Barendrecht / IJsselmonde 1 – CSV 2: griezelen

door Bert Drolenga

Het was volle maan en Halloween was net geweest. Overdag zag ik diverse zwarte katten op straat lopen. Het was koud en ik huiverde…..
Deze spookachtige beelden kon ik missen als kiespijn! Want ik moest ‘s avonds schaken en wilde gewoon een onbezorgde overwinning op de promovendus. En verder geen gedonder!

Maar mijn angstbeeld bleek juist, want na zo’n 2 uur spelen ging de strijd nog gelijk op en was er nog geen zicht op een overwinning.
Weliswaar hadden Steef en Bert groot voordeel, maar Adrie stond slecht. Aan de andere borden was het evenwicht nog niet verbroken. Er kon dus nog van alles gebeuren….

Het onheil tekende zich verder af door een blunder van André. Hij wist langzaam een voordelige stand te bereiken toen hij opeens spoken zag. Een gepend stuk ging van het bord en dat betekende een vette nul (0-1).
Verder ramspoed deed zich voor aan het bord van Bert. In een Siciliaan kwam ik al snel een pion voor en wist ik bovendien de zwarte koning naar de onveilige damevleugel te lokken. Het punt leek gescoord, tot ik de genadeklap veel te snel uitdeelde. Deze klap bleek een waanvoorstelling, en stukverlies én een rood hoofd waren het gevolg. Gelukkig bleek mijn opgeluchte tegenstander een goede geest en bood meteen remise aan. Dit werd natuurlijk eveneens opgelucht aanvaard (½-1½).

Na dit remiseaanbod leken de kwade geesten genoeg plezier aan ons te hebben gehad en besloten ze onze tegenstanders eens lekker te plagen. Dit leverde ons 5 maar liefst winstpartijen op!
Adrie incasseerde als eerste het punt. Hij kwam superslecht uit de opening en kon zich amper verroeren. Gelukkig kreeg hij de kans zich te ontworstelen aan de witte spoken, waarna hij in sneltreinvaart met zijn zwarte demonen via de b-lijn dood en verderf zaaide in de witte stelling (1½-1½).
Tjerk-Peter was de volgende gelukkige. Na een Schotse opening kreeg hij ontwikkelingsvoorsprong dat resulteerde in pionwinst. Jammer genoeg wel een dubbelpion. Zwart had als compensatie het loperpaar, maar hij ruilde vervaard alle engerds af naar een pionneneindspel. Dat leek gemakkelijk gewonnen voor onze captain, maar in de praktijk was het kantje boord. Dat bleek genoeg (2½-1½).
Steef scoorde niet lang hierna. In de mooiste partij van de avond wist hij zijn tegenstander langzaam maar zeker de vernieling in te drukken. Zwart was gedwongen tot fantoombestrijding en probeerde een wanhopig kwaliteitsoffer. Dit bracht Steef niet van zijn stuk. Speel maar na en geniet (3½-1½).

Ook Robbert stond aan de goede kant van het schaakbord. Hij deed het rustig aan, zoals gebruikelijk. Hij en zijn tegenstander zaten als mythische wezens achter hun stukken. Dus terwijl de andere partijen al in een beslissend stadium waren, was op Robberts bord de opening net achter de rug. Hierna kreeg Robbert het zwaar en hij kwam een pion achter. Gelukkig had zijn tegenstander hier veel tijd nodig. En deze had hij niet (4½-1½).
Nummer vijf in de rij was Iroy. Hij kwam goed uit de opening en snoepte de kleine witte Casper op a2 mee. Hij zorgde er goed voor dat zijn tegenstander moeilijk een plan kon verzinnen. Deze probeerde het toch, maar dat kostte hem zoveel tijd dat hij in tijdnood zijn dame weggaf. Zie de partij, die Iroy helaas net niet helemaal kon reconstrueren (5½-1½).

Het slotakkoord kwam van vlaggenschip Feike. Hij kreeg het zwaar voor de kiezen, maar als bovennatuurlijk verschijnsel hem moet je minimaal vier keer verslaan in een partij. Dat lukte zijn tegenstander bij lange na niet (6-2).

Al met al een verrassende dikke zege. We staan zelfs bovenaan!!
Maar zoals good-old Joop Zoetemelk al zei: “Parijs is nog ver!”
Gelukkig had hij geen verstand van schaken…..

Schermafbeelding 2017-11-12 om 20.24.01

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *