Door Jeroen Breeschoten

Het was alweer de vierde ronde voor ons derde team, maar een overwinning had er nog niet ingezeten. Puntloos onderaan. En koploper De IJssel leek niet de beste tegenstander om de eerste punten te scoren, want met een rating van net onder 1800 gemiddeld gaven we toch zo’n 150 punten toe. Maar wie het niet probeert wint nooit.

Het begon nog niet zo slecht. Jeroen kwam op bord 5 iets beter uit de opening, kwam daarna alsnog in de verdrukking, maar stond zodanig opgesteld dat zijn tegenstander geen gaatje kon vinden en na 27 zetten besloot tot remise door zetherhaling.
Maar daarna ging het op bord 7 als eerste fout. Wim werd volgens eigen zeggen door een fout in de opening compleet van het bord geveegd. Een reddingsactie van zijn paard kwam te laat.

Toch leek een goed resultaat nog mogelijk. Jimmy met een mooie vork op bord 1 en Bert op bord 3 hadden kwaliteit gewonnen en Joey had twee paarden tegenover een enkele loper. Daar stond wel tegenover dat Herman en Paul een stuk achter stonden. Maar kansloos was het dus zeker niet.

Ab zorgde eerst nog voor 2-1 door remise te spelen in een partij die steeds in evenwicht was gebleven. Maar daarna ging het allemaal fout.
Paul kon zijn stelling niet houden en moest opgeven.
Bert kwam in een stelling terecht waar de dreigingen groter waren dan zijn kwaliteitswinst en moest opgeven toen hij tegelijk een matdreiging, dame-verlies en promoverende pionnen het hoofd moest bieden
Joey had de twee paarden tegen de loper geruild, maar kreeg het eindspel niet gewonnen. Hij moest in remise berusten toen de laatste pionnen van het bord gingen.

Met 4,5 tegen 1,5 was de wedstrijd daarmee verloren.
En dat verschil werd nog groter toen Herman, die manmoedig stand had gehouden, uiteindelijk toch merkte dat het lastig is een stelling te houden met een paard minder. Hij bezweek onder de druk.
En toen de wedstrijd dus al was gespeeld voltrok zich het laatste drama. Jimmy was met nog steeds een kwaliteit voor in een eindspel terecht gekomen dat er winnend uit zag. Hij liet echter zijn toren opsluiten en ruilde die noodgedwongen voor de loper. Het leek daarmee op remise uit te draaien, tot zijn tegenstander een verkeerde keuze maakte en Jimmy de beslissende pionnen kon oprapen en alsnog leek te winnen. Moe gestreden op de intussen zeer late avond (je kon de melkbussen al horen rammelen) raapte hij die winst niet op, maar bood zijn tegenstander remise aan. Die keek wat verbaasd maar aanvaardde dat dankbaar.

Eindstand 6-2. Herman hield ons voor dat we hadden gestreden als leeuwen en dat was zeker waar. Meer het leverde helaas weinig op. Het slechte nieuws is dat we nog steeds puntloos onderaan staan. Maar het goede nieuws is dat we de top4 in deze klasse nu gehad hebben en de laatste drie wedstrijden spelen tegen de lager geklasseerde teams. En met drie overwinningen staan we dan mooi in de middenmoot!