Laatste RSB wedstrijd van het seizoen!

Ons derde team mocht afgelopen vrijdag in de vierde klasse van de RSB op jacht bij sv Spijkenisse, alvast een voorproefje voor het J.P. de Kluijver jeugdschaaktoernooi van as zaterdag.
Zonder Mark, die denkt kampioen te kunnen worden met zijn hockeyteam, zonder Bart die moest feesten en beesten op school?!, zonder Lisa die wat schaakmoe lijkt en zonder Stefan die jarig was, reisden we af naar Spijkenisse.
Onze jongste deelnemer (Stijn, 10 jaar) en de oudste speler van Spijkenisse (82 jaar) hoopten tegen elkaar uit te mogen komen. Het lot besliste anders en Stefan Wijnbelt mocht met een leeftijdsverschil van 71 jaar op bord acht starten tegen de meest gerenommeerde speler van Spijkenisse. Stefan begon goed maar kreeg gaande weg moeite om een goede verdediging neer te zetten. Constant werd hij onder druk gezet door zijn tegenstander. Pionnetje na pionnetje verdween van het bord. Toch zag Stefan kans zijn dame naar de 7e rij te spelen zodat ook zijn tegenstander attent moest blijven spelen om de dame niet te veel macht te geven. Nadat de door Stefan aangeboden remise vriendelijk werd afgeslagen, moest Stefan de partij opgeven. Bemoedigend sprak zijn tegenstander dat hij over vijf jaar wel van Stefan zou verliezen. Wij denken dat meneer volgend jaar al geen kans zal maken!
Op bord zeven vliegen de stukken alle kanten op, maar voornamelijk van het bord. Richard speelt snel en ruilt, deels gedwongen, een groot aantal stukken af. Richard zoekt en vindt mooie open lijnen voor zijn torens. Toch gaat het dan te snel en moet hij als eerste zijn koning omleggen.
Op bord 6 laat Stijn zich in de opening verrassen. Zijn verdediging wordt aan flarden gebeukt en ook de slimme matdreiging met dame en paard wordt door zijn tegenstander gezien. Wanneer Stijn vervolgens met zijn koning richting het centrum moet gaan lopen, met bijna alle stukken nog op het bord, is het snel gedaan.
Op bord 5 had Lisa of Bart of Mark of Stefan kunnen spelen. Helaas waren allen verhinderd en kreeg Spijkenisse dit punt cadeau.
Timo speelde op bord vier tegen waarschijnlijk de meest gezellige speler van Spijkenisse. Ondanks de afleidingsmanoeuvres van Timo bleef zijn tegenstander geconcentreerd spelen. De opening van Timo was keurig verzorgd. Hij kreeg wel wat problemen om zijn paard te ontwikkelen door de snel opkomende pionnen op de damesvleugel. Wanneer Timo zijn toren jammerlijk weggeeft en vervolgens ook nog eens zijn dame moet inleveren lijkt het snel gebeurd. Het duurt echter nog tot de 45e zet voordat er mat werd gezet. Ik vraag me overigens af of zijn tegenstander de dreiging van een patstelling wel voldoende probeerde te vermijden.
De mooiste partij werd vanavond door Nick de Man gespeeld. Na een gelijk opgaand begin, weet Nick zijn stukken uitstekend te positioneren, met een sterke loper op b2. Gedurende het spel bleek deze zwarte loper van groot belang voor Nick! Nadat beide spelers keurig de verplichte zetten hadden gespeeld wist Nick een belangrijk pionnetje te winnen. Wanneer zijn tegenstander vervolgens zijn dame aanbied om af te ruilen weet Nick dat de er kansen gaan komen. Zonder aarzeling neemt hij het aanbod aan en ruilt de dames. Met een veel betere pionnenstructuur en een pluspion kan hij rustig verder spelen. Vervolgens krijgt Nick nogmaals de kans om een toren af te ruilen, ook deze mogelijkheid benut Nick terecht! Een toren-loper eindspel met een vrijpion voor Nick. De toeschouwers stromen toe en de geleerden zetten de stelling aan de andere kant van de zaal op. De geleerden zijn het eens. Nick kan winnen, maar ……… het kan, maar blijkt ook voor de (groot)meesters nog een hele kluif. De conclusie is dat Nick een op voorhand logische en eenvoudige pionnenzet niet mag spelen en dat hij na een onlogisch tempozetje kan gaan promoveren. Juist daarom is het nu ook zo’n leuk spelletje; lastig, uitdagend en voor iedereen interessant! Uiteindelijk weet Nick niet de goede oplossing te vinden en speelt zeer knap remise! Proficiat!
Eindelijk deed Jochem ook weer eens mee met zijn team. Aan het tweede bord opende hij heel snel, jammer dat hij nooit wordt gewaarschuwd voor de gevaren van snel spelen. Misschien moet zijn vader hem hier nog eens op aanspreken! Na wat denkwerk (of in ieder geval enkele minuten staren) heeft Jochem een aanvalsplan. Hij pent een paard met zijn loper en valt het gepende paard dubbel aan. Er worden wat stukken afgeruild en de verdediging en pionnenstructuur van de tegenstander is volledig uit elkaar gevallen. Jammerlijk heeft Jochem wel een belangrijke pion moeten afstaan tijdens dit geweld. De druk in het centrum door de tegenstander wordt (te) groot, en Jochem probeert uit alle macht zijn torens in het spel te betrekken. Dit lukt niet helemaal. Vervolgens weet zijn tegenstander hem te verleiden tot een dame-ruil, misschien niet de meest gelukkige keuze van Jochem om deze aan te nemen. De pionnen van zijn tegenstander worden nu erg sterk. In het eindspel heeft zijn tegenstander één pion meer. Jochem geeft de partij op. Even doorspelen was misschien wel zo leerzaam geweest. Ook de tegenstander kan kleine steekjes laten vallen!
Maarten Noordegraaf! Waarom is die opening altijd zo lastig? Op bord één speelde Maarten de eerste paar minuten niet al te geconcentreerd. Met als gevolg dat de dame van de tegenstander al snel in zijn verdediging toegelaten moest worden. Na het verlies van de pion op b2 (met de dame een riskante actie van de tegenstander) en verlies van zijn pion op a2, moest Maarten zich van zijn beste kant laten zien. Is de dame in te sluiten? Kan hij voordeel uit zijn veel betere stelling halen? Nu is Maarten op zijn sterkst en profiteert van zijn eigen aanvalsmogelijkheden en de goede positionering van zijn stukken! Zijn tegenstander verslikt zich door te veronderstellen dat hij de dame van Maarten wel even kon confisqueren. Maarten won een stuk en pakte ook, zijn in de opening verloren pionnen, terug van zijn tegenstander. Met een toren, paard en twee pionnen tegen een toren en drie pionnen zag het er zeer rooskleurig uit en leek een overwinning binnen handbereik. Helaas mocht Maarten niet meer doorspelen omdat het bedtijd was en we weer richting Barendrecht moesten. Noodgedwongen en behoorlijk teleurgesteld moest Maarten remise aanbieden aan zijn tegenstander, die dit maar wat graag accepteerde! Mooie pot Maarten!
Maarten heeft de eer gehad om als laatste dit seizoen, voor schaakvereniging Barendrecht in de RSB competitie, met de stukken te schuiven. Een mooi en leerzaam seizoen voor ons jeugdig derde team met hele leuke, spannende, domme en verrassende partijen. Maarten, Lisa, Stefan, Bart, Jochem, Timo, Richard, Stijn, Stefan en Nick weer bedankt voor de inzet en het enthousiasme. Volgend jaar zijn we er helemaal klaar voor!