Categorie archief: RSB team 2

Gepromoveerd!

Het tweede team is afgelopen maandag gepromoveerd! De doelstelling voor dit seizoen is verwezenlijkt! Gefeliciteerd!

Onze laatste wedstrijd tegen HZP Schiedam van afgelopen maandag was vooral spannend. De voorsprong op onze directe concurrent Erasmus was voor aanvang van de laatste ronde maar één bordpunt. In de wetenschap dat Erasmus pas vrijdag behoeft te schaken, was een goede score tegen HZP Schiedam voor ons van belang voor het kampioenschap. We hebben met 5,5 – 2,5 gewonnen. Dit betekent dat we de druk voor Erasmus behoorlijk hebben opgeschroefd.

Schermafbeelding 2018-03-20 om 21.12.56

Op bord 1 speelde Rinus tegen Hans Schrumpf. Uiteraard was er eerst een opening, gevolgd door vast en zeker een scherp middenspel en dan uiteindelijk het eindspel. En daar werd het nu juist lastig voor Rinus. Beide nog vijf pionnen, maar Rinus had de beschikking over twee torens tegen één dame van zijn tegenstander. Bijzonder lastig maar Rinus kennende; rekenen, tellen, rekenen, tellen en nogmaals natellen! Helaas geen enkele combinatie zou winst opleveren voor Rinus. Remise was het hoogst haalbare voor zwart en wit accepteerde het aanbod.

Op bord 2 speelde Jan Vermeulen met wit tegen Gerard Turkenburg. Jan heeft tot nu toe in de competitie nog maar een half puntje weggegeven en was dat afgelopen maandag niet nogmaals van plan. Als één van de eerste wist Jan het volle punt binnen te halen. Met 6,5 uit 7 is Jan zeker van een mooie top-drie klassering bij de individuele scores.

Op bord 3 speelde Ron tegen Piet Hofstee. De altijd opgetogen Piet had er zin in! Wellicht de mooiste partij van de avond waarbij Ron enig voordeel leek te hebben in het eindspel. De stukken van Ron werkte prima samen en een vooruitgeschoven pion bezorgde Piet vast menig kopzorg. Jammerlijk liet Ron zich verleiden tot het afruilen van zijn sterke dame waardoor ieder strategisch voordeel direct was verdwenen. Nadat Ron de teamcaptain aangaf dat hij de stukken ongeveer vijf centimeter boven het bord zag vliegen, is wijselijk remise overeengekomen. Zou trouwens het gebruik van 6 Advil wel toegestaan zijn volgens de dopingsregels van de KNSB?
Op bord 4 speelde Ed tegen Jan Verveen. Ed was vastbesloten om vanavond te winnen! Vol goede moed opende Ed agressief. Eigenlijk altijd in de aanval en nooit in de problemen gekomen. Een overwinning zou verwacht kunnen worden. Helaas wilde Jan hier niet aan meewerken en verdedigde stug zijn positie. Ook toen in het eindspel, met twee gelijke lopers en ieder vijf pionnen, de oppositie bij wit leek te liggen wist Jan alle mogelijk opties van wit te pareren. Een remise was een terechte uitslag.

Op bord 5 speelde Robert tegen Marco Zwanenburg. Robert trof het niet met Marco, wellicht één van de meest gedreven, stugge en volhardende speler van HZP Schiedam. Aangezien Robert de opdracht had meegekregen dat hij moest winnen, speelde Robert vanaf het begin vol op de winst. Kennelijk was Marco met eenzelfde doel afgereisd naar Barendrecht, want ook Marco ging vol in de aanval. Beide spelers zorgden voor een prachtige schaakthriller! Tegen twaalf uur waren zij het die als laatste speelden en zodoende de eindstand bepaalden. Het stond op dat moment 5,5 – 1,5 voor Barendrecht. Een remise zou voor Barendrecht wel prettig zijn om de druk op Erasmus maximaal te houden. Robert bood dan ook remise aan in een stelling die nog alle kanten op kon. Maar zoals verwacht sloeg de gretige en zelfverzekerde Marco het aanbod af. Zou Marco ooit wel eens een remise hebben geaccepteerd? In tijdnood kon Robert niet voorkomen dat dat hij met 0 punten achterbleef.

Op bord 6 speelde John tegen Eric Emor. Ook John wilde graag winnen en probeerde al snel na de opening voordeel te halen uit zijn ontwikkelingsvoorsprong. Eric speelde enigszins behouden waardoor John het initiatief kreeg. John wist met een breekzet de aanval te starten op de dame vleugel. De aanval leek echter niet door te zetten en even was er wellicht de gedachte bij John om ook op de koningsvleugel ten aanval te gaan, f4 werd voorbereid! Gelukkig kwamen toen de wijze woorden van Dolf Meijer nog maar eens voorbij. Niet op twee vleugels tegelijk aanvallen als dat niet nodig is! Precies, terug naar de damesvleugel en alles op de aanval. John bezette zowel de b-lijn als de c-lijn met de torens en Eric probeerde koortsachtig om al zijn stukken zo dicht mogelijk bij elkaar in één vierkant te zetten. Het zag er in ieder geval bijzonder uit en kon ook niet goed aflopen voor zwart. Nadat John zijn twee torens op de zevende rij wist te plaatsen kon Eric stukverlies niet meer voorkomen. Mooie pot van John maar ook wel een iets te behoudende tegenstander.

Op bord 7 speelde Pieter, ons jeugdtalent, tegen Jan Hennevanger. Vanaf de eerste zet ging de trukendoos van Pieter weer open. Een schijnaanval werd keurig door Jan doorzien en leverde geen voordeel op voor Pieter. Echter de positie van de stukken van Pieter werd steeds beter en zijn tegenstander zag geen kans om mooie velden voor zijn stukken te vinden. Al vrij snel wist Pieter de druk zo op te voeren dat er geen ontkomen meer aan was voor Jan! Het eerste punt en daarmee onze promotie was door Pieter veiliggesteld! Top!

Op bord 8 speelde onze vaste invaller en meesterschaker Wim van Schelven tegen Christoph van Gorsel. Christoph kreeg schaakles van Wim! Binnen tien minuten had Wim een zeer tevreden blik in zijn ogen. Dit varkentje zou hij wel eens even wassen. En zo gebeurde het ook! Wim heeft Christoph echt letterlijk alle hoeken van het bord laten zien! Iedere zet van Christoph was een versterking van de positie van Wim. Stuk voor stuk, pion voor pion van zwart verdween van het bord. Met een kleine lach werd het remise aanbod van Christoph vriendelijk geweigerd. Drie zetten later konden de stukken in de schaakkist! Prachtig!

Met een 5,5 – 2,5 overwinning hebben we de druk voor Erasmus in stand kunnen houden. Aanstaande vrijdag mag Erasmus het opnemen tegen onze schaakvrienden uit Overschie. Erasmus heeft 6,5 bordpunt nodig om kampioen te worden! Hup, hup, Overschie!

Één van de teamleden (Bram de Knegt?) van Erasmus kwam nog even kijken naar het resultaat van onze wedstrijd. Natuurlijk werd Bram gastvrij ontvangen. Een paar drankjes later zagen de teamleden van Barendrecht hun kans schoon om het te proberen! Helaas ging Bram niet in op de uitnodigingen om erelid te worden van Barendrecht of het in het vooruitzicht stellen van een mooi fles wijn bij een bepaald persoonlijk resultaat tegen Overschie!

Aanstaande vrijdag valt de beslissing om het kampioenschap, maar de hoofdprijs voor ons is al binnen; We zijn gepromoveerd! Proficiat!

Overschie en natuurlijk ook Erasmus veel succes aanstaande vrijdag!

