De trend die door Feike was gezet is doorgetrokken: we hebben vanavond met 6,5-1,5 van Papendrecht/Alblasserdam verloren. Remises waren er voor Tjerk-Peter, Robbert en Jean-Peter.

Bord 1: Tjerk-Peter de Bruijn (zwart) ½ – ½
Ik kwam zeer beroerd uit de Konings-indische opening en in no-time verloor ik een kostbare centrum pion. Nadat ik daarna ook nog een kwaliteit achter kwam te staan samen met een beroerde stelling, leek het me gepast om op te geven. Om de andere medespelers niet te veel te demotiveren (we stonden inmiddels met 2-0 achter) besloot ik toch maar door te spelen en het onmogelijke gebeurde … ik speelde remise!
Kijk en huiver!

###pgn###
[Event “Barendrecht 1 – Papendrecht/Alblasserdam 1”]
[Site “Barendrecht”]
[Date “2008.11.10”]
[Round “3”]
[White “Meinte Smink “]
[Black “Tjerk-Peter de Bruijn”]
[Result “1/2-1/2”]
[ECO “E61”]
[WhiteElo “1823”]
[BlackElo “1876”]
[Annotator “Fritz 10 (60s)”]
[PlyCount “70”]

{E61: Konings-Indisch: Vroege afwijkingen voor Wit, inclusief Smyslov Systeem}
1. d4 Nf6 2. c4 g6 3. Nc3 Bg7 4. Nf3 d6 5. Bf4 O-O 6. e3 Nbd7 7. h3 Re8 8. Be2
e5 {Met deze zet verliest zwart geforceerd een pion} 9. dxe5 dxe5 10. Nxe5 Qe7
(10… Nh5 $5 {Lijkt een sterk alternatief.} 11. Bxh5 Nxe5 12. Qxd8 Rxd8 $14)
11. Nxd7 $16 Bxd7 12. Bf3 (12. Qb3 Bc6 13. Nd5 Bxd5 14. cxd5 Qc5 $18) 12… c6
13. O-O Rad8 (13… Qb4 14. Qb3 a5 15. Ne2 $16) 14. Bc7 Rc8 15. Bd6 Qe6 16. c5
{Wit heeft een heerlijke loper op d6} h5 (16… b5 17. Qd4 $18) 17. Re1 Red8
18. Qc2 (18. Qa4 Ra8 $18) 18… b6 (18… Ne8 $5 19. Ne4 Nxd6 20. Nxd6 Rb8 $16)
19. Rad1 $18 Ne8 20. Ne4 (20. Qa4 $142 $18) 20… f5 $4 {f5 is een echte
grafzet en eigenlijk is het hiermee over en sluiten. 20 … Df5 lijkt meer
kansen te bieden.} (20… Nxd6 $142 21. Nxd6 Rb8 $18) 21. Ng5 Qxa2 22. Ra1 Qxb2
23. Qc4+ Kh8 24. Nf7+ {op dit moment dacht ik echt om de partij op te geven}
Kh7 25. Nxd8 (25. Be7 $5 {Is nauwkeuriger.} Qc3 26. Qa2 Nc7 27. Bxd8 Ne6 $18)
25… Rxd8 26. Rxa7 Nxd6 27. cxd6 c5 (27… Qf6 {
Een laatste poging om het onvermijdelijke te ontlopen.} 28. e4 fxe4 29. Rxe4 b5
$18) 28. Qf7 Bb5 29. Rd1 c4 30. Qc7 {Tijdens de analyse kwam Tom met de
winnende zet 30 Td4 om daarmee de diagonaal a1-h8 te onderbreken en mat te
dreigen op g7.} Rd7 31. Qxb6 Rxa7 $16 32. Qxa7 c3 33. d7 Bxd7 34. Qxd7 c2 35.
g3 {Met 35 Lxh5 wordt nog een extra pionnetje opgepeuzeld} cxd1=Q+ {en het remi
se aanbod van zwart werd aangenomen. Hoewel wit een pion meer heeft, zorgen de
lopers van ongelijke kleur voor een potremsie stelling.} 1/2-1/2
%%%pgn%%%

(gebruik de buttons onderaan het bord om de partij na te spelen en de zetten plus eventueel commentaar te zien)

Bord 2: Feike Liefrink (wit) 0-1
Zie eerder verslag en huiver wederom.

