De historische en geruchtmakende overwinning op de ridders uit Ridderkerk smaakte de Barbaren naar meer. Ze lieten gretig hun oog vallen op meer smakelijke hapjes in hun omgeving. Rotterdam en Dordrecht waren nog een brug te ver, maar misschien was Papendrecht een optie. De weldoorvoede Papen uit deze stad kregen echter lucht van deze ongewenste aandacht en overdachten in hun Roomse kerken hun ze dit gevaar konden bezweren. Van hun Opper Paap uit Rome hoefden ze geen hulp verwachten, maar de broeders uit Alblasserdam schoten te hulp.

Als echte smulpapen besloten ze de barbaren uit te nodigen voor een gezellige avondje met alles er op en er aan. Wanneer de barbaren door de vele drank in slaap waren gesukkeld zouden ze gemakkelijk overwonnen kunnen worden, zo redeneerde de papen. De barbaren op hun beurt namen deze uitnodiging graag aan: gratis vermaak is hun beste vermaak en misschien konden ze van de gelegenheid gebruik maken om die papen niet te drechten, maar te slechten.

Zodoende togen de 8 meest gespierde barbaren op een mooie dinsdagavond naar het verre Papendrecht. Daar werden ze met alle egards ontvangen en ze keken hun ogen uit: lekkere hapjes en drankjes, een prachtige omgeving en natuurlijk acht bloedmooie vrouwen: 4 blanke dames en 4 donkere dames, voor elk wat wils.

De meeste barbaren waren van deze entourage zo onder de indruk, dat ze hun bloeddorstige plannen op slag vergaten. Rustige Robert bijvoorbeeld: hij draaide een beetje om een paap heen, maar kon geen voordeel behalen een sloot een snelle vrede (½-½).
Aanvoerder Flinke Feike was echter door de wol geverfd en trok zich nergens wat van aan. Hij ging recht op zijn doel af en wist de Friese huurling in Franse outfit in no-time te vellen (½-1½).
Jolige Johnny probeerde het nog wel even, leek de dekking van zijn tegenstander te verzwakken, maar kreeg geen kans de genadeklap toe te brengen. Al snel werd de vredessigaret gerookt (1-2).

Hierna kwamen de papen langszij. Rauwe Rien wist zich met de entourage geen raad en liet zich snel en pijnloos naar de slachtbank leiden (2-2). Hierdoor nam de spanning toe tot ongekende hoogten.
Slimme Jean was zo geïnspireerd door zijn overwinning op de Ridderkerkers dat hij al alle schroom van zich afwierp en zich meteen op de paap stortte. Deze vocht goed terug en leek de overhand te krijgen. Maar met de winst in zicht lette de paap even niet op en liet zich verrassen door mat achter de papen (2-3).

Met deze zege was het pleit min of meer beslecht. De papen lagen op apegapen zogezegd.
Tamme Tjerk-Peter wist de dreigingen tegen hem behendig af te weren en leek een zege te halen. Maar door van het vele drinken en eten verslapte zijn aandacht en viel hij en zij opponent in elkaars armen (2½-3½).
Ook Brave Bert wist de lamlendigheid niet van zich af te schudden. Hij en zijn tegenstander draaiden rustig om elkaar heen zonder tot een beslissend voordeel te komen. Uiteindelijk dwong hij de paap tot een “draw-offer he could not refuse” (3-4).
Het slotduel werd uitgevochten door Rauwe Robbert . Hij en zijn Siciliaanse tegenstander probeerden het wel een hele tijd, maar daar bleef het dan ook bij. (3½-4½).

Al met al werd het dus niet de verwachte bloeddorstige avond, maar toen de drank was uitgewerkt en de balans werd opgemaakt , bleken de barbaren toch een overwinning te hebben behaald op de papen. Bovendien waren ze nu heer en meester over een groot gebied tussen Rotterdam en Dordrecht. Verbaasd, maar vrolijk keerden ze terug naar hun thuisfront waar ze met open armen en de bolderkar werden ontvangen.
“Op naar Utrecht!” en “Europa, here we come!”, werd er voorzichtig geroepen, maar eerst moest de overwinning gevierd worden met “We are the Champions” .
En het bleef nog heeeeeeeeeeel lang onrustig in het gebied van de Drechtsteden….