Het tweede komt goed weg tegen Dordrecht

Afgelopen dinsdag 20 februari hebben we onze één na laatste wedstrijd van het seizoen gespeeld tegen Dordrecht 6.

Kort voor aanvang van de wedstrijd werden de resultaten bekend van de wedstrijden die op de maandagavond zijn gespeeld in onze poule. Erasmus, onze direct concurrent om het kampioenschap, had goede zaken gedaan door met 6,5-1,5 te winnen van Spijkenisse. HZP Schiedam heeft match-punten laten liggen tegen Overschie, wat bijzonder gunstig is voor onze promotiedoelstelling.

Met als uitgangspunt van twee bordpunten voorsprong op Erasmus was onze taak duidelijk. WINNEN,WINNEN en WINNEN. Het streven was dan ook om Erasmus niet dichterbij te laten komen. We moesten dan ook met 6,5-1,5 van Dordrecht winnen!

Met een bijna compleet team werden we weer warm ontvangen door onze schaakburen uit Dordrecht. Deze bijzondere en prettig ingerichte schaaklocatie straalt altijd één en al schaaksport uit. Prachtig!

Nog voordat de wedstrijden begonnen meldde zich nog twee reserve spelers bij onze teamcaptain! Mocht er zich op het laatste moment nog een blesssure voordoen dan stonden ze klaar voor een invalsbeurt! Wat een teamspirit! Gelukkig geen blessures op het laatste moment en dus konden de twee extra spelers de verdere avond als aandachtig supporter de wedstrijd beleven.

Voordat we aan de wedstrijd wilden beginnen toch nog een laatste wissel. De aangewezen scheidsrechter werd vervangen door een andere arbiter. Deze keek wel heel erg streng en serieus. Om bang van te worden! Na een lange monoloog van de arbiter kregen we uiteindelijk toestemming van de arbiter om te beginnen.

Op bord tweede speelde Jan Vermeulen met zwart tegen Geert Zwartjes. Met 4,5 punt uit de eerste vijf wedstrijden was Jan aan zijn stand verplicht om het volle punt binnen te halen. Snel na de opening werden er diverse stukken afgeruild. Aanvankelijk leek dit niet goed uit te pakken voor Jan. Zijn koning stond helemaal open en gevaarlijk in het midden van het bord. Gelukkig wist Jan waarschijnlijk precies wat hij deed en ruilde de overige stukken ook nog af waardoor zijn centrale koning sterker en sterker werd. Na een onzorgvuldigheid van zijn tegenstander wist Jan met een mooie combinatie zijn tegenstander tot overgave te dwingen. Het eerste punt was binnen!

Op bord vier speelde Ed Lammens met zwart tegen de oudste van de heren van Nugteren (Dick). In een vlot tempo werden de eerste twintig zetten gespeeld. Ook voor Ed was de opdracht om te winnen, remise was geen optie. Met nog een toren en een vracht aan pionnen op het bord ontsnapte de zwarte a-pion aan de aandacht van Ed. Net even sneller dan de pionnetjes van Ed dreigde de a-pion van Dick te promoveren. Met veel moeite probeerde Ed de a-pion alsnog te stoppen. Helaas lukte dat niet en moest hij opgeven. Helaas een nul.

En toen begon het gelazer eigenlijk pas echt. Eerst Johan die de teamcaptain komt vragen of hij remise mag aannemen. Direct gevolgd door Rinus en Ron die bijna gelijktijdig ook een remise aanbod hadden gekregen en wilde accepteren. Onze teamcaptain was streng en stond een remise niet toe. Er moesten punten gescoord worden! Schoorvoetend namen de drie musketiers weer plaats achter hun borden.

Een stand langs de borden leerde dat van de zes overgebleven borden er vier op remise stonden, één op verlies en één op winst. Het ging niet goed!

Op bord acht speelde Johan de Weerd tegen Henk Barends. In zijn derde invalsbeurt probeerde Johan een opening te forceren maar zijn tegenstander liet niet toe dat er een open middenspel ontstond. De pionnen bleven op het bord terwijl veel andere stukken werden afgeruild. Geen ontwikkelingsvoordeel voor Johan en een forse blokkade van veel pionnen op de derde, vierde en vijfde rij. Er kon geen stuk meer langs, een echter remise stelling. Johan had echter het remiseaanbod van Henk moeten afwijzen. Er werd dus nog eenmaal het onmogelijke geprobeerd zonder enige beweging. Dan maar een extra drankje bestellen. Na nog wat nutteloos geschuif van beide spelers heeft Johan de teamcaptain kunnen overtuigen van een onvermijdelijke remise. Daarmee inmiddels 1,5 punt voor Dordrecht. Meer punten was niet de bedoeling!

Op bord 7 speelde ons jeugdtalent Pieter Kwekkeboom met wit tegen Peter Fafié. Pieter was alleen maar voor de winst gekomen! Alleen zijn tegenstander wilde absoluut niet meewerken! Een sterke witte loper van zwart kon voorkomen dat Pieter kon aanvallen. Ook nadat de helft van de pionnen van het bord waren verdwenen en Pieter zorgvuldig het samenwerking van de zwarte stukken uit elkaar had gespeeld bleef een finale genadeklap uit. Misschien een beetje nonchalant probeerde Pieter toch iets te forceren echter door de dreiging van mat achter de paaltjes te laten bestaan moest er goed gerekend blijven worden. Uiteindelijk had Pieter zijn aanvalsplan klaar en kon hij na bijna twee uur spelen toch een vol punt bijtellen. 2,5 punt binnen maar ook al 1,5 punt kwijt!

Ook Robert kwam vervolgens tevergeefs bij zijn teamcaptain smeken om het mogen accepteren van remise. Helaas doorspelen en winnen voor het team en voor de kampioenschap kansen!

Op bord drie speelde Ron van Oosterbos tegen Bas Nugteren. Ron speelde voor het eerst in vijf jaar weer eens met de witte stukken in een RSB wedstrijd. Ron was zijn openingsarsenaal gelukkig nog niet vergeten en ging resoluut van start. Met een forse voorsprong in tijd had hij zijn tegenstander redelijk klem gezet. Maar helaas zichzelf ook. Er leek geen doorkomen aan en zijn tegenstander vond dat een remise wel passend zou zijn. Met enige tegenzin mocht Ron, na overleg met de teamcaptain, niet ingaan op het aanbod. Winnen dat was de opdracht! Ron ging er nog eens goed voor zitten en wist met een prachtige aanvalscombinatie de stelling van Bas volledig te ruïneren. Ron ging op zoek naar overwinningskansen. Uiteindelijk vond Ron de juiste weg en wist op een prachtige wijze zijn kleine voorsprong om te zetten in een verdiende overwinning. 3,5 punt binnen!

Op bord één speelde Rinus Bongers tegen Anton de Maertelaere. Rinus opende behouden en hoopte dat hij zijn tegenstander kon verleiden tot het ruilen van wat stukken. Anton ging daar niet in mee. Gedurende het vorderen van de wedstrijd leek het er steeds meer op dat Anton naar een remise toe aan het spelen was. Een remiseaanbod moest Rinus afwijzen. We wilden immers nog vier bordpunten scoren. Na enig gepuzzel en het betrekken van zijn koning bij het spel bleek dat Rinus toch geen doorbraak kon forceren. Ook Anton was niet voornemens om verdere risico’s te nemen. Een remise was onafwendbaar. 4-2

Nu speelden alleen Robert en John nog. Twee punten erbij zou mooi zijn!

