Anish Giri sluit jubileum schaakvereniging Barendrecht in stijl af

Grootmeester Anish Giri heeft op zaterdag 7 mei jongstleden ons 40-jarig jubileum in stijl afgesloten met een schaaksimultaan tegen de leden van onze vereniging.

In de foyer van het theater Het Kruispunt werd de middag geopend door onze voorzitter Tjerk-Peter de Bruijn. Hierbij stond hij natuurlijk ook stil bij het overlijden van ons erelid Kees Zuijdweg.

“Anish Giri sluit jubileum schaakvereniging Barendrecht in stijl af” verder lezen

SV Barendrecht bestaat 40 jaar!

In april bestaat onze schaakvereniging 40 jaar.
Dit heugelijke feit laten wij niet ongemerkt voorbij gaan, zodat we de komende tijd drie jubileumactiviteiten hebben georganiseerd.
We beginnen op zaterdag 2 april met een jeugdtoernooi, vervolgen met een reünie voor leden en oud-leden op zaterdag 16 april en sluiten passend af met een simultaan tegen Anish Giri op zaterdag 7 mei.

Jeugdtoernooi op zaterdag 2 april
Zoals gezegd starten we de feestelijke activiteiten op zaterdag 2 april met een jeugdtoernooi dat wij samen met schaakvereniging IJsselmonde organiseren.
Tijdens dit toernooi zal Anne-Marie Benschop van Your-Self (Verandermanagement en Coaching) een interactieve workshop van 1,5 uur verzorgen voor ouders en begeleiders. De workshop heeft de titel ‘Kinderen begeleiden bij hun mentale ontwikkeling in de schaaksport’ meegekregen.
Voor de jongeren onder ons: Annemarie was in 1991 kampioen van Nederland en is dus een expert op dit onderwerp.

“SV Barendrecht bestaat 40 jaar!” verder lezen

Missers voor open doel

Van 22 t/m 25 oktober vonden in München, op de hoofdvestiging van de ADAC, de XV. Deutsche Betriebssport-Meisterschaft im Turnierschach für Vierermannschaften plaats. Een hele mond vol voor wat wij hier te lande het NK bedrijvenschaak noemen. In Duitsland geen snelschaken, maar 7 ronden serieuze partijen (alhoewel, voor de eerste vier partijen hadden we “slechts” een uur per persoon, met daarbij nog een interessante regel, zie onderaan dit bericht).

Dit jaar was ons eerste team, Europäisches Patentamt München 1 (EPA 1), met grootmeester Pedrag Nikolic aan het eerste bord torenhoog favoriet. Die favorietenrol werd volledig waargemaakt. Met overmacht werd door het EPA voor het eerst de titel gegrepen. Zelf figureerde ik op bord 2 en 3 van EPA 2. Hoewel mijn veldspel niet veel te wensen overliet, ontbrak de afwerking. In 4 partijen kon ik door een combinatie winnen, maar in plaats daarvan haalde ik uit die 4 partijen slechts 1,5 punt, waardoor ik op een schamele 3 uit 7 bleef steken. Hier twee fraaie voorbeelden van de bokken die ik schoot:

FM Ahmad Wahedi (2286) – Feike Liefrink (2071) (Allianz Global Investors 1 – EPA 2; ronde 2)

Stelling na 33. Td3-c3. Het is voor zwart tijd om te oogsten. In vliegende tijdnood speelde ik echter 33… Dg4 i.p.v. het niet zo moeilijk te vinden 33… Txg5 met stukwinst (want na 34. Txc4 volgt 34… Txg2+ met nare gevolgen). Een paar zetten later, met nog een minuut op de klok, blunderde ik mijn loper weg en kon ik opgeven.

WFM Jevgenija Leveikina (2137) – Feike Liefrink (2071) (EKJ Herne und Wanne-Eickel 1 – EPA 2; ronde 6)

Stelling na 31. Df5-g4. Wederom tijdnood, maar nu was ik aanvankelijk wel op mijn post: 31… Ph3+! 32. Kh2, Pf4+ 33. Kg1 Na 33… Dh4 zou 34. Dxh5 met dameverlies onvermijdelijk zijn geweest voor wit (want 34. Dxh4, Pe2+ 35. Kh2, Txh4 mat), maar ik was teveel gefocust op consolidatie en speelde à tempo 33…. Th4? 34. Df3, Pg6? Nog altijd zou 34… Pxg2 goede winstkansen hebben geboden, maar die zet is nooit in mij opgekomen. Hierna volgde nog een lange strijd die in remise eindigde.

Wat betreft het speeltempo in de eerste 4 speelronden nog dit: per persoon was dit een uur, maar als je minder dan 2 minuten op de klok had en je tegenstander bezig was om je door de klok te jagen kon je door remise te claimen er vanaf dat moment per zet 5 seconden bij krijgen. Je tegenstander kreeg dat natuurlijk ook, plus nog 2 minuten extra op de klok. Winnen kon je dan niet meer, remise was vanaf dat moment het hoogst haalbare. Een interessante regel, waar je in het heetst van de strijd helaas niet altijd aan denkt.