Barendrecht / IJsselmonde 1 – HZP Schiedam 1: Nachtkaars

door Bert Drolenga

In de laatste ronde moesten we proberen de achterstand van anderhalve bordpunt op Spijkenisse 2 in te halen. Dat moest dan gebeuren tegen het altijd moeilijke HZP Schiedam.

Steef en de voor André ingevallen Rinus speelden vooruit.
Steef verloor jammerlijk, maar Rinus profiteerde oplettend van twee kleine foutjes en behaalde een vlotte overwinning (1-1):

Door dit resultaat stond het resterende zestal voor de vrijwel onmogelijke taak alle partijen te winnen om het doelsaldo op te krikken. Tenzij Spijkenisse zou verliezen of gelijk spelen, natuurlijk, dan zou een kleine overwinning volstaan.
Vol goede moed togen we dus op de wedstrijddag naar Veenoord.

Bert meldde zich op het laatste moment ziekjes af, zodat André alsnog kon meedoen.
Hij speelde met zwart een moeilijke pot, maar kreeg in slechtere stelling remise aangeboden dat hij gretig aannam (1½-1½).
Iroy volgde het voorbeeld van André, ook hij kreeg in slechtere stelling remise aangeboden (2-2).

Adri verging het beter. Hij won met actief spel al snel een stuk. Zwart gooide er vervolgens nog een kwaliteit tegenaan in de hoop op damewinst. Maar deze hoop bleek ijdel, want Adri had alles goed doorgerekend (3-2):

Hierna was de koek op ging de wedstrijd uit als een nachtkaars.
Robbert wist langzaam maar zeker een klein voordeeltje te behalen, maar tijdgebrek dwong hem tot de keuze van het halve ei (3½-2½).
Vervolgens dolf Feike het onderspit. Vlak na de opening dirigeerde hij zijn stukken naar de damevleugel, maar deze liepen mekaar daar in de weg. John van Baarle wist hier wel raad mee en voerde zijn stelling vakkundig naar winst (3½-3½).

Zou Tjerk-Peter dan nog 2 matchpunten naar binnen slepen? Dat zag er eerst wel naar uit, want hij wist met goed spel 2 pionnen buit te maken. Hierna verslapte zijn aandacht en hij gaf zwart zoveel tegenspel, dat deze op een gegeven moment opgelucht in gewonnen stelling remise aanbood. An offer Tjerk-Peter couldn’t refuse (4-4).

Al met al een jammerlijk einde van een toch wel succesvol seizoen. Zo hoog in de RSB-competitie zijn we in jaaaaaaaaaren niet meer geëindigd!
Dat Spijkenisse kampioen werd met een ruime 5½-2½ overwinning, was achteraf een pleister op de wonde: ons resultaat deed er eigenlijk niet meer toe.

Niet iedereen was in vorm dit seizoen, maar de topscoorders Iroy en Robbert haalden een prachtige 5½ uit 7. Verder is vermeldenswaard de 4 uit 6 van Tjerk-Peter en de 3½ uit 5 van de invallers Jan Vermeulen, Rinus Bongers en John Bakker.

Na de derde plek van vorig jaar is deze tweede plek de onvermijdelijke tussenstap naar het kampioenschap van volgend seizoen!!

Schermafbeelding 2018-04-15 om 13.28.06

Gepromoveerd!

Het tweede team is afgelopen maandag gepromoveerd! De doelstelling voor dit seizoen is verwezenlijkt! Gefeliciteerd!

Onze laatste wedstrijd tegen HZP Schiedam van afgelopen maandag was vooral spannend. De voorsprong op onze directe concurrent Erasmus was voor aanvang van de laatste ronde maar één bordpunt. In de wetenschap dat Erasmus pas vrijdag behoeft te schaken, was een goede score tegen HZP Schiedam voor ons van belang voor het kampioenschap. We hebben met 5,5 – 2,5 gewonnen. Dit betekent dat we de druk voor Erasmus behoorlijk hebben opgeschroefd.

Schermafbeelding 2018-03-20 om 21.12.56

Op bord 1 speelde Rinus tegen Hans Schrumpf. Uiteraard was er eerst een opening, gevolgd door vast en zeker een scherp middenspel en dan uiteindelijk het eindspel. En daar werd het nu juist lastig voor Rinus. Beide nog vijf pionnen, maar Rinus had de beschikking over twee torens tegen één dame van zijn tegenstander. Bijzonder lastig maar Rinus kennende; rekenen, tellen, rekenen, tellen en nogmaals natellen! Helaas geen enkele combinatie zou winst opleveren voor Rinus. Remise was het hoogst haalbare voor zwart en wit accepteerde het aanbod.