John Bakker speelde op bord zes een nerveuse partij tegen de teamcaptain van Dordrecht, Hans Boersma. Hans opende met een aangenomen koningsgambiet. John had grote moeite om telkens de juiste voortzetting te vinden en verbruikte heel veel tijd voor de eerste tien zetten. John belette Hans te rokeren en hoopte zo vol op de koningsvleugel in de aanval te kunnen gaan. Doordat de druk voorafgaande aan de wedstrijd al flink was opgevoerd, was John wellicht met randzaken bezig en was het heldere denken over de stelling niet altijd even gemakkelijk. Na 20 zetten was John door zijn tijd heen en had Hans nog meer dan drie kwartier bedenktijd. Er werden veel beren gezien en verliezen mocht echt niet! Winnen was ook voor John de opdracht. En gezien de stand van 4 – 2 ook echt noodzakelijk. John zette Hans steeds verder onder druk op de koningsvleugel. Penning na penning en na een lange rokade leken alle stukken van John in de aanval te kunnen. De h-pion naar voren, direct gevolgd door de g-pion zorgde voor zoveel aanvalsdruk dat dit overwicht uiteindelijk wel tot een overwinning zou moeten kunnen leiden. Helaas, een onoplettendheid zorgde ervoor dat een paardevork kwaliteitsverlies voor John impliceerde, een toren voor een paard en weg aanval. Onder tijdsdruk naar een overwinning vechten leek nu wel haast onmogelijk. Toch wist John zijn verloren kwaliteit terug te winnen waardoor de stand weer in evenwicht leek. Doordat de h-pion en de g-pion inmiddels bijna op de één na laatste rij stonden kreeg John weer vertrouwen in een overwinning. Helaas maakte John toen zijn tweede foutje in de wedstrijd en zag het er opeens hopeloos uit. Nog één kans wellicht; een remiseaanbod van John. Hans, inmiddels ook enigszins in tijdnoodfase, accepteerde dit gelukkig voor Barendrecht. Een diep teleurgestelde John maar ook enigszins opgelucht met het halve puntje. 4,5 punt binnen met nog één resultaat te gaan.

Onze laatste redding was Robert Dortmond. Hij speelde op bord vijf tegen Henk Monster. In een gelijk opgaande partij leek hier halverwege de partij ook een remise in de maak. Een remiseaanbod werd met tegenzin door Robert geweigerd. Na een tumultueus middenspel stond er plotsklaps een bijzondere complexe pionneneindspel te wachten voor beide spelers. De enige kans voor Robert om tot winst te komen. Na diverse malen tellen en rekenen durfde Robert het aan om de stelling open te breken en dacht door zetdwang een vrijpion te creëren. Dit lukte in eerste instantie niet maar na een tweede poging bleek inderdaad dat zetdwang leidde tot winst! Robert heeft het team een grote dienst bewezen met deze prachtige overwinning. Eindstand 5.5 – 2,5 en nog steeds vol in de race voor het kampioenschap.

De beslissing voor het kampioenschap zal in de laatste ronde vallen. Eerst maar weer een trainingskamp beleggen voor de belangrijke wedstrijd tegen HZP-Schiedam.

Schermafbeelding 2018-02-22 om 19.45.52

Even schrikken, en over een andere boeg!

Het tweede team van Barendrecht/IJsselmonde mocht afgelopen vrijdag 2 februari aantreden tegen Overschie 4, in alweer de vijfde competitiewedstrijd in de derde klasse van de RSB.

De teamcaptain van Barendrecht heeft het team al weken van te voren voorbereid op deze belangrijke wedstrijd. Een sleutelwedstrijd om in de strijd voor promotie te blijven meespelen. Het kampioenschap hadden we namelijk al uit het oog verloren omdat we in onze eerste wedstrijd tegen Erasmus onvoldoende hadden gepresteerd. De tweede plaats leek het hoogst haalbare.

Maar toen was het opeens even behoorlijk schrikken. Onze vrienden uit Hendrik-Ido-Ambacht hebben afgelopen dinsdag een stunt uitgehaald door met 4,5 – 3,5 te winnen van Erasmus, de gedoodverfde titelkandidaat! Erasmus de boot in en wij moeten het over een andere boeg gooien!

Onze teamcaptain moest toen in allerlei de uitgestippelde strategie overboord zetten. Het kampioenschap hebben we weer in eigen hand. In een in allerijl belegde teambespreking moesten de doelen en prestaties worden herzien. Geen tijd meer voor een trainingskamp maar een donderspeech zou ook voldoende moeten zijn.

Onder deze grote druk hebben onze drie top basisspelers van het 2e team afgezegd. Was het de druk, de te krappe voorbereidingstijd of toch iets anders? We zullen het in de evaluatie nog wel een keer bespreken.

Om even voor acht uur zat ons team met drie invallers klaar in het Prachthuis in Overschie. Geen tactische opstelling, gewoon één doel; zoveel mogelijk bordpunten binnenhalen. Remise aanbieden was door de teamcaptain verboden. Onze vriendelijke tegenstanders trachtten, met het aanbieden van een gratis consumptie en een heerlijke kop koffie, mogelijk invloed uit te oefenen op het eindresultaat. Dit leek in eerste instantie ook werkelijk te gaan lukken.

Een rondgang langs de borden na een uur spelen leerde dat alle borden nog in evenwicht waren en dat er nauwelijks voordeel was voor Barendrecht. Sterker een aantal borden kon wel eens op verlies gaan uitdraaien.

Op bord zes speelde onze invaller Eric van Orlé met de zwarte stukken tegen Edwin van Kleeff. Eric had eerder in het derde team mooie resultaten neergezet en een invalbeurt in het tweede was dan ook geen verrassing. Bovendien was deze partij tegen Edwin wel een hele fijne. Zelf alles goed doen en een tegenstander die meerdere malen niet de optimale keuzes maakt. Met verbazing zag Eric al snel dat er kansen ontstonden. De koningsrokade kon worden geblokkeerd, drie stukken werden door Eric gepend en de pionnenstructuur van wit hielp niet in het verdediging tegen de aanvalsdrift van Eric. Nadat Eric met een zorgvuldige voorbereiding zijn e-pion op de één na achterste lijn wist te posteren duurde het nog drie zetten voordat Edwin mat stond! Top prestatie van onze invaller! 0-1!

Op bord acht speelde René Jansen een bijzonder gedegen partij. Geconcentreerd wist René in het middenspel een mooie stelling uit te bouwen tot een zeer degelijke aanval. Zijn twee paarden rond de koning werkte prima samen en toen René de kans schoon zag om met een toren op de laatste rij te komen had hij een paar aardige combinaties die zijn tegenstander Martin Schlüter tot opgave dwong. Winnen, winnen! Fijne invalbeurt voor René! 0-2!

Op bord vier speelde Pieter Kwekkeboom tegen de in allerijl ingevlogen David van der Vloed. Pieter had er zin in en ging direct vanaf de eerste zet vol in de aanval! Winnen dat was de opdracht dus dat kan alleen maar met aanvallen en nog eens aanvallen. Pieter liet zonder pardon zijn dame instaan om met een trucje de dame van de tegenstander op te kunnen rapen zonder stukverlies. Zijn tegenstander ging daar niet helemaal in mee maar moest onder druk toch een pionnetje laten aan Pieter. Eén pionnetje extra is voor Pieter vaak voldoende. Snel werden er diverse stukken afgeruild met bovendien tot gevolg dat Pieter een veel betere positie dan zijn tegenstander overhield. Een paar zetten later sloeg Pieter ook nog een tweede pionnetje van het bord. Al zegevierend gooide hij zijn armen in de lucht als ware hij al had gewonnen, stond op van zijn stoel en trakteerde zichzelf op een overwinningsdrankje. Enigszins ontgoocheld bleef David alleen achter het bord. Nadat Pieter na vijf minuten weer achter het bord wilde plaatsnemen schudde de tegenstander zijn hand. Uitstekende overwinning! 0-3

Op bord twee speelde Robert Dortmond een moeilijke partij. Met zwart kwam hij niet zo erg lekker uit de opening en toen zijn tegenstander Mario Angelo Dirks zijn torens wist te verdubbelen kon Robert alleen maar verdedigen. Dat lukte prima en zijn tegenstander zag geen kans om door de gedegen stelling van zwart door te breken. Al schoorvoetend en met knikkende knieën kwam hij bij de teamleider vragen of hij het remiseaanbod van zijn tegenstander mocht accepteren. 0.5-3.5!