Bord 3: Robbert Meijer (zwart) ½ – ½
Met zwart kreeg ik tegen Philip Kraaiveld een opening met c4 te bestrijden die ik niet als de gemakkelijkste zag. Met het voor mij verrassende b4 ontstond daarenboven een breed pionnenfront. Daar voel ik me vaak niet happy mee met zwart, en er moest iets ingenieus verzonnen worden om dat zo snel mogelijk aan te tasten. Voor mijn gevoel lukte dat heel aardig en kreeg zwart een gezonde stelling met mogelijkheden. De tijd was echter geslonken en er resten nog vele zetten voor de tijdcontrole, waarop ik me vooral bezig ging houden met het berekenen van de minuten per zet die me nog resten i.p.v. kil de tijd te benutten om te zoeken naar iets moois. Na een vervlakkende afruil zou een betere zet nog geweest zijn om de koningsloper op g2 af te ruilen. Mijn Papendrechtse/Alblasserdamse tegenstander belette daarop direct deze mogelijkheid en speelde met name deze fase van de partij sterk. Met een tijdelijk pionoffer kon de aanvallende zwartveldige loper geruild worden en de koningsvleugel van wit wat worden verzwakt. Tegelijkertijd kwamen met de resterende witveldige lopers de pionnen op de verkeerde kleur terecht. De zwarte stelling leek echter rock solid en mijn tegenstander bood remise aan, wat bij een teamstand van 1-3 gelijk werd geaccepteerd.

Bord 4: Rien van Wilgenburg (wit) 0-1
Ik speelde met wit de Tarraschvariant van het Frans (3.Pd2). Na het antwoord Pf6 van zwart, speelde ik e5, gevolgd door f4. Ik ontwikkelde mijn witte loper naar h3 en ging met mijn koning op g2 staan. De ontstane opstelling heb ik wel vaker gespeeld en wit krijgt meestal een licht ruimte overwicht; hij bereidt f5 voor. Ik speelde in de partij echter te vroeg f5. Mijn loper op c1 was nog niet ontwikkeld en ik had te weinig defensieve maatregelen genomen op de damevleugel. Ik verkeerde in de veronderstelling, dat ik op de koningsvleugel beslissend voordeel had en offerde een paard op h6. Zwart had echter een even simpele als eenvoudige verdedigingszet, die ik volstrekt over het hoofd had gezien, nl. Db6-g6. Ik won mijn stuk nog wel terug, maar bleef achter met een verloren eindspel. Ik rekte het nog wel ca. 20 zetten, maar moest tenslotte opgeven. Analyse achteraf liet zien, dat mijn plan inderdaad niet deugde.

Bord 5: Robert van Dortmond (zwart) 1-0
Het was een rustige opening van beide kanten zonder echt voordeel voor één van de partijen. In het middenspel kwam na een pionnenruil de c-lijn open, die we beide wilden benutten. Na afruil van de torens op de c-lijn ontstond een remisestelling. Gezien de overige partijen van het team en het feit dat we reeds 2-0 achterstonden, ging ik voor de winst. Ik opende met de dame, paard en de loper (op b7) een aanval op de witte koningsstelling. Wit zette zijn loper op f8 waardoor er voor zwart geen doorkomen aan was. In plaats van hierna terug te strekken en remise te accepteren probeerde hij d.m.v. een offer van zijn paard de stelling open te krijgen. Helaas had wit teveel tegenaanval en moest zwart uiteindelijk opgeven.

Bord 6: John Bakker (wit) 0-1
John speelde eindelijk weer met zijn geliefde witte stukken. In het middenspel kwam hij een kleine kwaliteit (twee stukken voor een toren) voor te staan. Net toen hij de klus wilde klaren, liet hij pardoes een vol stuk eraf slaan. Daarmee was ook de partij voorbij. Een nul dus.

Bord 7: Tom Godthelp (zwart) 1-0
Het verslag van Tom is kort en bondig (net zoals zijn partij). Tom was binnen een uur klaar nadat hij een stuk had weggegeven.

Bord 8: Jean-Peter van Sprang (wit) ½ – ½
Met wit speelde ik een gesloten Siciliaan. Ik kwam langzaamaan steeds meer onder druk te staan en mijn stukken dreigden overbelast te raken. Met (tegen mijn gewoonte in) nog een minuut of 5-6 voor de laatste 10 zetten besloot ik tot een paardoffer op d4. Moet meneer Fritz nog eens vragen of het goed was. Ik kreeg in ieder geval 1 of 2 pionnen en tegenkansen. Met dreiging van kwaliteitswinst won ik via een gemeen schaakje een loper terug en kwam in een eindspel met elk dame en toren en ik een pion meer. Waarschijnlijk was het niet te winnen, zeker niet in de resterende tijd. Toen de totaalstand inmiddels verloren was bood ik remise aan.

Hiermee kwam een eindstand van 1½ – 6½ op het bord te staan. Weliswaar een beetje geflatteerd, maar een terecht verlies. De tegenstanders waren (over de breedte) sterker.
Tegen Maassluis 1 moeten we op 8 december maar onze revanche gaan halen!