Het 1e achttal droomt dit seizoen van overgang naar een sterke, 1e klas, neuro, maar na de voor ons gebruikelijke aarzelende start gingen er al stemmen op terug te keren naar de gulden.
De derde onderhandelingsronde, in en tegen Krimpen 4, zou belangrijk worden.

De 2 ambassadeurs die werden vooruitgestuurd, Bert op 4 en John op 8, kwamen terug met positief nieuws: beide remise, met zwart (!), de toon was gezet.

Maandagavond 14-11 moest het gaan gebeuren. Voorzitter Tjerk-Peter ging op 2 voor in de strijd. Zijn gesprekspartner verbloemde zijn zwakkere economie met grote afruil en dus snelle remise.
De rest van de borden leek gelijk tot beter en zelfs duidelijk beter.

Ikzelf, Jean-Peter op 7, geweldig uitgangspunt, speelde er lekker op los, vergat echter belasting te innen en toen stortte de stelling in als de griekse economie.
Als straf verslag schrijven en, na 3 opeenvolgende nullen, dreigende uitzetting uit de euro.
2,5-1,5 achter, komplete mislukking van de euro-top dreigde.
Rien op 5 bracht wat kwaliteit in de onderhandelingen maar zijn tegenstander ontsnapte met eeuwig handenschudden.
Robert op 6 voer gedegen gesprekken, en handelde af naar eindspel met pion meer, maar ook hier een ontsnapping, 3,5-2,5 achter, nog 2 te gaan.
Robbert op 3 kwam met dreigende argumenten, een flinke kapitaalinjectie gaf weer hoop, eindspel met loper meer werd vakkundig afgewikkeld, 3,5-3,5.
En toen onze minister-president Feike op 1, ogenschijnlijk een impasse, maar op zijn bekende wijze weet hij miniem voordeel uit te buiten en in de laatste minuten, met enig bluf, pion te laten promoveren. De buit is binnen, de euro leeft nog. OP NAAR DE NEURO!!!