Op bord één speelde Jan Vermeulen met wit tegen Cor van Lennep. Vanaf het begin een bijzonder scherpe partij waarbij Jan opportunistisch de aanval koos. Het verjagen van de zwarte koning leidde wellicht onbedoeld naar een sterke verdediging, waar de paarden van zwart ieder aanvalsdrang van wit konden weerstaan. Halverwege de partij zag Cor zijn kansen en wist pionnetje voor pionnetje een overwicht te krijgen op zijn tegenstander. Toen Cor uiteindelijk twee vrij pionnen op de A en B-lijn had weten te creëren leek een eerste nederlaag voor ons in de maak. Toen had de teamcaptain van Barendrecht even oogcontact met Jan en dit riep mogelijk de noodzaak en de gegeven instructie nog eens naar boven. Jan gooide de partij over een andere boeg! Tegenspel was nodig! Miraculeus en met wat hulp van zijn tegenstander wist Jan door een loper offer eerder een pion te laten promoveren dan zijn tegenstander en kon Cor niet anders dan verbaasd en fors teleurgesteld capituleren. 0.5-4.5!

Op bord drie speelde Ed Lammens met wit tegen de getalenteerde Jurriaan Verbeek. Beide spelers speelden snel door de door hen bekende opening en al vlot in de partij werden de stukken geruild. Ed wist door het afruilen van de stukken de pionnenstructuur van zijn tegenstander zozeer te verzwakken dat een overwinning tot de mogelijkheden ging behoren. Met allebei één toren en een gelijk gekleurde zwarte loper probeerde Ed zijn pion voorsprong om te zetten in winst. De stug verdedigende Jurriaan wilde echter niet van een verlies weten en verdedigde keurig netjes zijn wankele stelling (vijf tegen zes pionnen). Na verwoede maar vergeefse pogingen van Ed om zijn toren op de achterste lijn te plaatsen was een remise onontkoombaar. 1-5!

Op bord vijf speelde John Bakker met wit tegen David Prins. Een moeilijke partij waar de stukken lang op het bord beleven staan. Na een anderhalf uur spelen verloor David mogelijk zijn geduld en begon met het afruilen van de stukken. Geen gunstige ontwikkeling voor John die alle opgebouwde druk zag verdwijnen. Gelukkig kon John het roekeloos afruilen enigszins tegengaan door een dubbelpion toe te staan. Met alle pionnen, de torens en de dame nog op het bord gooide John het over een andere boeg. Winnen, winnen, winnen! Maar hoe dan? Na een half uur geconcentreerd nadenken was het plan geboren. Maak gebruik van je eigen ruimte en beperk de ruimte van de tegenstander. Vast en zeker onbedoeld werkte David mee aan het strategische plan van John. Zwart kon geen kant op en John kon op zoek naar een vernietigende aanval. Helaas koos John voor een niet alledaagse voortzetting toen hij zijn dame bijna naast het bord positioneerde. Foutje, bedankt dacht David wellicht. Met de dame aan de zijlijn wist David de koning van John buiten het aanvalsplan te brengen. Wederom was de kracht bij John weer uit de aanval! Dat was nogmaals even schrikken, maar onverwachts kon John het voor een tweede keer over een andere boeg gooien. Deze keer niet via de stukken op het bord maar via het klokje wat naast het bord was geplaatst. David zat serieus in tijdnood! Met nog drie minuten tegen 25 minuten van John, zou hier de winst wel eens te vinden kunnen zijn. John bracht zijn dame weer in het spel en door het afslaan van de aangeboden dame-ruil bleef de stelling complex. Met nog twintig seconde op de klok maakte David een beslissend foutje! 1-6

Op bord zeven speelde Tom met zijn gewenste witte stukken tegen Ruud Gorseman. Ook voor de invallers was de instructie dat er gewonnen moest worden. Tom speelde in een keurig tempo naar een zeer veel belovende stelling. Als één van de weinige borden was er voor Tom een klein plusje te zien na een uur spelen. Met een forse aanval op de koningsvleugel zou de overwinning binnen gehaald worden. Vol opportunisme stortte Tom zich in het avontuur. Ruud wilde daar echter niets van weten en wist al snel te zorgen voor meer verdedigende zwarte stukken dan aanvallende witte stukken. De aanval van Tom strandde in schoonheid. Als laatste bord moest Tom, nadat hij een paard was verloren, zijn tegenstander feliciteren! 2-6!

Na een mooie schaakervaring in het altijd gezellige Prachthuis met een fijne speelzaal en prima koffie reisden we nog even langs Ijsselmonde om een glaasje champagne te heffen op het kampioenschap van ons vierde team.

Met een 6-2 winst gaan we nu weer aan kop in klasse 3A. Erasmus volgt op twee bordpunten en kort daarachter op 4,5 bordpunt komt HZP Schiedam. Bij Erasmus dromen ze nog gewoon over een kampioenschap, maar in eigen hand hebben ze het niet meer! Wat is eigenlijk het verschil tussen de boot ingaan of buiten de boot vallen?

Schermafbeelding 2018-02-06 om 20.05.05

2e ronde RSB: Johan valt buiten de boot

Afgelopen maandag speelden we onze 2e wedstrijd voor de Rotterdamse Schaakbond. Na onze vorige wedstrijd tegen Erasmus wilden en mochten we niet meer verliezen. Na evaluatie van deze eerste wedstrijd heeft de teamleider besloten om met een kleine wijziging in het team de strijd aan te gaan tegen WSV 3. Ed Lammens werd op bord drie vervangen door Ron Oosterbos. Ron had er zin in en stond ruim een half uur voor de start van de partij al te trappelen van ongeduld!

Onder toeziend oog van onze kersverse wedstrijdleider Feike Liefrink werd er iets na achten gestart met de partijen.

Zoals wel vaker was de eerste psychologische tik direct doeltreffend. Verstop je speellokatie achter een harmonie-orkest en je kan er bijna zeker van zijn dat de tegenstandermoeite heeft met het vinden de borden. Zo ook gisteravond. De bord vijf speler van onze tegenstander was rond vijf over acht op een afstand van nog geen twintig meter van de borden maar had voor deze laatste meters toch nog bijna twintig minuten nodig. Één dolende en zeven vertwijfelende spelers tot gevolg.

Eindelijk konden de tegenstanders kort na halfnegen geconcentreerd de schade op het bord na de opening bezien. Op bord één speelde Rinus met zwart tegen de heer Muit. Nadat de stukken van hun vaste plaats op het bord waren verdwenen rokeerde Rinus op de dertiende zet. Zover ik weet heb ik nog nooit op de dertiende zet gerokeerd en ben dat ook zeker niet van plan. De dertiende zet is altijd een tussenzetje heeft mijn opa me geleerd! Rinus en ik hebben niet dezelfde opa! Rinus wint!