Op bord 2 speelde Jan Vermeulen met wit tegen Gerard Turkenburg. Jan heeft tot nu toe in de competitie nog maar een half puntje weggegeven en was dat afgelopen maandag niet nogmaals van plan. Als één van de eerste wist Jan het volle punt binnen te halen. Met 6,5 uit 7 is Jan zeker van een mooie top-drie klassering bij de individuele scores.

Op bord 3 speelde Ron tegen Piet Hofstee. De altijd opgetogen Piet had er zin in! Wellicht de mooiste partij van de avond waarbij Ron enig voordeel leek te hebben in het eindspel. De stukken van Ron werkte prima samen en een vooruitgeschoven pion bezorgde Piet vast menig kopzorg. Jammerlijk liet Ron zich verleiden tot het afruilen van zijn sterke dame waardoor ieder strategisch voordeel direct was verdwenen. Nadat Ron de teamcaptain aangaf dat hij de stukken ongeveer vijf centimeter boven het bord zag vliegen, is wijselijk remise overeengekomen. Zou trouwens het gebruik van 6 Advil wel toegestaan zijn volgens de dopingsregels van de KNSB?
Op bord 4 speelde Ed tegen Jan Verveen. Ed was vastbesloten om vanavond te winnen! Vol goede moed opende Ed agressief. Eigenlijk altijd in de aanval en nooit in de problemen gekomen. Een overwinning zou verwacht kunnen worden. Helaas wilde Jan hier niet aan meewerken en verdedigde stug zijn positie. Ook toen in het eindspel, met twee gelijke lopers en ieder vijf pionnen, de oppositie bij wit leek te liggen wist Jan alle mogelijk opties van wit te pareren. Een remise was een terechte uitslag.

Op bord 5 speelde Robert tegen Marco Zwanenburg. Robert trof het niet met Marco, wellicht één van de meest gedreven, stugge en volhardende speler van HZP Schiedam. Aangezien Robert de opdracht had meegekregen dat hij moest winnen, speelde Robert vanaf het begin vol op de winst. Kennelijk was Marco met eenzelfde doel afgereisd naar Barendrecht, want ook Marco ging vol in de aanval. Beide spelers zorgden voor een prachtige schaakthriller! Tegen twaalf uur waren zij het die als laatste speelden en zodoende de eindstand bepaalden. Het stond op dat moment 5,5 – 1,5 voor Barendrecht. Een remise zou voor Barendrecht wel prettig zijn om de druk op Erasmus maximaal te houden. Robert bood dan ook remise aan in een stelling die nog alle kanten op kon. Maar zoals verwacht sloeg de gretige en zelfverzekerde Marco het aanbod af. Zou Marco ooit wel eens een remise hebben geaccepteerd? In tijdnood kon Robert niet voorkomen dat dat hij met 0 punten achterbleef.

Op bord 6 speelde John tegen Eric Emor. Ook John wilde graag winnen en probeerde al snel na de opening voordeel te halen uit zijn ontwikkelingsvoorsprong. Eric speelde enigszins behouden waardoor John het initiatief kreeg. John wist met een breekzet de aanval te starten op de dame vleugel. De aanval leek echter niet door te zetten en even was er wellicht de gedachte bij John om ook op de koningsvleugel ten aanval te gaan, f4 werd voorbereid! Gelukkig kwamen toen de wijze woorden van Dolf Meijer nog maar eens voorbij. Niet op twee vleugels tegelijk aanvallen als dat niet nodig is! Precies, terug naar de damesvleugel en alles op de aanval. John bezette zowel de b-lijn als de c-lijn met de torens en Eric probeerde koortsachtig om al zijn stukken zo dicht mogelijk bij elkaar in één vierkant te zetten. Het zag er in ieder geval bijzonder uit en kon ook niet goed aflopen voor zwart. Nadat John zijn twee torens op de zevende rij wist te plaatsen kon Eric stukverlies niet meer voorkomen. Mooie pot van John maar ook wel een iets te behoudende tegenstander.

Op bord 7 speelde Pieter, ons jeugdtalent, tegen Jan Hennevanger. Vanaf de eerste zet ging de trukendoos van Pieter weer open. Een schijnaanval werd keurig door Jan doorzien en leverde geen voordeel op voor Pieter. Echter de positie van de stukken van Pieter werd steeds beter en zijn tegenstander zag geen kans om mooie velden voor zijn stukken te vinden. Al vrij snel wist Pieter de druk zo op te voeren dat er geen ontkomen meer aan was voor Jan! Het eerste punt en daarmee onze promotie was door Pieter veiliggesteld! Top!

