door Bert Drolenga
Zo rond carnavalstijd begint het meestal te kriebelen bij de schaakclub Barendrecht. Vooral toen bleek dat het competitieschema dit jaar het eerste team had gekoppeld aan Schiedam. Stad bekend van de frivole burgermeesters en de jenever natuurlijk.
Geen wonder dat Feike niet kon wachten en een bekerwedstrijd in Waalwijk gebruikte als smoes om vooruit te kunnen spelen. Hij kwam echter van een koude kermis thuis.
In een Ver Geet-versie van een Van Geet verloor hij door een kleine onoplettendheid twee pionnen. Eentje won hij nog terug, maar het resterende eindspel bleek glad verkoren (0-1).
Verlies van onze topscorer, dat scheelde een slok op de borrel.
Een week later toog de rest van de Raad van Acht naar Schiedam om dit verlies te wreken.
Helaas had de koploper in onze klasse geen zin in een feestje en maakte deze gebruik van de sloot extra ratingpunten.
Dat ondervond Jean-Peter als eerste aan den lijve. Als oud-horecaman van de club had hij wel zin in dit potje. Zijn tegenstander werkte echter niet mee en gaf hem geen tegenkansen. Verlies van zijn schone dansmarieke bracht een snel einde (0-2).
Robbert was gepromoveerd naar bord twee. Ook hier bevestigde zijn goede vorm van dit seizoen. Wat zijn tegenstander ook probeerde, er was geen doorkomen aan (½-2½).
Rien was het volgende slachtoffer. Hij en zijn opponent hadden blijkbaar haast om naar de tap te gaan, want de zetten volgden elkaar in snel tempo op. In het paardeneindspel met allebei een vrijpion kwam Rien helaas een tempo tekort. Daarna was er geen houden meer aan (½-3½).
Hierna werd Bert aan de praalwagen gebonden. Ik stond de gehele partij gedrongen. Een uitbraak werd secuur teniet gedaan, waarna de witte stukken mijn stelling binnendrongen (½-4½).
Hiermee waren de 2 matchpunten aan de aanstaande kampioen en moesten we de schade zoveel mogelijk zien te beperken.
Tjerk-Peter gaf hierbij het goede voorbeeld. Onze Prins Carnaval won een leuke pot (1½-4½).
Hoe, dat vertelt hij zelf :
Helaas wist Robert het niet droog te houden. Hij stond de gehele partij ietsjes beter, maar liet zich in tijdnood foppen (1½-5½).
De laatste eer was aan John. In een partij met wisselende kansen had hij het laatste woord. Hij wist een loper te winnen en moest in tijdnood een toren-loper tegen een toren zien te winnen. Gelukkig zag hij het stap 2-mat niet over het hoofd. (2½-5½).
Al met al een verdiend, dik pak op de broek. De laatste twee wedstrijden tegen IJsselmonde en De IJssel beslissen over degradatie. Dat wordt nog spannend.
