Vrijdag de 13e

De maand maart begon op een zondag en dus zou er spoedig een vrijdag de dertiende volgen. In mijn agenda staat gebruikelijk een donker rood kruis door vrijdag de dertiende. Ditmaal niet, er moest worden geschaakt door het 2e van Barendrecht/IJsselmonde tegen Spijkenisse. Ook mijn verzoek aan de teamleider om de wedstrijd vooruit te mogen spelen mocht niet helpen en werd niet gehonoreerd.

Sinds mensenheugenis werden door de Romeinen op de vrijdagen de doodvonnissen voltrokken. Dat in combinatie met de 13e weerhield mij en de rest van het team ervan om Italiaans te openen. Bovendien hoe kan de RSB een dergelijke wedstrijddatum inplannen wetende dat nog de KLM, of British Airways stoelenrijen met 13 nummert. Ook in het Burj al Arab is geen dertiende verdieping of kamer met het nummer 13 te bekennen.

Lees “Vrijdag de 13e” verder

Met de hakken over de sloot

Afgelopen donderdag mocht ons tweede team aantreden tegen het eerste team van schaakvereniging Hoeksche Waard. Beide teams zijn gebrand om te promoveren naar de tweede klasse. Het beloofde derhalve een zware wedstrijd te worden.

We werden aangenaam verrast door de prettige schaaksfeer en de goede verzorging door de dame achter de bar. De uitstekende cappuccino zorgde voor voldoende energie om er een mooie schaakavond van te maken.

We begonnen de avond met een prettige voorspong van 1,5 tegen 0,5. Ed Lammens had eerder op bord 2 vooruit gespeeld tegen dhr de Mik (½– ½) en ook Peter Jan Gravendeel speelde vooruit tegen dhr van Dijk op bord vijf (1-0). Al snel bleek dat juist deze voorsprong voor de tegenstander een trigger was.

Door omstandigheden moest onze vaste teamspeler Rien van Wilgenburg worden vervangen door Leo van Praag. Leo speelde op bord vier met zwart tegen dhr Op de Beek. Leo kwam prettig uit de opening ondanks een dubbel pion op de koningsvleugel wist hij al snel een positioneel voordeel te behalen met mooie “winst” kansen. Door een enige verslapping in de concentratie speelde Leo halverwege een slordige zet waarmee hij zijn tegenstander de mogelijkheid gaf om zich verder te ontwikkelen. Een toren eindspel waarbij Leo als snel zijn mooie vrijpion moest afstaan gaf aanleiding tot het aanbieden van een remise. De tegenstander van Leo wilde terecht nog even doorspelen. Gelukkig speelde zijn tegenstander niet geheel secuur en kon Leo zijn torens zo positioneren dat een remise onvermijdelijk bleek. (1-2)

Op bord 1 speelde Rinus Bongers tegen dhr W. van Dijk. Vooraf maakte Rinus zich enigszins druk over zijn vorm. Al bijna een jaar geen fatsoenlijke pot schaak gespeeld en dan nu op het eerste bord! De opening van Rinus was gedegen en ook in het middenspel leek er geen vuiltje aan de lucht totdat de pionstructuur van zijn tegenstander zo goed was ontwikkeld dat het afruilen van stukken door de tegenstander een geliefd tijdverdrijf werd. Met nog maar enkele stukken op het bord en een koning die zowel op de damevleugel als op de koningsvleugel als verdediger moest optreden was het enkel hopen op een tactisch foutje van dhr van Dijk. Dit gebeurde niet en Rinus zag geen uitweg meer (2-2).

Op bord zeven speelde John Bakker met wit tegen dhr van de Berg. John speelde zijn vertrouwde opening maar kon helaas op geen enkel moment indruk maken op zijn tegenstander. Zonder ook maar één keer druk uit te kunnen oefenen op de zwarte stukken werd besloten tot een forse afruil van stukken waarna zwart een mooie sterke witte loper met een goed gepositioneerde dame overhield. John kon alleen maar zoveel mogelijk de boel proberen te kiepen. Gelukkig was dit , mede door het niet al te agressieve spel van zwart, mogelijk en werd het remiseaanbod van dhr van Dijk maar zeer kort overwogen (2 ½ – 2 ½).

Op bord 8 speelde Han Pijpers tegen dhr de Moor. Na een wat opportunistische opening van wit (hoeveel dreiging was er nu achteraf werkelijk?) wist Han prachtig te pareren en de mobiliteit van de stukken van wit behoorlijk te beperken. Zeker toen de rokade-mogelijkheid was verkeken en de toren op H1 buitenspel was komen te staan begon de druk van Han fors toe te nemen. Gelukkig zag zijn tegenstander een vol stukwinst over het hoofd en kon Han met waarschijnlijk de mooiste combinatie van de avond zijn tegenstander horendol maken. Een prachtig offer zorgde uiteindelijk voor de nekslag (2 ½ – 3 ½).