Op bord 8 speelde onze vaste invaller en meesterschaker Wim van Schelven tegen Christoph van Gorsel. Christoph kreeg schaakles van Wim! Binnen tien minuten had Wim een zeer tevreden blik in zijn ogen. Dit varkentje zou hij wel eens even wassen. En zo gebeurde het ook! Wim heeft Christoph echt letterlijk alle hoeken van het bord laten zien! Iedere zet van Christoph was een versterking van de positie van Wim. Stuk voor stuk, pion voor pion van zwart verdween van het bord. Met een kleine lach werd het remise aanbod van Christoph vriendelijk geweigerd. Drie zetten later konden de stukken in de schaakkist! Prachtig!

Met een 5,5 – 2,5 overwinning hebben we de druk voor Erasmus in stand kunnen houden. Aanstaande vrijdag mag Erasmus het opnemen tegen onze schaakvrienden uit Overschie. Erasmus heeft 6,5 bordpunt nodig om kampioen te worden! Hup, hup, Overschie!

Één van de teamleden (Bram de Knegt?) van Erasmus kwam nog even kijken naar het resultaat van onze wedstrijd. Natuurlijk werd Bram gastvrij ontvangen. Een paar drankjes later zagen de teamleden van Barendrecht hun kans schoon om het te proberen! Helaas ging Bram niet in op de uitnodigingen om erelid te worden van Barendrecht of het in het vooruitzicht stellen van een mooi fles wijn bij een bepaald persoonlijk resultaat tegen Overschie!

Aanstaande vrijdag valt de beslissing om het kampioenschap, maar de hoofdprijs voor ons is al binnen; We zijn gepromoveerd! Proficiat!

Overschie en natuurlijk ook Erasmus veel succes aanstaande vrijdag!

RSR Ivoren Toren 3 – Barendrecht / IJsselmonde 1: Doelsaldo

door Bert Drolenga

In de zesde ronde moesten we proberen de achterstand van anderhalve bordpunt op Spijkenisse 2 zien goed te maken. Dus winnen met zo groot mogelijke cijfers was het parool.
We traden bijna volledig aan, alleen André was op het laatste moment vervangen door Jan. Geen verzwakking naar zo bleek.

Zo halverwege de avond had ik een prognose van 5-3 op mijn lijstje staan: plussen voor Feike, Jan en Tjerk-Peter, een min bij mezelf en evenwicht aan de overige borden.
En zowaar kwam één prognose uit! Jan speelde weer eens een prachtige aanvalspartij.
De op de damevleugel verdwaalde witte koning werd vakkundig gevloerd (1-0):

Bert hield zich weer eens niet aan zijn eigen prognose. In het Schotse Gambiet kreeg ik goede druk voor de pion. Helaas miste ik de tussenzet die de druk nog meer zou verhogen. Nu kreeg ik amper compensatie, maar gelukkig blunderde zwart een pion waarna zijn stelling ineen stortte (2-0).
Tjerk-Peter was meteen hierna de tweede die zich aan mijn prognose hield. In een Caro-Kan stond hij wat passief, maar wist zich hieraan langzaam los te rukken. Vervolgens verorberde hij de ene pion na de andere (3-0).

Dit was de gehoopte tussenstand, maar zat er nog meer in het vat?
Jazeker, want weliswaar stond Adri inmiddels erg slecht en had Feike zijn voordeel verloren, Steef had een pion gewonnen en stond gewonnen. De overige partijen van Iroy en Robbert waren nog in evenwicht, dus mijn prognose werd verhoogd naar 5½-2½ in ons voordeel.

De eerste tegenvaller viel aan het bord van Steef. Zeer onverwachts belandde het punt aan de verkeerde kant van het bord. Zoals gezegd stond hij gewonnen. Na bekwame drukopbouw via de d-lijn snoepte hij de a-pion mee. Helaas deed hij hierna geen enkele goede zet meer, waardoor wit een onverwachts punt kon scoren (3-1).
En het werd nog slechter voor ons. Adri liet zich na de opening wegdrukken. Hij spartelde nog lang tegen, maar kon het onheil niet meer voorkomen (3-2).

Robbert hield zich vervolgens netjes aan de prognose, maar niet nadat hij in een dame-toren eindspel met enkele pionnen kleine kansen had gehad vanwege de slechte pionnenstructuur van zijn tegenstander (3½-2½).

Hierna toverde Iroy zijn trukendoos weer eens tevoorschijn. In een gelijk opgaande partij liet hij zich in tijdnood komen, waarna hij stoïcijns een gelijke stand omtoverde in een vol punt.
Houdini did it again! (4½-2½).

Het slotakkoord was aan Feike. Hij wist na de opening enig druk op te bouwen, maar zwart gaf geen krimp. Feike trouwens ook niet, want beide heren bleven de gehele avond in gelijke stand doorspelen. Hopend op een wonder. Deze kwam er niet (5-3).

