Een teleurstellende avond

Na drie achtereenvolgende jaren op Charlois Europoort te zijn gestuit in de eerste ronde van de RSB beker, mochten we ons geluk eindelijk tegen een ander team beproeven, dat van de Ontspanning uit Ouddorp. Van promotieklasse naar derde klasse, daar lagen dus kansen. Helaas heeft de RSB gemeend deze op papier gunstige loting te moeten compenseren met een ander speeltempo. Geen tijdcontroles meer, maar gewoon 1 uur en 3 kwartier voor de hele pot. Met die wetenschap kwam ons bekerteam, bestaande uit de clubkampioenen van de afgelopen vier jaar, deze maandag te laat aan in Ouddorp. Hier troffen we behalve een geduldige gastheer ook ons team uit de viertallencompetitie. Zij zaten al klaar voor hun wedstrijd, maar zij hadden dan ook de beschikking over een snelle bolide. Dat maakt verschil op dergelijke afstanden.

Toen 1 uur en 3 kwartier nog een zee van tijd leek waar geen einde aan kon komen, liep alles nog op rolletjes. Robert, Robbert en Tjerk-Peter hadden fijne stellingen, al of niet ten koste van een geringe investering in de klok. Feike had in 12 zetten de leeuw getemd en kon niet veel later een punt incasseren. We konden op dat moment niet bevroeden dat we daarmee uitgeïncasseerd zouden zijn. Inmiddels was het Barendrechtse viertal uit de viertallencompetitie ook op voorsprong gekomen. Lies had haar tegenstander geen schijn van kans gegeven. Hans stond inmiddels ook gewonnen, niets leek een dubbele triomf in de weg te staan.

Als eerste kreeg het team van Lies de tegenvallers te verwerken. Hans won, maar Ab verloor en Karim liet zich in een gewonnen, althans niet verloren toreneindspel en nog 1 uur en 5 minuten op de klok (!) pardoes mat zetten. Eindstand: 2-2. Niet onverdienstelijk, maar er had wel wat meer ingezeten.
En dan het bekerteam: Tjerk-Peter geeft in uitstekende stand zomaar een stuk weg en daarmee de partij: 1-1. Donkere wolken pakken zich samen boven het team. Robert kan geen remise meer spelen en moet gaan forceren. Dat kost te veel tijd en te veel materiaal, hij gaat strijdend ten onder: 2-1 voor Ontspanning. Alleen Robbert is dan nog bezig. Hij heeft een prima stelling, maar maakt zich helaas te weinig zorgen over de klok. Hij blijft veel tijd gebruiken, ook al heeft ie minder dan 5 minuten. Onder het oude regime zou Robbert het nog wel hebben gered; kwestie van op het laatste moment gas geven en de tijdcontrole halen. Daarna waren er dan weer 15 minuten om verder te spelen. Nu is de vlag meedogenloos. Op = op. Robert heeft aan 2 minuten bij lange na niet genoeg om het gewonnen eindspel waarnaar hij heeft afgewikkeld, om te zetten in winst. Een laatste poging om in een eindspel te komen van K tegen K+2P dat vanwege het ontbreken van matpotentieel bij de tegenstander remise zou zijn, strandt in goede bedoelingen. Niet dat we daar nog iets aan hadden gehad. Eindstand: 3-1 voor Ontspanning.

We kunnen er weinig op afdingen. Onze tegenstander heeft ons vakkundig uit het bekertoernooi geknikkerd. Jammer.