Op maandag 17 november traden Generaal De Bruijn en zijn manschappen aan voor een herhalingsoefening. Op het programma stond een verrassingsaanval op het bolwerk Nieuwerkerk aan den IJssel, met als doel een vergelding voor de 5½-2½ nederlaag van een jaar eerder.
De verkenners Steef en Bart waren vooruit gestuurd voor een grondige verkenning.
Steef sneefde vroegtijdig nadat hij in gewonnen positie een manoeuvre overzag en een winnende aanval over zich heen kreeg. Bart herhaalde deze tactiek gelukkig maar half. Ook hij kwam gewonnen te staan, kon een dame tegen een toren winnen, maar raakte toen de draad van het verhaal kwijt. Hij ontsnapte met een blauw oog.
Zo stond het resterende zestal voor de taak deze achterstand van 1½-½ goed te maken.
En dat viel niet me. De gehele avond gaf mijn plus-min-lijstje een nederlaag aan.
André moest als eerste onder het juk door. Na een gesloten Siciliaan ontstond er een vreemde pionnenstructuur met weinig bewegingsruimte voor de stukken. Zwart haalde hier het meeste voordeel uit (½-2½).
Generaal Tjerk-Peter opende zeer toepasselijk met een Schot, maar verder schoot het niet op. Zijn initiatief was niet voldoende, waardoor de vredespijp kon worden gerookt. Hiermee herhaalde hij zijn resultaat van afgelopen jaar (1-3).
Commando Feike volgde dit voorbeeld van herhaling: hij won dus weer. Dit keer ging het erg moeizaam. Na een moeilijk begin kwamen de heren in een paardeneindspel terecht. Feikes paard had een betere conditie, waardoor hij het puntje binnendraafde (2-3).
En toen leek het weer een klein beetje spannend te worden.
Bert wist namelijk een pion te winnen nadat hij moeilijk uit de opening was gekomen. Helaas kon ik hiermee niets beginnen. Wit bleef druk houden op mijn stelling waarna ons niets anders restte dan de zetten te herhalen. Ook ik herhaalde hiermee ik mijn resultaat van afgelopen jaar (2½-3½).
Toen bleven Robbert en Iroy over.
Iroy kwam met voordeel uit de opening, maar hij wist zijn druk op de zwarte stelling helaas niet vol te houden. In de traditionele tijdnood kwam hij een pion achter waarna verlies lang uitbleef, maar uiteindelijk toch onvermijdelijk was (2½-4½).
Robbert offerde een kwaliteit voor initiatief. Zijn loper was inderdaad geruime tijd sterker dan de vijandelijke toren. In tijdnood leek Robbert alsnog de overwinning te behalen, maar wit lette goed op en won. Ook Robbert herhaalde hiermee zijn resultaat van afgelopen jaar (2½-5½).
En zo herhaalden we de dramatische uitslag van afgelopen jaar. De topplaatsen zijn nu wel uit beeld, rest ons niets anders dan het klassenbehoud van afgelopen jaar te herhalen.
Dat moet toch ruimschoots mogelijk zijn.