Op bord twee speelde ons jong talent Jan Vermeulen. Jan mocht met de witte stukken trachten om de heer Bloem op een gepaste wijze schaakles te geven. Jan wist snel in de opening een pion te verschalken waardoor de mindere pionnenstructuur van zijn tegenstander zijn verdere aanvalsdoel zou moeten worden. Na enkele mooie gedwongen afruilzetten kon Jan met zijn toren naar de één na laatste rij en kon het samenspel met het paard volledig worden uitgenut. Prima het maximale resultaat 2-0

Op bord drie speelde Ron zijn eerste wedstrijd voor het tweede team. Natuurlijk belangrijk om dan ook maar direct een goede indruk achter te laten en te zorgen voor een mooie overwinning. Zonder enige druk wist Ron met zijn geliefde zwarte stukken zijn tegenstander de heer Goor prima onder druk te zetten. Al snel werd duidelijk dat Ron de betere lijnen op het bord had veroverd waardoor hij op een gepaste manier naar een overwinning kon schuiven! 3-0

Op bord vier speelde Robert tegen de heer van de Haven. Een ingewikkelde partij waarin Robert al snel een eigen centrumpion ruilde voor een vrije c-lijn. Of deze keuze uiteindelijk tot de mooi winst heeft geleid is niet geheel duidelijk, maar degelijk en overtuigend was het zeker. 4-0!

Op bord vijf speelde John Bakker met zwart in eerste instantie tegen niemand, maar na een half uur kwam dan toch uiteindelijk de heer Hennink. Natuurlijk altijd prettig voor John om wat meer tijd te hebben om te reageren tegen het agressieve koningsgambiet van de heer Hennink . Het gambiet werd aangenomen door John waarna de heer Hendrik koos voor een afwijkende volgorde na 1.e4-e5 2.f4-exf4 werd direct loper c4 gespeeld, waarna John direct met een schaakje met de dame op h4 het rokaderecht afnam. Prettiger voor wit is ipv 3 Lc4 om Pf3 te spelen. Om te voorkomen dat wit alsnog agressief kon aanvallen wist John zelf voor voldoende druk te zorgen, ondanks dat zijn dame inmiddels enigszins buitenspel stond. Bovendien, maar ik kan me vergissen, heeft John verzaakt om zijn verlate, en daardoor toch iets gestreste, tegenstander een kop koffie aan te bieden. Foei! Of dit verder invloed heeft gehad op het spel valt moeilijk te bewijzen. Vanaf zet drie tot zet twintig probeerde John zijn stukken zo richting de koningsvleugel te manoeuvreren dat dit uiteindelijk moest resulteren in een dodelijke aanval. Nadat zijn tegenstander ook nog eens besloot om zijn broodnodige paard in het centrum te verplaatsen naar a4? Werd het voor John tijd om maximaal te profiteren van zijn stelling. Helaas zorgde de tijdsnood inmiddels voor wat druk waardoor John toch nog een forse blunder maakte die gelukkig door zijn tegenstander niet werd gezien. Torenwinst voor wit zou het gevolg zijn waardoor de partij weer volledig in evenwicht zou zijn geweest. Uiteindelijk stond John twee pionnen voor. Ondanks dat er pas zes stukken van het bord waren kon zijn tegenstander bijna niet anders meer dan opgeven op de 29e zet. Na afloop en in de wandelgangen werd gefluisterd dat wit met pion h2-h4, waar ook in de partij, iedere aanvalsdrift van John had kunnen kiepen. John gefeliciteerd met voor deze nette overwinning. 5-0!

Op bord zes speelde Pieter met wit tegen de heer van der Spek. Na een dubbel fianchetto en een sterke pion op d4 leek het voor Pieter prima te gaan. Zijn tegenstander dacht daar echter anders over en wist in het middenspel toch weer de regie in handen te nemen. Overrompelt door een niet voorziene dame-afruil moest Pieter er nog maar eens goed voor gaan zitten. Heel slim dacht Pieter na in de tijd van zijn tegenstander en zette in een stevig tempo zijn eigen zetten. Onder tijdsdruk verloor de heer van der Spek zijn greep op de partij en kon niet voorkomen dat Pieter steeds meer stukken in het eindspel richting de koning van zwart kon dirigeren. Uiteindelijk kon zijn tegenstander niet meer dan de handdoek in de ring gooien. Mooie partij met een sterk eindspel. Proficiat! 6-0!

Op bord zeven speelde onze clubkampioen Wim van Schelven tegen de heer van Erk. En ja als Wim het op zijn hepen heeft dan is hij onverslaanbaar. Verliezen doet Wim zelden en als het maar even kan dan zal hij ieder foutje van zijn tegensstander genadeloos willen afstraffen. Zo ook in deze partij, waarbij Wim na een zeer mooie combinatie zoveel voordeel wist te behalen dat er voor zijn tegenstander geen eer meer te behalen viel. Solide spel en een mooie combinatie. Top! 7-0

En dan op het laatste bord; Johan de Weerd. Johan speelde met wit tegen de heer Koerts. Deze partij was als eerste na een dik uur afgelopen. Als snel in de partij werden er diverse stukken afgeruild wat resulteerde in een pion voorsprong voor Johan. Met paard, zes pionnen en een toren tegen de zwarte loper, vijf pionnen en een toren dacht Johan even aan een overwinning. Zijn tegenstander wist echter Johan zo ver te krijgen dat Johan zodanig de partij op slot speelde door een gesloten pionnen structuur toe te staan, waardoor er weinig ruimte meer was om zijn kleine voordeel netjes uit te spelen. Bovendien stonden alle pionnen van Johan op zwart wat wellicht ook niet voor de meest gunstige uitgangspositie zou leiden na afruil van torens. Nadat er geen vooruitgang meer was bood Johan remise aan waar de tegenstander mee akkoord ging. Zo val je met een eenvoudige correcte remise alsnog zomaar buiten de boot!

Door deze prachtige en overtuigende 7 ½ – ½ overwinning houden we druk op onze grote rivaal Erasmus en kunnen we vol vertrouwen op dinsdag 14 november afreizen naar het altijd lastige Ambacht!

Schermafbeelding 2017-10-29 om 11.19.58

1e ronde RSB, een nipt verlies voor het tweede

Gevochten voor wat we waard waren maar helaas net niet gelukt om onze directe concurrent te bedwingen! Helaas.

Schermafbeelding 2017-09-28 om 21.04.22

Natuurlijk wel een prachtig debuut van Jan Vermeulen op bord 2 die na een mooie partij wat fortuinlijk zijn partij won tegen verbouwereerde Lucian Mihailescu. Het zorgde voor de het nodige tumult in de prachtige speellokatie van de altijd gastvriendelijk schaakvereniging Erasmus.
Rinus wist, na acht maanden geen schaakstuk te hebben aangeraakt, gelukkig nog wel hoe het moest en dat een dubbel pion niet per definitie een slecht uitgangspunt voor winst bleek, kon hij later ook zijn tegenstander uitleggen. Jaap van Meerkerk, de tegenstander van Rinus, heeft zijn eerdere veronderstelling, dat een vrijpion aan de rand en een dubbel pion voor zijn tegenstander altijd wel op één of andere manier tot winst om te zetten zou moeten zijn, moeten herzien.
Ed wikkelde zijn partij op bord drie al snel af naar remise, zodat de rest van het team wist wat er verder moest gebeuren.
Robert op bord vier speelde een ongemakkelijke partij nadat hij bij zijn tweede zet tot de ontdekking kwam dat hij niet in een gangbare opening terecht kwam. Gedurende partij kwamen zijn stukken steeds meer in de verdrukking. Zijn tegenstander, Gerrit Boer, weigerde stukken af te ruilen waardoor er nog minder ruimte voor Robert overbleef. Zeer gedegen speelde Gerrit vervolgens naar een mooie winst.
John heeft niet de concentratie kunnen vinden om een spetterende partij af te geven, bovendien werkte zijn tegenstander Herman Beerling ook niet echt mee. Iedere voortzetting leek de meest logisch e keuze. In een verder gelijk opgaande partij werd de verdediging van de koningsstelling enigszins verwaarloosd door John waarna na een blunder de stukken korte tijd later de doos in konden, helaas!
Pieter leek tijdens de partij in overleg en na analyse met zijn tegenstander of op advies van zijn tegenstander toch te gaan voor een mooi offer. Dit resulteerde in een prachtige partij waarbij Pieter zeker kansen heeft gehad. Jammerlijke werden deze kansen niet gevonden tijdens de partij, maar inmiddels zal Fritz wel de nodige ideeën hebben aangedragen. In de slotfase moest Pieter onder tijdsdruk zijn meerdere erkennen in zijn tegensstander Cor van As.
Wim speelde op bord zeven, als invaller, een zeer gedegen partij en hoopte wellicht met zijn pion op de zevende rij meer te halen dan een remise. Bij een tussenstand van 4-3 was de opdracht voor Wim om alsnog te winnen met ieder twee pionnen en een toren natuurlijk onbegonnen werk. Eeuwig schaak door de Gerard Kastelein kon niet worden voorkomen.
Op bord acht speelde Johan een prettige partij tegen Bram de Knegt. Nooit in de problemen geweest en geduldig het remise aanbod na overleg met de teamleider aanvaard. De invallers hebben gedaan wat ze moesten doen. Niet verliezen!