Met deze degelijke overwinning zijn we geen steek opgeschoten, want Spijkenisse won eveneens met dezelfde cijfers. Hierdoor blijven we 1½ bordpunt achterstaan met nog één ronde te gaan.

Schermafbeelding 2018-03-20 om 20.52.55

Het tweede komt goed weg tegen Dordrecht

Afgelopen dinsdag 20 februari hebben we onze één na laatste wedstrijd van het seizoen gespeeld tegen Dordrecht 6.

Kort voor aanvang van de wedstrijd werden de resultaten bekend van de wedstrijden die op de maandagavond zijn gespeeld in onze poule. Erasmus, onze direct concurrent om het kampioenschap, had goede zaken gedaan door met 6,5-1,5 te winnen van Spijkenisse. HZP Schiedam heeft match-punten laten liggen tegen Overschie, wat bijzonder gunstig is voor onze promotiedoelstelling.

Met als uitgangspunt van twee bordpunten voorsprong op Erasmus was onze taak duidelijk. WINNEN,WINNEN en WINNEN. Het streven was dan ook om Erasmus niet dichterbij te laten komen. We moesten dan ook met 6,5-1,5 van Dordrecht winnen!

Met een bijna compleet team werden we weer warm ontvangen door onze schaakburen uit Dordrecht. Deze bijzondere en prettig ingerichte schaaklocatie straalt altijd één en al schaaksport uit. Prachtig!

Nog voordat de wedstrijden begonnen meldde zich nog twee reserve spelers bij onze teamcaptain! Mocht er zich op het laatste moment nog een blesssure voordoen dan stonden ze klaar voor een invalsbeurt! Wat een teamspirit! Gelukkig geen blessures op het laatste moment en dus konden de twee extra spelers de verdere avond als aandachtig supporter de wedstrijd beleven.

Voordat we aan de wedstrijd wilden beginnen toch nog een laatste wissel. De aangewezen scheidsrechter werd vervangen door een andere arbiter. Deze keek wel heel erg streng en serieus. Om bang van te worden! Na een lange monoloog van de arbiter kregen we uiteindelijk toestemming van de arbiter om te beginnen.

Op bord tweede speelde Jan Vermeulen met zwart tegen Geert Zwartjes. Met 4,5 punt uit de eerste vijf wedstrijden was Jan aan zijn stand verplicht om het volle punt binnen te halen. Snel na de opening werden er diverse stukken afgeruild. Aanvankelijk leek dit niet goed uit te pakken voor Jan. Zijn koning stond helemaal open en gevaarlijk in het midden van het bord. Gelukkig wist Jan waarschijnlijk precies wat hij deed en ruilde de overige stukken ook nog af waardoor zijn centrale koning sterker en sterker werd. Na een onzorgvuldigheid van zijn tegenstander wist Jan met een mooie combinatie zijn tegenstander tot overgave te dwingen. Het eerste punt was binnen!

Op bord vier speelde Ed Lammens met zwart tegen de oudste van de heren van Nugteren (Dick). In een vlot tempo werden de eerste twintig zetten gespeeld. Ook voor Ed was de opdracht om te winnen, remise was geen optie. Met nog een toren en een vracht aan pionnen op het bord ontsnapte de zwarte a-pion aan de aandacht van Ed. Net even sneller dan de pionnetjes van Ed dreigde de a-pion van Dick te promoveren. Met veel moeite probeerde Ed de a-pion alsnog te stoppen. Helaas lukte dat niet en moest hij opgeven. Helaas een nul.

En toen begon het gelazer eigenlijk pas echt. Eerst Johan die de teamcaptain komt vragen of hij remise mag aannemen. Direct gevolgd door Rinus en Ron die bijna gelijktijdig ook een remise aanbod hadden gekregen en wilde accepteren. Onze teamcaptain was streng en stond een remise niet toe. Er moesten punten gescoord worden! Schoorvoetend namen de drie musketiers weer plaats achter hun borden.

Een stand langs de borden leerde dat van de zes overgebleven borden er vier op remise stonden, één op verlies en één op winst. Het ging niet goed!

Op bord acht speelde Johan de Weerd tegen Henk Barends. In zijn derde invalsbeurt probeerde Johan een opening te forceren maar zijn tegenstander liet niet toe dat er een open middenspel ontstond. De pionnen bleven op het bord terwijl veel andere stukken werden afgeruild. Geen ontwikkelingsvoordeel voor Johan en een forse blokkade van veel pionnen op de derde, vierde en vijfde rij. Er kon geen stuk meer langs, een echter remise stelling. Johan had echter het remiseaanbod van Henk moeten afwijzen. Er werd dus nog eenmaal het onmogelijke geprobeerd zonder enige beweging. Dan maar een extra drankje bestellen. Na nog wat nutteloos geschuif van beide spelers heeft Johan de teamcaptain kunnen overtuigen van een onvermijdelijke remise. Daarmee inmiddels 1,5 punt voor Dordrecht. Meer punten was niet de bedoeling!

