————————————————————————————
Overschie 3 – Barendrecht 2 4-4

John speelde vrijdag 29 november zijn partij vooruit. De opdracht vooraf was eenvoudig; winnen! Nadat John had geconstateerd dat het schaakgenootschap nog niet was verhuisd naar de nieuwe speellocatie leek het geplande vooruitspelen alsnog te moeten worden afgeblazen. Gelukkig was de teamleider bereikbaar en kon John alsnog zijn weg vervolgen naar de schaakarena van schaakgenootschap Overschie. Met enige vertraging opende John op bord drie met d4. Direct stond de tegenstander onder (zware) druk. Roef Jan Duin verklaarde achteraf dat hij zich niet had voorbereid op d4. John wist al snel zijn stukken goed te positioneren. De lopers waren in stelling gebracht en ook de paarden stonden klaar voor een dodelijke koningsaanval. Roef Jan Duin pareerde de dreiging echter door de witte lopers te blokkeren en zelf een eigen aanval op te zetten. De aanval van John strandde dan ook in alle schoonheid. Een dreigende herhaling van zetten en een remiseaanbod werden door John afgeslagen. Het nieuwe plan was reeds geboren. Een pionnen eindspel met oppositie voor wit. Binnen een zet of tien waren alle zware stukken van het bord en leken de drie witte pionnen op de dames vleugel niet meer tegen te houden door de twee zwarte pionnen. En inderdaad John promoveerde met schaak, waarmee de promotiekansen voor zwart waren verkeken. De sportieve tegenstander Roef Jan Duin feliciteerde John met de terechte overwinning. Overigens dat terechte bleek later bij de analyse nog helemaal niet zo vanzelfsprekend, maar ja dat telt nu eenmaal niet.

Op 13 december togen wij dus met 7 man naar Overschie om tegen het 3e team daar aan te treden, in de wetenschap dat er al één schaapje op het droge was met dank aan John.
Helaas hebben wij 2 sterke medespelers achter moeten laten(Leo en Johan) en na naarstig vissen in de reserve poel, kwamen Marcel en Jan bovendrijven.

In een ietwat aangepaste opstelling gingen wij in een temperatuurtje aan de slag, dat het midden hield tussen een tropisch zwemparadijs en een bejaardensoos. Door af en toe te vluchten naar de andere zaal of hal, hield je het hoofd koel. Verder had Overschie het overigens perfect voor elkaar.

Voordat ik had kunnen bedenken hoe zwaar Joost het aan bord 2 zou krijgen, was Jan al foetsie. Jan was ergens in een openingsvalletje getrapt en had met braakneigingen en koortsaanvallen het pand verlaten. Het eerstvolgende slachtoffer was Joost, toen was het overigens al tegen elven. Hij miste op een haar de remise in een strak gespeelde partij. Hij wist daarin alle aanvallen af te slaan, maar wist zijn doorgebroken pion niet te verzilveren tegen loper en koning.
Gelukkig zag het er op de andere borden zeer rooskleurig uit.
Marcel ging al snel dolen met zijn dame, maar wist deze op tijd terug te krijgen voor een beslissende konings- of was het nu dameaanval. In ieder geval ging de andere dame er aan en met een volle toren voor was het uitschuiven. Alweer een perfecte invalsbeurt.
Han was de volgende die het vaantje mocht hijsen, na een dichtgeschoven pionnenlijn(en een klein verzuim om een paar pionnen te snoepen), wist hij de overhand te krijgen met 2 vrijpionnen. Oké kleinigheid de tegenstander had er ook 2. Maar zoals zo vaak in het eindspel no guts no glory.
Zelf had ik al snel een pion voordeel, daartegenover stond een ontwikkelingsachterstand. Door hier en daar een stuk af te ruilen kreeg ik meer spel. Nadat mijn opgesloten toren werd vrijgelaten, zonk bij de tegenstander de moed in de schoenen en ging hij meer tijd gebruiken.
Uiteindelijk besloot hij tot een loperoffer om een mataanval te krijgen.
Deze kon ik voor hem helaas pareren door mijn loper in het centrum te plaatsen. Een klein vonkje hoop bleef bij hem leven omdat hij mat in 1 kon blijven dreigen. Hier haalde ik langzaam de angel uit door mijn beide torens op de vrije c lijn te zetten en uiteindelijk een toren af te ruilen. Daarna was het snel over.
Gelukkig het was nu 4-2 voor ons en 1 matchpunt was binnen. Met de partijen van Tom en Bart nog te gaan en waar een remise in ieder geval voor het oprapen lag, dus een overwinning gloorde. Helaas liep het anders.
Om bij Tom te beginnen, hij speelde met wit deze keer en ging direct in de aanval. Hij offerde een paard tegen een vrijpion op de 6e lijn. Helaas verzuimde hij om deze door te drukken en miste later een dame aanval op de koning. Jammerlijk speelde op het laatst de tijd hem parten en leverde het ene stuk na het andere in. Jammer er had meer ingezeten.
Als laatste Bart die tegen de sterkste tegenstander mocht en vanaf het begin zijn tanden liet zien. Met een doorgedrongen pion en een paard dat aan het roeren was in de vijandelijke stelling zag het er veelbelovend uit. Hij wist hier een kwaliteitsvoordeel uit te peuren tegen een dubbelpion en vrijpion. Die laatste was redelijk makkelijk tegen te houden en in het eindspel zou hij gemakkelijk remise kunnen houden.
Helaas dacht Bart winstkansen te zien en verzuimde de vrijpion tegen te houden, deze promoveerde tot dame en daarna was het snel over. Volgende keer zal hij daar nog wel eens over nadenken.

Jammer maar niet getreurd, wij hebben in ieder geval een matchpunt overgehouden tegen een niet te onderschatten sterke tegenstander.

De volgende horde zal zijn tegen Shah Mata 3. Als wij deze weten te winnen, dan is de buit zo goed als binnen. In de wetenschap dat Nieuwerkerk a/d IJssel nog tegen Overschie moet.

Dus guys nog even voorbereiden de komende maand, niet te veel snoepen tijden de feestdagen en handjes heel houden tijdens de jaarwisseling.

Stanley.