Vrijdagavond, 19 november, het 1e uit tegen RSR Ivoren Toren 5

Met Corné als invaller voor Rien, Bert schoof op naar 5, John kon toch met wit spelen, we waren er klaar voor.
De opdracht van teamleider Tjerk-Peter was duidelijk: nipt verlies, een gelijkspel: er moest gewonnen worden. We waren op weg, nog effe langs de parkeermeter en aangekomen in het kleine bij-zaaltje met voor de eerste 4 borden beetje krappe tafeltjes.

Ikzelf, Jean-Peter op 6 kreeg al snel een leuke surprise, begon zelf met inpakken, was na 9 zetten gebeurd en na goed uur en 13 zetten kon er een lintje om, 1-0. Moest alleen nog een leuk gedicht (lees: verslag) gaan maken.

De overige borden stonden er toen leuk tot goed voor, het klokkenspel van Robbert en Robert leek ook goed verzorgd deze keer, het moest een mooie avond worden.

John op 7 snoepte een pepernoot, stuurde in het eindspel zijn 2 schimmels op pad, snoepte nog wat en met nog zo’n 9 minuten te gaan beukte hij er, met enig risico op los, 2-0.

Niet veel later kwam Corné op 8 melden dat ie had gewonnen. Zijn tegenstander stuurde eerst een orang-oeten op hem af, zette verschillende valkuilen, maar zakte uiteindelijk zelf door een schoorsteen, 3-0.

Maar toen:
Robert op 4 kreeg een knalsigaar, was aangeslagen maar dacht nog dat het meeviel. Toen er nog een surprise kwam was er geen houden aan en moest hij in de zak, 3-1.

Nieuwkomer Bert op 5 was vakkundig bezig de kerstboom op te tuigen, het volgende punt leek er aan te komen, maar een verkeerde koningszet en de piek viel keihard van de boom, dwars door de stelling, 3-2.

Het recente bekerverhaal schoot door ons hoofd, niet weer toch?

Maar toen kwam het vuurwerk op 1 en 2:
Tjerk-Peter op 2 had een rare stelling, veel gaten bij beide spelers en leek voor remise te vechten tegen 2 verbonden centrumpionnen. Maar zo is hij niet: effe cola-flesje wegzetten, klok goed op de tafel en in
tijdnood wat onverwachte zetten eruit gooien, loper voor die pionnen en ineens kon wits paard en koning de randpion niet stoppen, 4-2 pfffff.

En toen Feike op 1, speelde en geconcentreerde partij, had iets minder tijd maar liet zijn tegenstander door een verre vrijpion en diverse matdreigingen flink zweten. Uiteindelijk allebei dame gehaald, stuk gewonnen en dan weet Feike precies hoe het werkt: niet meer denken maar doen en joeg zijn tegenstander vakkundig door de klok. VUURWERK, de buit was binnen, 5-2.

Dat tenslotte Robbert op 3, met zelfs een minuutje meer (hulde!) rustig bleef noteren en zijn stelling verbeteren en alsnog door de vlag ging mocht de pret niet meer drukken, 5-3 eindstand.

Volgende week Barendrecht 3 tegen RSR Ivoren Toen 6: gaan we het nog ns dunnetjes over doen, succes alvast!