Conclusie is dan ook dat we ondanks ons verlies in de eerste wedstrijd alle vertrouwen hebben in een mooie competitie! Erasmus is gewaarschuwd en zal geen punten mogen laten liggen!

Magisch

Op maandag 15 februari speelde het 2e tegen mede-degradatiekandidaat
De Willige Dame2.

Ed had inmiddels vooruitgespeeld tegen de niet zo willige topdame en verloren.

De boodschap van de theatermanager was duidelijk: WINNEN

Robert en Rien ontbraken, hiervoor het artiestenduo Han en Rinus.
Leo was als eerste klaar, na flinke afruil was de show snel voorbij 0,5-1,5
Johan vergat dat zijn tegenstander paar trucjes had en verloor 0,5-2,5
Topartiest Rinus zag zijn optreden bijna fout gaan, met wat kunst- en vliegwerk
weer gelijk 1-3
Wim (door de bord1 speler van de tegenstander aangekondigd, zijn tegenstander was gewaarschuwd) schotelde een mooie voorstelling op had bord maar nadat hij zijn knappe loper-assistente ruilde voor een paard was de zwarte toverstokjes net iets slimmer 1-4 en het leek dat we rechtstreeks uit de 2e klasse gegoocheld werden.
John had al zijn vuurpijlen klaar staan en toonde zijn grote vorm met een leuke vuurwerkshow 2-4
Ikzelf (Jean-Peter), voor de gelegenheid op bord 1, wachtte rustig tot mijn tegenstander al zijn kruit verschoten had en toverde toen een paard uit de hoge hoed.

De rest was techniek 3-4

Snel naar het bord van Han die deze keer geen spectaculaire dingen deed maar heel de avond kaarttrucs. Er was geen twijfel dat hij de allerbeste kaarten had.
De 4-4 werd gevierd als een overwinning.
We bungelen dus nog aan een heel dun goochelkoordje.
18 maart volgt nog een spectaculair optreden.

Vrijdag de 13e

De maand maart begon op een zondag en dus zou er spoedig een vrijdag de dertiende volgen. In mijn agenda staat gebruikelijk een donker rood kruis door vrijdag de dertiende. Ditmaal niet, er moest worden geschaakt door het 2e van Barendrecht/IJsselmonde tegen Spijkenisse. Ook mijn verzoek aan de teamleider om de wedstrijd vooruit te mogen spelen mocht niet helpen en werd niet gehonoreerd.

Sinds mensenheugenis werden door de Romeinen op de vrijdagen de doodvonnissen voltrokken. Dat in combinatie met de 13e weerhield mij en de rest van het team ervan om Italiaans te openen. Bovendien hoe kan de RSB een dergelijke wedstrijddatum inplannen wetende dat nog de KLM, of British Airways stoelenrijen met 13 nummert. Ook in het Burj al Arab is geen dertiende verdieping of kamer met het nummer 13 te bekennen.

Gelukkig mochten we na ons vertrek uit Barendrecht de A13 links laten liggen en konden we via de A15 al slalommend naar het altijd gezellige Spijkenisse afreizen. Op verzoek van de teamleider vertrokken we wat eerder zodat we in alle rust in de speelzaal nog een kwartier voorbereidingstijd hadden. Er stond dan ook behoorlijk wat op het spel. De winnaar van vanavond was zeker van promotie naar de tweede klasse en bovendien zeer dicht bij het kampioenschap. Helaas kon Pieter, één van onze vaste kanjers, niet mee. Jake nam zijn verantwoording en zou de stoel van Pieter gaan bezetten. We wisten dat het een moeilijke avond zou worden!

Bijzonder gastvriendelijk werden we ontvangen in de prachtige speelzaal van Spijkenisse. Om vijf voor acht zaten onze teamleden strak en gedisciplineerd achter de borden, volledig gefocust naar de stukken te staren. Mogelijk geïntimideerd door deze gedrilde machine namen onze tegenstanders met knikkende knieën en reeds enigszins gebogen hoofden plaats achter de tafels. Stipt om acht uur verzocht de wedstrijdleider de klokken in te drukken. Vroeger was dit altijd een mooi moment; van volledige stilte naar het ritmisch tikken van de klokken. Traditioneel kijk ik dan om me heen en aanschouw de eerste grimassen van de spelers. Naast ons team speelde ook nog een viertal en twee verdwaalde clubspelers. Dertien! Dertien borden in de zaal! Mijn geluk kon niet op. Dit was letterlijk de goden verzoeken. Spijkenisse bedankt! Dit mocht niet meer mis gaan!

Met deze wetenschap speelden we vol vertrouwen onze eerste zetten. Na een kleine tien minuten wist Han op bord acht gebruik te maken van zijn sterke opening en plaatste zeer direct een dodelijke aanval met twee paarden op de koningsvleugel. Ed ging op bord twee ook als een trein. Na een halfuurtje stond hij dik gewonnen en werd het punt feitelijk al geteld. Op zet dertien vergaloppeerde hij zich echter enorm en blunderde zomaar een toren weg zonder enig compensatie. Opgeven was nog het enige. Jake liet zich hierdoor enigszins afleiden en raakte op bord drie in een lastige stelling. Zijn tegenstander koos echter voor een rustige rokade in plaats van het uitbuiten van een zeker voordeel. Jake zag weer enig kans maar was er niet altijd met zijn gedachte helemaal bij. Helaas verloor Jake door een mooie combinatie van zijn tegenstander een kwaliteit en konden de stukken al vrij snel in de doos. Het leek warempel wel een wankel kaartenhuis. Bord 2 viel, bord 3 viel en kort daarna ook bord vier! Rien wist met zwart op bord vier onvoldoende te reageren op de redelijk agressieve aanval van wit. Doordat de witte stukken positioneel veel beter stonden bleef het initiatief bij wit en bleef er voor Rien niets anders over dan gedwee toekijken naar de oprukkende witte stukken. Na anderhalf uur stonden we dus met 1-3 achter, 1-3? 13?!