Op bord 7 speelde ons jeugdtalent Pieter Kwekkeboom met wit tegen Peter Fafié. Pieter was alleen maar voor de winst gekomen! Alleen zijn tegenstander wilde absoluut niet meewerken! Een sterke witte loper van zwart kon voorkomen dat Pieter kon aanvallen. Ook nadat de helft van de pionnen van het bord waren verdwenen en Pieter zorgvuldig het samenwerking van de zwarte stukken uit elkaar had gespeeld bleef een finale genadeklap uit. Misschien een beetje nonchalant probeerde Pieter toch iets te forceren echter door de dreiging van mat achter de paaltjes te laten bestaan moest er goed gerekend blijven worden. Uiteindelijk had Pieter zijn aanvalsplan klaar en kon hij na bijna twee uur spelen toch een vol punt bijtellen. 2,5 punt binnen maar ook al 1,5 punt kwijt!

Ook Robert kwam vervolgens tevergeefs bij zijn teamcaptain smeken om het mogen accepteren van remise. Helaas doorspelen en winnen voor het team en voor de kampioenschap kansen!

Op bord drie speelde Ron van Oosterbos tegen Bas Nugteren. Ron speelde voor het eerst in vijf jaar weer eens met de witte stukken in een RSB wedstrijd. Ron was zijn openingsarsenaal gelukkig nog niet vergeten en ging resoluut van start. Met een forse voorsprong in tijd had hij zijn tegenstander redelijk klem gezet. Maar helaas zichzelf ook. Er leek geen doorkomen aan en zijn tegenstander vond dat een remise wel passend zou zijn. Met enige tegenzin mocht Ron, na overleg met de teamcaptain, niet ingaan op het aanbod. Winnen dat was de opdracht! Ron ging er nog eens goed voor zitten en wist met een prachtige aanvalscombinatie de stelling van Bas volledig te ruïneren. Ron ging op zoek naar overwinningskansen. Uiteindelijk vond Ron de juiste weg en wist op een prachtige wijze zijn kleine voorsprong om te zetten in een verdiende overwinning. 3,5 punt binnen!

Op bord één speelde Rinus Bongers tegen Anton de Maertelaere. Rinus opende behouden en hoopte dat hij zijn tegenstander kon verleiden tot het ruilen van wat stukken. Anton ging daar niet in mee. Gedurende het vorderen van de wedstrijd leek het er steeds meer op dat Anton naar een remise toe aan het spelen was. Een remiseaanbod moest Rinus afwijzen. We wilden immers nog vier bordpunten scoren. Na enig gepuzzel en het betrekken van zijn koning bij het spel bleek dat Rinus toch geen doorbraak kon forceren. Ook Anton was niet voornemens om verdere risico’s te nemen. Een remise was onafwendbaar. 4-2

Nu speelden alleen Robert en John nog. Twee punten erbij zou mooi zijn!

John Bakker speelde op bord zes een nerveuse partij tegen de teamcaptain van Dordrecht, Hans Boersma. Hans opende met een aangenomen koningsgambiet. John had grote moeite om telkens de juiste voortzetting te vinden en verbruikte heel veel tijd voor de eerste tien zetten. John belette Hans te rokeren en hoopte zo vol op de koningsvleugel in de aanval te kunnen gaan. Doordat de druk voorafgaande aan de wedstrijd al flink was opgevoerd, was John wellicht met randzaken bezig en was het heldere denken over de stelling niet altijd even gemakkelijk. Na 20 zetten was John door zijn tijd heen en had Hans nog meer dan drie kwartier bedenktijd. Er werden veel beren gezien en verliezen mocht echt niet! Winnen was ook voor John de opdracht. En gezien de stand van 4 – 2 ook echt noodzakelijk. John zette Hans steeds verder onder druk op de koningsvleugel. Penning na penning en na een lange rokade leken alle stukken van John in de aanval te kunnen. De h-pion naar voren, direct gevolgd door de g-pion zorgde voor zoveel aanvalsdruk dat dit overwicht uiteindelijk wel tot een overwinning zou moeten kunnen leiden. Helaas, een onoplettendheid zorgde ervoor dat een paardevork kwaliteitsverlies voor John impliceerde, een toren voor een paard en weg aanval. Onder tijdsdruk naar een overwinning vechten leek nu wel haast onmogelijk. Toch wist John zijn verloren kwaliteit terug te winnen waardoor de stand weer in evenwicht leek. Doordat de h-pion en de g-pion inmiddels bijna op de één na laatste rij stonden kreeg John weer vertrouwen in een overwinning. Helaas maakte John toen zijn tweede foutje in de wedstrijd en zag het er opeens hopeloos uit. Nog één kans wellicht; een remiseaanbod van John. Hans, inmiddels ook enigszins in tijdnoodfase, accepteerde dit gelukkig voor Barendrecht. Een diep teleurgestelde John maar ook enigszins opgelucht met het halve puntje. 4,5 punt binnen met nog één resultaat te gaan.

