen hebben. We zijn hier immers een paar seizoenen geleden kampioen geworden van de tweede klasse.
Toch voelde ik na een uurtje spelen al wat druk aan mijn achterste, want Feike en Ron kwamen niet goed uit de opening, terwijl er op de overige vier borden het evenwicht nog niet was verbroken.
Tjerk-Peter deelde als eerste het punt. Zijn aanbod voor een Ben-Oni werd afgeslagen, waarna vlot alle stukken werden geruild (2½-½).
De volgende remise volgde snel. Zoals gezegd kwam Ron moeizaam uit de opening doordat zijn paarden de weg kwijt waren, maar hierna vonden ze toch nog snel de weg naar remise (3-1).
Ook Robbert tekende voor een vreedzaam resultaat. Hij had blijkbaar een grote pleinvrees, want na 10 zetten stonden vrijwel al zij stukken weer netjes op de 8e rij. Zijn tegenstander had daarom ruimtevoordeel, maar veel deed hij hier niet mee (3½-1½).
Hierna hadden we dus nog maar een punt nodig voor de overwinning, maar het zag er niet naar uit dat deze zou komen. Feike en Iroy stonden namelijk een kwaliteit achter, terwijl Bert probeerde een minimaal voordeeltje uit te bouwen. Een 4-4 gelijkspel lag dus in het verschiet. In de slotfase viel het geluksbilletje onze kant op.
Iroy dacht een pion te winnen, maar zag een venijnige wending over het hoofd, waarna kwaliteitsverlies niet te voorkomen was. Gelukkig had Meinte Smink zoveel keus uit winnende voortzettingen, dat hij hierin verdwaalde en plots een stuk weggaf (4½-1½).
Ook Feike wist het droog te houden. Hij bewees maar weer eens dat de echte kwaliteit achter het bord zit en niet op het bord staat. Hij heeft al eerder op de site inzicht gegeven in zijn hersenskronkels (5-2).
Als laatste was Bert aan het zwoegen. Ik kwam met een klein voordeel uit de opening, maar veelde stelde het allemaal niet voor. Sterker nog, zwart vocht zich goed terug en had tot vlak op het eind gemakkelijk remise kunnen halen. Gelukkig verloor hij het overzicht in de tijdnoodfase (5-2).
Hierna konden we de bilspieren ontspannen. Ik zal u de details besparen……
In ieder geval belooft deze gelukkige overwinning een voorbode van de rest van het seizoen te zijn. De krachtsverschillen zijn zo gering, dat het team met de grootse geluksbillen aan het kampioenschap zal ruiken. Haal de neusknijpers maar uit het vet!