Robert speelde op bord zes een bijzonder gedegen partij en wist in het eindspel behendig te voorkomen dat een pion van zijn tegenstander kon promoveren. Na deze slimme blokkade werkte Robert rustig toe naar een verdiende overwinning. Jean-Peter speelde aan bord vijf een redelijk complexe partij maar stond eigenlijk de gehele avond al goed. Natuurlijk nam Jean-Peter zijn verantwoordelijkheid en wist knap de stand gelijk te trekken 3-3. Op het eerste en het zevende bord zou weldra een beslissing moeten vallen. Op bord zeven wist John met wit enige druk uit te oefenen op de zwarte stukken. Toch leken halverwege de partij de penningen en de posities van de lopers van zwart de kansen te doen keren. Met een achterstand van 45 minuten in tijd moest John enigszins forceren. Zijn tegenstander bood John een helpende hand door een kleine onzorgvuldigheid in zijn spel toe te laten. Met drie krachtige zetten werd de prachtige pionnenstructuur van zwart verwoest en koos John een vervolg met stukken afruil. De dames, een toren en enkele pionnen stonden daarna klaar voor het eindspel. John wist vervolgens een toren afhandig te maken tegen een pion. Zwart probeerde uit alle macht op eeuwig schaak te spelen. Dit zorgde onverwacht toch nog voor een spannend eindspel welke uiteindelijk door John gecontroleerd werd gewonnen. Aan bord één was de tussenstand inmiddels ook bekend. Alleen een overwinning van zwart zou voor Spijkenisse nog enig soelaas kunnen bieden. Helaas zat dat er heel de avond al niet echt in en al snel gaf de tegenstander Rinus sportief een hand. Promotie is zeker en met nog één wedstrijd te gaan hebben we aan 13 matchpunten genoeg om kampioen te kunnen worden! 13!

Vrijdag 13 maart 2015

spijk4bar2.jpg

Met de hakken over de sloot

Afgelopen donderdag mocht ons tweede team aantreden tegen het eerste team van schaakvereniging Hoeksche Waard. Beide teams zijn gebrand om te promoveren naar de tweede klasse. Het beloofde derhalve een zware wedstrijd te worden.

We werden aangenaam verrast door de prettige schaaksfeer en de goede verzorging door de dame achter de bar. De uitstekende cappuccino zorgde voor voldoende energie om er een mooie schaakavond van te maken.

We begonnen de avond met een prettige voorspong van 1,5 tegen 0,5. Ed Lammens had eerder op bord 2 vooruit gespeeld tegen dhr de Mik (½– ½) en ook Peter Jan Gravendeel speelde vooruit tegen dhr van Dijk op bord vijf (1-0). Al snel bleek dat juist deze voorsprong voor de tegenstander een trigger was.

Door omstandigheden moest onze vaste teamspeler Rien van Wilgenburg worden vervangen door Leo van Praag. Leo speelde op bord vier met zwart tegen dhr Op de Beek. Leo kwam prettig uit de opening ondanks een dubbel pion op de koningsvleugel wist hij al snel een positioneel voordeel te behalen met mooie “winst” kansen. Door een enige verslapping in de concentratie speelde Leo halverwege een slordige zet waarmee hij zijn tegenstander de mogelijkheid gaf om zich verder te ontwikkelen. Een toren eindspel waarbij Leo als snel zijn mooie vrijpion moest afstaan gaf aanleiding tot het aanbieden van een remise. De tegenstander van Leo wilde terecht nog even doorspelen. Gelukkig speelde zijn tegenstander niet geheel secuur en kon Leo zijn torens zo positioneren dat een remise onvermijdelijk bleek. (1-2)

Op bord 1 speelde Rinus Bongers tegen dhr W. van Dijk. Vooraf maakte Rinus zich enigszins druk over zijn vorm. Al bijna een jaar geen fatsoenlijke pot schaak gespeeld en dan nu op het eerste bord! De opening van Rinus was gedegen en ook in het middenspel leek er geen vuiltje aan de lucht totdat de pionstructuur van zijn tegenstander zo goed was ontwikkeld dat het afruilen van stukken door de tegenstander een geliefd tijdverdrijf werd. Met nog maar enkele stukken op het bord en een koning die zowel op de damevleugel als op de koningsvleugel als verdediger moest optreden was het enkel hopen op een tactisch foutje van dhr van Dijk. Dit gebeurde niet en Rinus zag geen uitweg meer (2-2).

Op bord zeven speelde John Bakker met wit tegen dhr van de Berg. John speelde zijn vertrouwde opening maar kon helaas op geen enkel moment indruk maken op zijn tegenstander. Zonder ook maar één keer druk uit te kunnen oefenen op de zwarte stukken werd besloten tot een forse afruil van stukken waarna zwart een mooie sterke witte loper met een goed gepositioneerde dame overhield. John kon alleen maar zoveel mogelijk de boel proberen te kiepen. Gelukkig was dit , mede door het niet al te agressieve spel van zwart, mogelijk en werd het remiseaanbod van dhr van Dijk maar zeer kort overwogen (2 ½ – 2 ½).

Op bord 8 speelde Han Pijpers tegen dhr de Moor. Na een wat opportunistische opening van wit (hoeveel dreiging was er nu achteraf werkelijk?) wist Han prachtig te pareren en de mobiliteit van de stukken van wit behoorlijk te beperken. Zeker toen de rokade-mogelijkheid was verkeken en de toren op H1 buitenspel was komen te staan begon de druk van Han fors toe te nemen. Gelukkig zag zijn tegenstander een vol stukwinst over het hoofd en kon Han met waarschijnlijk de mooiste combinatie van de avond zijn tegenstander horendol maken. Een prachtig offer zorgde uiteindelijk voor de nekslag (2 ½ – 3 ½).

Op bord drie gebeurde lange tijd niks. Onze teamspeler Robert Dortmond wist het te presteren om, en autopech te hebben, en een lege accu van zijn telefoon. Gelukkig kwam Robert om 7 minuten voor negen alsnog aan bij de speelzaal. Alhoewel gelukkig, hij had eigenlijk net zo goed niet behoeven te komen want zijn bijdrage tot de uiteindelijke score was nul. In een in eerste instantie gelijk opgaande partij wist zijn tegenstander in het tempo van Robert mee te gaan waardoor het tijdsverschil altijd ruimschoots in het voordeel van dhr van Driel bleef. Doordat er sprake was van een bijzonder complexe stelling en de voortdurende tijdsdruk had Robert onvoldoende tijd om zijn ingezette aanval daadwerkelijk tot een goed einde te brengen. Zijn tegenstander wist het initiatief over te nemen en kon daardoor met zijn toren de achterste lijn opzoeken. Robert verloor hierdoor een stuk en moest de partij opgeven (3 ½ – 3 ½).

Op bord zes zou uiteindelijk de beslissing gaan vallen. Jean-Peter van Sprang speelde met zwart tegen dhr Bedeaux die met g4? opende. De verleiding is vervolgens groot om aandacht aan deze pion te schenken maar de diverse mogelijke valletjes kunnen het beste worden ontweken door eenvoudig weg te ontwikkelen. Jean-Peter wist prima spel te bieden en creëerde een wel haast surrealistische stelling door zijn zwarte pion op e4 te positioneren. Paard op d3 en dame op f3 terwijl de witte koning de velden g1 en f1 tot haar beschikking had. Wit wist zich echter razend knap te verdedigen en, ook nadat Jean-Peter al zijn andere mogelijke stukken in de aanval had gepositioneerd, kon wit een definitieve dreiging voorkomen door buitenom via de zwarte dame vleugel zijn witte loper naar zijn zwaar aangevallen koningsvleugel te dirigeren. Zwart had nog meer ruimte nodig en offerde de ene na de andere pion op de f, g en h lijn op om zodoende zijn beide torens aanvallend op de open f en g lijn te kunnen positioneren. Ondertussen zag wit de bui al hangen en was alleen een dreigend mat een uitkomst. Wit verliet met haar dame de verdedigende stelling en kon met mat in twee de druk voor Jean-Peter fors opvoeren. Jean-Peter had vervolgens geen keus en moest met minder dan 2 minuten op de klok een forse kamikaze poging doen om definitief af te rekenen met zijn tegenstander. Met een bijzonder knappe combinatie sloeg hij met al zijn mogelijke slagkracht in op de koningsvleugel. Aftrekschaakjes, offers, schijnaanvallen en vorkjes, alles werd uit de kast gehaald, met als resultaat een werkelijk slagveld en twee torens en vier pionnen tegen een loper, toren en drie pionnen. Door enkele tussenschaakjes wist Jean-Peter de witte koning op een plek te krijgen waardoor de koning niet meer als verdediger kon optreden en Jean-Peter dreigde te promoveren. Sportief legde de tegenstander zijn koning neer. Ook aan de mooiste en moeilijkste partij van de avond was een einde gekomen (3 ½ – 4 ½).

