Op maandag 2 februari stond de achtpuntenwedstrijd tegen SO Rotterdam 3 op het programma. Dit team staat stijf onderaan in onze klasse, dus we achtten ons vooraf kansrijk op de acht-maal-acht velden.
Toch is een gemakkelijke winst natuurlijk een heel andere zaak……
Een grote meevaller was de snelle overwinning van Bart die aan een hoog bord vooruit had gespeeld. Al na acht kwartier spelen kon hij Tjerk-Peter appen: “Ha Tjerk, ik heb om 10 uur voor het eerste punt gezorgd. Hij zag een dubbele aanval over het hoofd, dus ik won een volle toren. Meer kan ik niet doen. Jullie mogen de kill geven. Groeten Bart”.
Dat was dus 1-0.
Dit bonuspunt hadden we nodig, want de wedstrijd ging erg gelijk op. Na 1½ uur spelen zag ik een gelijkspel in de lucht hangen, een uur later een magere overwinning.
Het kon dus nog alle kanten op. De tweede beslissing viel daarom erg laat.
Tjerk-Peter wist zijn magere seizoen op te fleuren met een achtenswaardige overwinning. Erg gemakkelijk ging het niet, maar voldoende was het wel (2-0). Speelt u zelf maar na:
Hierna kwamen de resultaten snel binnen.
Iroy stond na de opening ietsjes minder. Beide pionnenstructuren vertoonden veel zwarte gaten, waardoor ik Iroy’s paard minder sterk achtte dan de zwartveldige loper van zijn tegenstander. Met de bezetting van de d-lijn leek Iroy in het voordeel te komen, maar na afruil van de zware stukken mocht hij blij zijn met de uiteindelijke remise (2½-½).
In de volgende partij verloor Feike. Dat was even wennen, want dat was hem al bijna 2 jaar niet meer overkomen. Zijn laatste verliespartij voor het eerste dateerde namelijk van 3 maart 2013 tegen Fianchetto! Hij probeerde na de opening het initiatief te nemen op de koningsvleugel, maar veel stelde dat niet voor. Wit hoefde er niet veel acht op te slaan en kwam langzaam opzetten. Hierna verloor Feike een stuk. Hoe, dat heb ik door mijn eigen beslommeringen niet meer gezien (2½-1½).
Door Steef liepen we weer uit. Hij had eerst te kampen met ruimtegebrek, maar wist zich hieraan te onttrekken. Hierna achtte hij het tijd om het klasseverschil langzaam te verzilveren (3½-1½).
André rookte een zware pijp. Hij probeerde de gehele avond het initiatief te nemen en zwart terug te dringen naar de achtste rij, maar deze gaf gen krimp. De remise was uiteindelijk het juiste resultaat (4-2).
Toen hadden we nog maar een halfje nodig voor de twee matchpunten.
Bert wist aan bord acht dit resultaat ruimschoots te halen. Na enkele zwarte onnauwkeurigheden kreeg ik een mooie drukstelling. Hoewel ik niet altijd de beste voortzetting koos, sloeg mijn koningsaanval uiteindelijk wel door (5-2).
Het slotakkoord kwam van Robbert. Hij stond gedrongen na de opening, maar Tom zei toen al geruststellend: “Van de partijen van Robbert is niets zinnigs te zeggen”. Ook dit keer wist Robbert Toms hoogachting te bevestigen. In een moeilijk T+L-eindspel behaalde hij een nuttige remise (5½-2½).
Door deze ruime overwinning hebben we weer een beetje lucht. De achtste plek is vrijwel uit zicht en voor ons is het geen vijf voor twaalf meer, maar acht voor acht.
