Door Bert Drolenga
De herfst van 2013 was een onstuimige herfst. De ravage na de zwaarste najaarsstorm sinds jaren was nog niet opgeruimd of er was alweer een windhoos gesignaleerd. En het ergste moest nog komen…
Op maandag 4 november ontwikkelde zich namelijk een putdiepe depressie op het Kanaal die zich langzaam naar de Randstad bewoog. Aan het begin van de avond kwam hij aan land….
In Barendrecht maakt men zich hier niet druk om. De voorbereidingen op de 2e ronde tegen 3 Torens was veel belangrijker.
De wedstrijd begon zonnig en André kon (alweer) als eerste een puntje bijschrijven. Hij wist al gauw een stuk te veroveren en het einde volgde met orkaankracht (1-0):
Bert volgde dit goede voorbeeld. Na een wat mindere opening dreigde wit een koningsaanval. Ik mikte op dameruil, maar zag hierbij een vervelende wending over het hoofd. Hierna had ik de keus tussen een stuk te verliezen of er eentje te offeren. Natuurlijk koos ik voor de laatste mogelijkheid. Mijn stukken drongen als tornado’s de witte stelling binnen. Gelukkig sloeg de aanval door nadat wit de juiste verdediging mistte (2-0):
Ondanks de voorsprong liepen de supporters van Barendrecht niet gerust rond, want boven de Barendrechter stellingen pakten zich dreigende wolken samen. Met uitzondering van Feike keken de overige Barendrechters namelijk tegen slechte stellingen en/of klokken aan.
En al gauw werden de slechte weersvoorspellingen bewaarheid en ontlaadde het onheil zich in alle hevigheid.
Rien wist zijn persoonlijk depressie niet te doorbereken. Na een warme Siciliaanse opening kreeg hij een witte hagelbui over zich heen. Toen deze bui was opgetrokken bleek Rien een pion achter te staan in een gedrukte stelling. Hij wist de schuilkelder niet op tijd te bereiken (1-2).
Ook Robbert moest er dit keer aan geloven. Hij verloor een pion en probeerde hierna zich met een paardoffer een weg naar de zwarte koning te donderen. Dat werd jammerlijk verhinderd door de zeer nauwkeurige verdediging van zijn tegenstander (2-2).
Het volgende weerslachtoffer was Jean-Peter. Zijn centrumaanval werd vakkundig gecontroleerd, waarna hij een pion achter kwam te staan. Toen de zwarte koning de vrijpion naar voren hagelde was er geen houden meer aan (2-3).
En nog was de stortbui niet over, want ook Robert haalde een nat pak. In een gelijk opgaande strijd liepen de pionnenformaties in elkaar over. Robert manoeuvreerde minder gelukkig, waarna zwart de drukspuit kon hanteren. Zwart plaatste rustig zijn windstoten op beide vleugels, waarna de klok Robert tot overgave dwong (2-4).
Feike bracht ons gelukkig weer terug in de wedstrijd. Zijn partij bevond zich lang in rustig vaarwater, totdat Feike met zijn dame en loper de vijandelijke stelling kon binnendruppelen (3-4):
Toen was het aan hoofdmeteoroloog Tjerk-Peter om een gelijkspel uit het vuur te slepen.
Hij kwam een pion achter te staan, maar de tijdnoodfase bood nog alle kansen voor opklaringen . Deze kreeg hij ook, want hij won 2 pionnen terug en stond er dus eentje voor. Helaas wist hij onder tijdsdruk niet het juiste plan te vinden en moest hij genoegen nemen met remise (3½-4½).
Een bittere, maar verdiende nederlaag dus. We moeten de schade opnemen, puin ruimen en weer met beide benen op de grond staan.
