Op woensdag 17 december stond SOF/DZP 1 op het menu.
Vooraf leek het een kansrijke wedstrijd, vandaar de optimistische 5-3-voorspelling van Tjerk-Peter. Niets bleek minder waar, al hoewel de voortekenen zeer gunstig waren.
Feike had namelijk vooruitgespeeld en na een taaie strijd gewonnen (1-0). Bovendien won Iroy op de wedstrijddag al na 3 kwartier een gaf de tegenstander van Bart zomaar een paard weg. Dat was dus feitelijk 3-0 voor ons. Maar de overige partijen beloofden weinig goeds…
Maar ik loop op de feiten vooruit.
We kwamen bijna een kwartier te laat aan in de fraaie speelzaal in Oude-Tonge, want André Coenen kwam niet opdagen, ondanks heftig telefoonverkeer van Tjerk-Peter. Gelukkig was John Bakker zo sportief op het aller-allerlaatste moment de glühwein te laten staan om in te vallen aan het derde bord.
Zoals gezegd kwamen al gauw op een 2-0 voorspong. Iroy won heel snel, zie de partij.
De overige partijen namen veel langer in beslag. Het duurde even voordat het derde punt viel. Helaas aan de verkeerde kant, want Steef verloor. Aanvankelijk kwam hij onder sterke druk te staan, maar hij leek hier goed uit te komen door een sterk pionnenblok in het centrum. Helaas was hij iets te optimistisch (2-1).
Zo halverwege de avond was ik ook wel optimistisch. Robbert en Bart stonden resp. beter en veel beter, John en ik gelijk, alleen Tjerk-Peter was een zorgenkindje. Al met al lag een 5-3 in het verschiet.
De situatie bij Robbert leek echter beter dan die in werkelijkheid was. Hij wist zich na de opening goed onder de druk van zijn tegenstander uit te werken en kwam een pion voor. Helaas was dit onvoldoende (2½-1½).
Bart won wel. Na een rustige opening werd ook hij onder druk gezet, totdat hij in mindere stelling zomaar een paard cadeau kreeg. Dat werd langzaam maar zeker uitgepakt (3½-1½).
En hiermee was de koek op. Tjerk-Peter opende fout en werd hierna helemaal vastgesnoerd (3½-2½).
Vervolgens moest Bert zijn vlag strijken. De opening speelde ik ongelukkig, waardoor zwart het initiatief kreeg. Tijdens de partij was ik optimistisch over mijn tegenkansen, maar dit bleek maar schijn. Toen ik vervolgens verzuimde de zwarte e-pion te pakken, besliste deze pion de partij, ondanks de tijdnood aan de overkant (3½-3½).
John moest hierna de eer redden. Hij kwam goed uit de opening, had veel meer tijd, maar redde het uiteindelijk toch niet (3½-4½).
Tsja, en toen stonden we plotseling op de 7e plaats.
Het zou ons toch niet gaan gebeuren??