Onze laatste redding was Robert Dortmond. Hij speelde op bord vijf tegen Henk Monster. In een gelijk opgaande partij leek hier halverwege de partij ook een remise in de maak. Een remiseaanbod werd met tegenzin door Robert geweigerd. Na een tumultueus middenspel stond er plotsklaps een bijzondere complexe pionneneindspel te wachten voor beide spelers. De enige kans voor Robert om tot winst te komen. Na diverse malen tellen en rekenen durfde Robert het aan om de stelling open te breken en dacht door zetdwang een vrijpion te creëren. Dit lukte in eerste instantie niet maar na een tweede poging bleek inderdaad dat zetdwang leidde tot winst! Robert heeft het team een grote dienst bewezen met deze prachtige overwinning. Eindstand 5.5 – 2,5 en nog steeds vol in de race voor het kampioenschap.

De beslissing voor het kampioenschap zal in de laatste ronde vallen. Eerst maar weer een trainingskamp beleggen voor de belangrijke wedstrijd tegen HZP-Schiedam.

Schermafbeelding 2018-02-22 om 19.45.52

Barendrecht / IJsselmonde 1 – SOF/DZP 1: Magie

door Bert Drolenga

In de vijfde ronde kwam het altijd-moeilijke SOF/DZP langs. Samen met Spijkenisse 2 en ons team maken ze de dienst uit in onze klasse. Tegen Spijkenisse hadden ze met 5-3 verloren, dus aan ons de taak deze score minimaal te evenaren. Om dat te bereiken zouden we veel goocheltrucs uit moeten halen.

Dat ging Bert, ik dus, erg slecht af. Ik speelde als een slechte imitator van Tommy Cooper; eentje die nog blind was ook. Ik zag weinig tot niets van de witte dreigingen en mijn tegendreigingen gingen in witte rook op. Binnen een uur lag mijn koning op zijn gat. En verder wil ik er niets meer over zeggen. Toch nog wel: BAH! (0-1).
De tweede tegenvaller viel aan bord 4. Vanwege mijn mislukte goocheltruc voelde Adri zich genoodzaakt om van acquit in de aanval te gaan en een paard in de aanbieding te doen. Uiteraard kon deze niet genomen worden vanwege een dosis vergif in het zadel, waarna Adri de kwaliteit kon innen. Helaas ging het hierna met de kwaliteit van zijn spel achteruit. In plaats van actief te blijven spelen koos hij voor consolidatie. Hiermee gaf hij zwart de kans een sterk initiatief tevoorschijn te goochelen, wat voldoende was voor een dynamisch evenwicht (½-1½).

De derde tegenvaller viel aan bord 8. Tjerk-Peter werd meteen na de opening om de oren gesmeten met zwarte activiteit over het gehele bord. Na 2 lange rokades stormden de zwarte pionnen op de damevleugel onvervaard naar voren, ondersteund door de dame en 2 torens. Ondanks verbeten tegenspel van Tjerk-Peter wist zwart zoveel matdreigingen te creëren dat zelfs Hans Kazàn hier geen antwoord meer op zou hebben (½-2½).

Bij deze dramatische tussenstand lag een kleine nederlaag in het verschiet.
Immers, Feike stond glad verloren, Iroy en Robbert gelijk en alleen Steef en André gaven tegengas.

Gelukkig werd toen de goocheldoos geopend.
Robbert wist, als een onvervalste echte Fred Kaps (wie kent hem niet?), vanuit het niets een beslissende aanval te lanceren (1½-2½).

Vervolgens scoorde André de gelijkmaker. Hij kon door zijn actieve spel een graai doen in de zwarte snoepdoos. Hij snoepte een aantal pionnen mee, pareerde als een volleerde David Copperfield eenvoudig de zwarte eeuwig-schaak-dreigingen waarna zijn a-pion het pleit beslechtte (2½-2½).
Bij het naspelen van de partij moest ik onwillekeurig terugdenken aan de fameuze woorden van Jan Hein Donner:

Lieve pion op a5

Mooi klein ding, randpion ben je, niet meer dan één veldje mag je bestrijken. Je bent zo klein, bijna niets en je hebt de hele partij daar op je plaatsje gestaan, maar al die tijd was mijn hoop op jou gebouwd en al mijn angstig hunkeren was voor jou. Ik zag je wel, zoals je daar stond, kleine bengel. De mensen dachten natuur­lijk dat het om de pion op d5 ging, hij trok hun aandacht, ja ze keken allemaal naar hem, maar jij en ik wisten het wel, het ging om jou, om jou en jou alleen.

