Door Tjerk-Peter de Bruijn

Drie weken na het overlijden van Ed Lammens heeft onze schaakvereniging ook afscheid moeten nemen van Tom Godthelp, een zeer gewaardeerd lid en bovenal een bijzonder mens.
Tom was geen man van theorie of strakke openingskennis. In de opening nam hij altijd ruim de tijd. Maar wie dacht daar voordeel uit te halen, kwam vaak bedrogen uit. In het middenspel en het eindspel ontpopte Tom zich tot een beduchte tegenstander: scherp, taai en onverzettelijk. Zijn partijen werden zelden cadeau gedaan.

Naast de clubavonden genoot Tom intens van de schaakreizen. Hij ging graag mee naar het Tata Steel Schaaktoernooi en naar de Amateur Wereldkampioenschappen op de Griekse eilanden. Dat waren voor hem hoogtepunten, momenten waarop schaak, vriendschap en het goede leven samenkwamen. Zijn dochter Inge was daar steevast bij, net als zijn dozen Bolknaks, die nooit mochten ontbreken.

Wie Tom zocht tijdens deze reizen of op clubavonden, wist waar hij moest kijken: bij de brandtrap in ‘t Trefpunt, in het rokershokje van Hoge Duin of voor de ingang van café de Zon, genietend van zijn sigaar en een sudoku.
Als echte nachtbraker kon hij ook genieten van een nacht doorhalen met schaakvrienden tijdens een potje klaverjassen.

De tekst op zijn overlijdenskaart luidt:
“Het leven is als een schaakstuk, het verandert met iedere zet.”
Die woorden passen perfect bij Tom. Hij leefde op zijn eigen tempo, volgde zijn eigen lijnen en bleef tot het einde trouw aan zichzelf.

Wij zullen Tom missen: op de vereniging, achter het bord, op schaakreis. Zijn aanwezigheid, zijn karakter en zijn liefde voor het spel blijven deel uitmaken van onze vereniging.
Wij wensen zijn familie, vrienden en naasten veel sterkte toe bij het verwerken van dit verlies.

Rust zacht, Tom

Eeuwig schaak !!