Met een positief resultaat tegen één van de beste teams uit de poule mogen we zeer tevreden zijn. Nu maar hopen dat onze vakantievierende teamcaptains ook content zijn met de uitslag.

Mooie start 2e team

In klasse 3C staat voor 9 oktober de uitwedstrijd tegen Hoeksche Waard geagendeerd. Afgelopen donderdag mochten twee spelers van ons tweede team hun partij tegen Hoeksche Waard 1 vooruit spelen. Uiteraard kon de sportieve medewerking van Hoeksche Waard, aan het vooruitspelen, geen invloed hebben op de inzet van onze spelers.
Ed Lammens (1767) mocht op bord 2 met zwart tegen Jan de Mik (1810). Natuurlijk kon het niet zo zijn dat Ed zonder punten uit Numansdorp zou vertrekken, dat zou zeker zijn eer te na zijn! Met een remise en een goede stelling voor Pieter Jan kon Ed met vertrouwen Pieter Jan achter laten en Numansdorp verlaten.
Pieter Jan Gravendeel (Piet voor intimi, vrienden, kennissen en vage bekenden) speelt op bord vijf met wit een bijzonder lastige, complexe en spannende partij. Bas van Dijk (1696) bood nog remise aan, maar Piet (1711) heeft dit lokkertje naarstig afgewend en zag bij Bas de vlag vallen met een verschil van twee minuten. Van harte gefeliciteerd!
Met nog zes partijen te spelen staan we op 0,5 – 1,5 (Hoeksche Waard 1 – Barendrecht 2)!

En buigen zullen ze!

Op 24 februari was onze ontmoeting met mede-massakamper Ridderkerk 2. Tevens de hekkensluiter van klasse 4a.

Zoals inmiddels gewoon speelde Bart vooruit op 13 februari. D’r was iets met die datum. Ik kan pas later op de avond de partij bekijken en het zag er goed uit voor Bart met een vrijpion in het centrum. Echter spoken, leeuwen en tijgers streden om een plekje op de voorste rij in het hoofd van Bart. Daardoor kreeg Bas vrijgeleide om zijn dame de gelederen van Bart’s stelling binnen te manoeuvreren, daar waar dwingen tot dameruil beter was geweest. Toen de dame(mol) eenmaal binnen was, was er geen houden meer aan. Dit in combinatie met een snel tikkende klok was de guillotine voor Bart.
Bord 1. Bart Dubbeldam 1544 – Bas Weber 1399 0 – 1

De 24e moesten we even wachten op Bas 2. Daarna konden we los, want we waren inmiddels wel gewend geraakt aan een achterstand.
Ik heb wel alle partijen bekeken, maar ik heb ze niet gezien. Vandaar een wat beknopt verslag.

Wat is dat toch met die concentratie van John? Het leek er even op alsof de tegenstander het die avond zonder tegenstander tegenover zich moest doen. Enkele openingszetten door John en vervolgens was John maar sporadisch aan het bord te zien; sigaretje roken, even wandelen, koffie halen/zetten en bij de andere borden kijken. Toch bleek al snel dat dat onverschillige wel eens negatief zou kunnen aflopen. De tegenstander maakte slim gebruik van de onoplettendheid van John. Gelukkig wist John dat het teambelang voorop moest staan en ging er uiteindelijk toch nog even goed voor zitten. Dit bleek ook wel nodig want zijn tegenstander had inmiddels een behoorlijke druk op de stelling van John weten te creëren. Nadat John zijn kansen had weten te keren mocht er alsnog een mooi punt voor Barendrecht worden genoteerd.
Bord 2. John Bakker 1598 – Raymond de Moré 1405 1 – 0

Ik kwam wat stroef uit de opening, maar zag al snel een mogelijkheid om een pion te winnen. Er was nog een mogelijkheid om een extra pion te winnen met een simpel mat achter de paaltjes. Ik dacht hier wat te gemakkelijk over, in de wetenschap dat Rishie al 40 minuten meer had gebruikt. Rishie doorzag de dreiging goed en zorgde vervolgens voor behoorlijk wat problemen in mijn stelling. Vervolgens stevenden wij langzaam op een remise af. Tsja achteraf…..
Bord 3. Stanley Brabers 1520 – Rishie Jokhoe 1433 ½ – ½

Johan kreeg een wilde Jan tegenover zich. Die rolde een windmolen offensief af. Bij wat kleine foutjes van Johan had dit catastrofale gevolgen kunnen hebben. Gelukkig is Johan niet degene die over één nachtje ijs gaat en Jan niet degene die alle varianten uitwerkt. Hierdoor kon Johan al snel een stuk winnen en daarna volgende de bekende kaartenhuis constructie.
Bord 4. Johan de Weerd 1583 – Jan de Jong 1433 1 – 0

Bij Leo zag ik een bekend fenomeen verschijnen, namelijk open spel. Halverwege zag hij het zelf niet helemaal zitten, totdat hij een centrumpion voorkwam. Leo is natuurlijk een bijtertje en wist deze pion knap naar de overkant te escorteren. Klaar.
Bord 5. Leo van Praag 1531 – Lex van der Linden 1367 1 – 0

Mag je op het 6e bord, met wit, (tegen Ridderkerk 2, met alle respect) je heerlijk uitleven. Dus o.a. zeker niet in tijdnood komen. Als je dan op de zesde zet, t.g.v. een onbegrijpelijke black-out, twee zetten in de verkeerde volgorde speelt, sta je na zes zetten een volle loper achter, zonder enige materiaal compensatie. Gelukkig was er via de open d- en e-lijn enige druk uit te oefenen. Dat hield de tegenstander zodanig bezig, dat toen hij dat heelhuids overleefd had, wat te overmoedig een mataanval inzette die hem een stukverlies (tegen twee pionnen) opleverde.
Daarna leek bij zwart de tank min of meer leeg. Er gebeurde van alles maar daarna bleken er nog een wit paard met twee pionnen tegen twee zwarte pionnen op het boord te staan..Dat was, wonder boven wonder, genoeg voor de witte winst. De vraag die je blijft bezig houden is of je na zes zetten,met een volle loper achter, wel door moet blijven spelen.
In dit geval blijkbaar wel (zeker als je ook nog kampioenskansen wil houden).Bord 6. Tom Godthelp 1554 – Wim van Daalen 1307 1 – 0

Mijn verwachtingen van Joost waren hoog. Met zwart komt het beste in hem boven. Vanaf het begin leek hij toch de witte stukken te hebben. Marc werkte dan ook wel erg mee en al snel kon er een vol stuk in de tas. Daarna was het langzaam uitschuiven.
Bord 7. Joost Mooijweer 1465 – Marc Harreman 1 – 0

Han mocht met Leo van plaats wisselen, want Han wilde heel graag met wit spelen.
Dat konden wij zien, want hij ging er vol in vanuit de startblokken. Alleen was het een beetje als “Blazing saddles”. Gelukkig hervond hij zichzelf na de aanvankelijke teleurstelling dat een snel mat er niet in zat. Daarna keurig afgemaakt.8. Han Pijpers 1579 – Bas Roest 1257 1 – 0

Dit resulteerde in een lekkere overwinning.

Barendrecht 2 1547 – Ridderkerk 2 1372 6½ – 1½

Inmiddels in de wetenschap dat Overschie een sof had en wij aan een 3-5 nederlaag voldoende hebben voor de kampioenstrui, lijkt mij winnen het enige juiste.
Tot de 18e maart gents!!!