Je hebt gewacht, stouterd, je hebt je niet opgedrongen, want je wist dat ik al die tijd alleen maar aan jou dacht en dat je niets hoefde te doen, want dat ik vanzelf wel bij je zou komen. Kleine randpion, je bent nu vrij. Ga je gang, op a8 wacht jou en mij de onuitsprekelijke heerlijkheid. Heb mijn dank, lief klein ding. Ik heb je lief,

je Koning

(J.H. Donner. Schaakbulletin 40, februari 1971. Opgenomen in ‘De Koning’, blz. 121.)

Hierna kwam SOF/DZP weer op voorsprong. Feike vergistte zich in de opening en kwam drie pionnen achter. Maar aan opgeven dacht deze Victor Mids niet. Onze amateur-psycholoog bleef doorspelen om ons moreel hoog te houden. Hij gaf pas op toen hij bijna mat stond (2½-3½).

Beide resterende partijen moesten dus gewonnen worden. Steef stond goed, maar Iroy vrijwel verloren. Een nieuwe goocheldoos was dus nodig.

Steef won inderdaad. De gehele partij hij een sterk initiatief en deze plus werd versterkt door enorm tijdverbruik van zijn tegenstander. Deze wist lang tegen te spartelen, maar onze Hans Klok toverde alle tegendreigingen weg een scoorde een mooie gelijkmaker (3½-3½).

En ten slotte komen we aan bij de apotheose van de avond.
Bij Iroy was er lang weinig aan de hand, totdat wit er in slaagde het initiatief naar zich toe te trekken. De ingewikkelde stelling, op een gegeven momenten stonden de vier paarden in een vierkantje bij elkaar, kostte beide partijen veel tijd. Op het moment dat beiden nog maar een halve minuut op de klok hadden, nam Harry Houdini plaats achter de zwarte stukken. Met duivelse zetten voerde hij de verloren stelling tot winst (4½-3½).

Met deze nipte zege blijven we in het spoor van Spijkenisse 2, dat met 6-2 won en nu dus 1½ bordpunt voor staat.

Schermafbeelding 2018-02-14 om 21.57.04

HZP weer eens te sterk in RSB beker

Gisterenavond heeft Barendrecht/IJsselmonde de kwartfinale van de RSB beker verloren van HZP Schiedam. Dat is in het recente verleden al eens vaker gebeurd. Ik heb weinig van de andere partijen gezien, omdat mijn eigen partij al mijn aandacht opeiste, wat overigens niet mocht baten. André was op bord 4 het eerste klaar, een remise. Steef kwam in een lastig te verdedigen toreneindspel terecht, werd langzaam maar zeker in de touwen gedrukt en verloor. Iroy kreeg, naar wat ik later vernam, pardoes een stuk kado en won. Zelf moest ik alle zeilen bijzetten om de zaakjes na een belabberd gespeelde opening te repareren. Dat leek te lukken en toch weer niet. Ik verloor dus en zo werd het 2,5-1,5 in ons nadeel. Hieronder wat fragmenten uit de partij, waarbij vooral de stelling na zet 25 van wit enigszins frappant genoemd kan worden. Jammer is wel dat zet 25 van wit nou net de verkeerde keuze was.

Even schrikken, en over een andere boeg!

Het tweede team van Barendrecht/IJsselmonde mocht afgelopen vrijdag 2 februari aantreden tegen Overschie 4, in alweer de vijfde competitiewedstrijd in de derde klasse van de RSB.

De teamcaptain van Barendrecht heeft het team al weken van te voren voorbereid op deze belangrijke wedstrijd. Een sleutelwedstrijd om in de strijd voor promotie te blijven meespelen. Het kampioenschap hadden we namelijk al uit het oog verloren omdat we in onze eerste wedstrijd tegen Erasmus onvoldoende hadden gepresteerd. De tweede plaats leek het hoogst haalbare.

Maar toen was het opeens even behoorlijk schrikken. Onze vrienden uit Hendrik-Ido-Ambacht hebben afgelopen dinsdag een stunt uitgehaald door met 4,5 – 3,5 te winnen van Erasmus, de gedoodverfde titelkandidaat! Erasmus de boot in en wij moeten het over een andere boeg gooien!

Onze teamcaptain moest toen in allerlei de uitgestippelde strategie overboord zetten. Het kampioenschap hebben we weer in eigen hand. In een in allerijl belegde teambespreking moesten de doelen en prestaties worden herzien. Geen tijd meer voor een trainingskamp maar een donderspeech zou ook voldoende moeten zijn.

