Opgewonden

Voor het eerste team stond in de eerste ronde Maassluis 1 op het menu.

Maassluis had in mijn jeugd altijd een magische klank. Want volgens Koot en Bie, in hun fabuleuze conference De Clichémannetjes, was hier het sexverzendhuis Piet Kalle gevestigd.
U begrijpt dat ik in een enigszins opgewonden toestand de speelzaal binnenliep. Zoals verwacht trof ik hier inderdaad 16 uitnodigende blote dames aan. Ik blij, maar helaas bleken ze allemaal van hout te zijn.

Ontnuchterd keek ik naar mijn teamgenoten en zag dat we met twee invallers aantraden. Martin en Robbert waren verhinderd, maar werden goed vervangen door André en Tjerk-Peter.

Met de komst van Martin hebben we een hogere gemiddelde rating dan afgelopen seizoen. Toen degradeerden we, dus ik houd dit jaar mijn hart vast.

En met recht, want binnen no time stond de eerste nul op het scorebord.
Jan moest er duidelijk nog inkomen, want in een veelbelovende stelling stond hij snel een stuk achter. Ik hoopte nog even dat hij het stuk had geofferd, maar zijn snelle opgave deed anders vermoeden (0-1).

Gelukkig bleef het bij dit ene ongelukje. Steef nam revanche op het vorige seizoen door een mooie gelijkmaker aan te tekenen (1-1)

Adri greep zijn tegenstander meteen bij de keel en wist in een mooie aanvalspartij vlot te winnen (2-1).
Feike scoorde het enige halfje. Zijn tegenstander gaf hem weinig aanknopingspunten, maar probeerde zelf ook weinig (2½-1½).

Tjerk-Peter nam met zwart het initiatief door middel van een sterke pion op e4. Een foute afwikkeling kostte wit een stuk waarna de twee paarden van Tjerk-Peter de witte stelling kaalvraten (3½-1½)

Iroy wist op zijn eigen wijze de twee matchpunten binnen te slepen. De gehele partij had hij initiatief op de damevleugel, met pionwinst als resultaat. Deze leek mij moeilijk te verzilveren, maar Iroy had er niet veel moeite mee (4½-1½).

André deed ons verder uitlopen door zijn tegenstander steeds onder druk te houden. Hoe hij heeft gewonnen heb ik helaas niet gezien vanwege mijn eigen perikelen, maar het punt telde natuurlijk wel (5½-1½).

Aan Bert de eer voor het slotakkoord. Ik kwam al snel een pion voor waarna ik er ook nog in slaagde stevige druk uit te oefenen. Wit probeerde met stukkenruil de druk te verminderen, maar dit had slechts het tegenovergestelde effect. Ook zijn twee remisevoorstellen hielpen niet. In tijdnood wist ik de witte vesting te slechten (6½-1½).

Een mooie overwinning dus, die veel belooft voor de rest van het seizoen.
En zo verliet ik Maassluis in een ander soort opgewonden toestand, waarna het nog lang onrustig bleef in Barendrecht…..