Op bord drie gebeurde lange tijd niks. Onze teamspeler Robert Dortmond wist het te presteren om, en autopech te hebben, en een lege accu van zijn telefoon. Gelukkig kwam Robert om 7 minuten voor negen alsnog aan bij de speelzaal. Alhoewel gelukkig, hij had eigenlijk net zo goed niet behoeven te komen want zijn bijdrage tot de uiteindelijke score was nul. In een in eerste instantie gelijk opgaande partij wist zijn tegenstander in het tempo van Robert mee te gaan waardoor het tijdsverschil altijd ruimschoots in het voordeel van dhr van Driel bleef. Doordat er sprake was van een bijzonder complexe stelling en de voortdurende tijdsdruk had Robert onvoldoende tijd om zijn ingezette aanval daadwerkelijk tot een goed einde te brengen. Zijn tegenstander wist het initiatief over te nemen en kon daardoor met zijn toren de achterste lijn opzoeken. Robert verloor hierdoor een stuk en moest de partij opgeven (3 ½ – 3 ½).

Op bord zes zou uiteindelijk de beslissing gaan vallen. Jean-Peter van Sprang speelde met zwart tegen dhr Bedeaux die met g4? opende. De verleiding is vervolgens groot om aandacht aan deze pion te schenken maar de diverse mogelijke valletjes kunnen het beste worden ontweken door eenvoudig weg te ontwikkelen. Jean-Peter wist prima spel te bieden en creëerde een wel haast surrealistische stelling door zijn zwarte pion op e4 te positioneren. Paard op d3 en dame op f3 terwijl de witte koning de velden g1 en f1 tot haar beschikking had. Wit wist zich echter razend knap te verdedigen en, ook nadat Jean-Peter al zijn andere mogelijke stukken in de aanval had gepositioneerd, kon wit een definitieve dreiging voorkomen door buitenom via de zwarte dame vleugel zijn witte loper naar zijn zwaar aangevallen koningsvleugel te dirigeren. Zwart had nog meer ruimte nodig en offerde de ene na de andere pion op de f, g en h lijn op om zodoende zijn beide torens aanvallend op de open f en g lijn te kunnen positioneren. Ondertussen zag wit de bui al hangen en was alleen een dreigend mat een uitkomst. Wit verliet met haar dame de verdedigende stelling en kon met mat in twee de druk voor Jean-Peter fors opvoeren. Jean-Peter had vervolgens geen keus en moest met minder dan 2 minuten op de klok een forse kamikaze poging doen om definitief af te rekenen met zijn tegenstander. Met een bijzonder knappe combinatie sloeg hij met al zijn mogelijke slagkracht in op de koningsvleugel. Aftrekschaakjes, offers, schijnaanvallen en vorkjes, alles werd uit de kast gehaald, met als resultaat een werkelijk slagveld en twee torens en vier pionnen tegen een loper, toren en drie pionnen. Door enkele tussenschaakjes wist Jean-Peter de witte koning op een plek te krijgen waardoor de koning niet meer als verdediger kon optreden en Jean-Peter dreigde te promoveren. Sportief legde de tegenstander zijn koning neer. Ook aan de mooiste en moeilijkste partij van de avond was een einde gekomen (3 ½ – 4 ½).

Met een positief resultaat tegen één van de beste teams uit de poule mogen we zeer tevreden zijn. Nu maar hopen dat onze vakantievierende teamcaptains ook content zijn met de uitslag.

Mooie start 2e team

In klasse 3C staat voor 9 oktober de uitwedstrijd tegen Hoeksche Waard geagendeerd. Afgelopen donderdag mochten twee spelers van ons tweede team hun partij tegen Hoeksche Waard 1 vooruit spelen. Uiteraard kon de sportieve medewerking van Hoeksche Waard, aan het vooruitspelen, geen invloed hebben op de inzet van onze spelers.
Ed Lammens (1767) mocht op bord 2 met zwart tegen Jan de Mik (1810). Natuurlijk kon het niet zo zijn dat Ed zonder punten uit Numansdorp zou vertrekken, dat zou zeker zijn eer te na zijn! Met een remise en een goede stelling voor Pieter Jan kon Ed met vertrouwen Pieter Jan achter laten en Numansdorp verlaten.
Pieter Jan Gravendeel (Piet voor intimi, vrienden, kennissen en vage bekenden) speelt op bord vijf met wit een bijzonder lastige, complexe en spannende partij. Bas van Dijk (1696) bood nog remise aan, maar Piet (1711) heeft dit lokkertje naarstig afgewend en zag bij Bas de vlag vallen met een verschil van twee minuten. Van harte gefeliciteerd!
Met nog zes partijen te spelen staan we op 0,5 – 1,5 (Hoeksche Waard 1 – Barendrecht 2)!