door Bert Drolenga
Op dinsdag 26 november togen we naar Nieuwerkerk aan den IJssel voor de zware en waarschijnlijk pijnlijke uitwedstrijd tegen de nummer 2 qua rating in onze poule.
Toch leek het na anderhalf uurtje nog een pijnvrije avond te worden. Op mijn plus/min-lijstje noteerde ik 2 minnen bij Tjerk-Peter en Jean-Peter en dito plussen bij Feike en André. Bij de overige partijen was het evenwicht nog niet verbroken, hoewel hier en daar diep en lang werd nagedacht…
Tjerk-Peter was als eerste klaar met zijn consult. Hij kwam wat moeizaam uit de opening had veel last van het knelverband dat zijn tegenstander aanlegde. Gelukkig wist hij zich te bevrijden en de veilige haven te bereiken (½-½).
Robert kreeg een intensievere behandeling. Zijn tegenstander, een Siciliaanse chirurg, legde een akelig drukverband aan op Roberts zwakke d6-pion. Robert wist deze druk te weerstaan, maar dat kostte hem veel tijd. Teveel tijd (½-1½).
Bovendien tijd voor een bezoek aan de Eerste Hulp.
André leek met wit al snel af te stevenen op zijn derde overwinning in successie. Hij won een pion, maar moest zijn koning in ruil daarvoor in het centrum laten. Zijn tegenstander wist met chirurgische precisie zoveel tegenspel te creëren, dat André blij mocht zijn met een blauw oog te ontsnappen
(1-2).
Hierna mocht Bert de behandelkamer verlaten. Na een rustige opening probeerde hij een koningsaanval op te zetten, maar deze poging resulteerde alleen maar in tegenspel voor zijn tegenstander. Bert moest nog lang aan het infuus in een potremise eindspel van een goed paard tegen een slechte loper (1½-2½).
Deze tussenstand leek nog niet zo slecht, maar de MRI-scan van de 4 resterende partijen vertoonde alleen een dikke plus bij de partij van Feike. Tijd voor een spoedopname.
Feike wist inderdaad zijn 100%-score te handhaven. Van alle spelers heeft hij de kwalitatief beste ziektekostenverzekering afgesloten en het was dan ook geen wonder dat hij al snel een kwaliteit won. De winstweg was nog lang, maar Feike hechtte deze feikeloos in elkaar (2½-2½).
Hierna moesten we naar de intensive care.
Jean-Peter kwam niet toe aan zijn actief aanvalsspel. Integendeel, hij kwam in ademnood van een muur van witte pionnen. Hij probeerde de stelling open te breken met een torenoffer, maar overzag op het laatste moment een pionnendoorbraak (2½-3½).
Zie de partij en het commentaar van de patiënt:
Ook Robbert kwam op de snijtafel terecht. In een Engelse opening kwam hij gedrongen te staan. Hij probeerde zich te dotteren met een stukoffer voor 2 pionnen, maar wit bleek een specialist in het leggen van vaatklemmen. Hij smoorde pijnlijk nauwkeurig ieder tegenspel in de kiem. De klok deed de rest (2½-4½).
Bart was ditmaal als laatste klaar. Hij kwam bevredigend uit de opening, maar miste een veelbelovende inval op c7. Zwart hechtte deze mogelijkheid dicht door een counter door het centrum. Hij snoepte een pion mee en het toreneindspel was hierna niet meer te redden (2½-5½).
Al met al een verdiende nederlaag, de patiënt maakt het redelijk.
De volgende ronde staat operatie CSV op het programma.
Hopelijk brengt dr. De Bruijn voldoende paracetamol mee.