Onder deze grote druk hebben onze drie top basisspelers van het 2e team afgezegd. Was het de druk, de te krappe voorbereidingstijd of toch iets anders? We zullen het in de evaluatie nog wel een keer bespreken.

Om even voor acht uur zat ons team met drie invallers klaar in het Prachthuis in Overschie. Geen tactische opstelling, gewoon één doel; zoveel mogelijk bordpunten binnenhalen. Remise aanbieden was door de teamcaptain verboden. Onze vriendelijke tegenstanders trachtten, met het aanbieden van een gratis consumptie en een heerlijke kop koffie, mogelijk invloed uit te oefenen op het eindresultaat. Dit leek in eerste instantie ook werkelijk te gaan lukken.

Een rondgang langs de borden na een uur spelen leerde dat alle borden nog in evenwicht waren en dat er nauwelijks voordeel was voor Barendrecht. Sterker een aantal borden kon wel eens op verlies gaan uitdraaien.

Op bord zes speelde onze invaller Eric van Orlé met de zwarte stukken tegen Edwin van Kleeff. Eric had eerder in het derde team mooie resultaten neergezet en een invalbeurt in het tweede was dan ook geen verrassing. Bovendien was deze partij tegen Edwin wel een hele fijne. Zelf alles goed doen en een tegenstander die meerdere malen niet de optimale keuzes maakt. Met verbazing zag Eric al snel dat er kansen ontstonden. De koningsrokade kon worden geblokkeerd, drie stukken werden door Eric gepend en de pionnenstructuur van wit hielp niet in het verdediging tegen de aanvalsdrift van Eric. Nadat Eric met een zorgvuldige voorbereiding zijn e-pion op de één na achterste lijn wist te posteren duurde het nog drie zetten voordat Edwin mat stond! Top prestatie van onze invaller! 0-1!

Op bord acht speelde René Jansen een bijzonder gedegen partij. Geconcentreerd wist René in het middenspel een mooie stelling uit te bouwen tot een zeer degelijke aanval. Zijn twee paarden rond de koning werkte prima samen en toen René de kans schoon zag om met een toren op de laatste rij te komen had hij een paar aardige combinaties die zijn tegenstander Martin Schlüter tot opgave dwong. Winnen, winnen! Fijne invalbeurt voor René! 0-2!

Op bord vier speelde Pieter Kwekkeboom tegen de in allerijl ingevlogen David van der Vloed. Pieter had er zin in en ging direct vanaf de eerste zet vol in de aanval! Winnen dat was de opdracht dus dat kan alleen maar met aanvallen en nog eens aanvallen. Pieter liet zonder pardon zijn dame instaan om met een trucje de dame van de tegenstander op te kunnen rapen zonder stukverlies. Zijn tegenstander ging daar niet helemaal in mee maar moest onder druk toch een pionnetje laten aan Pieter. Eén pionnetje extra is voor Pieter vaak voldoende. Snel werden er diverse stukken afgeruild met bovendien tot gevolg dat Pieter een veel betere positie dan zijn tegenstander overhield. Een paar zetten later sloeg Pieter ook nog een tweede pionnetje van het bord. Al zegevierend gooide hij zijn armen in de lucht als ware hij al had gewonnen, stond op van zijn stoel en trakteerde zichzelf op een overwinningsdrankje. Enigszins ontgoocheld bleef David alleen achter het bord. Nadat Pieter na vijf minuten weer achter het bord wilde plaatsnemen schudde de tegenstander zijn hand. Uitstekende overwinning! 0-3

Op bord twee speelde Robert Dortmond een moeilijke partij. Met zwart kwam hij niet zo erg lekker uit de opening en toen zijn tegenstander Mario Angelo Dirks zijn torens wist te verdubbelen kon Robert alleen maar verdedigen. Dat lukte prima en zijn tegenstander zag geen kans om door de gedegen stelling van zwart door te breken. Al schoorvoetend en met knikkende knieën kwam hij bij de teamleider vragen of hij het remiseaanbod van zijn tegenstander mocht accepteren. 0.5-3.5!

Op bord één speelde Jan Vermeulen met wit tegen Cor van Lennep. Vanaf het begin een bijzonder scherpe partij waarbij Jan opportunistisch de aanval koos. Het verjagen van de zwarte koning leidde wellicht onbedoeld naar een sterke verdediging, waar de paarden van zwart ieder aanvalsdrang van wit konden weerstaan. Halverwege de partij zag Cor zijn kansen en wist pionnetje voor pionnetje een overwicht te krijgen op zijn tegenstander. Toen Cor uiteindelijk twee vrij pionnen op de A en B-lijn had weten te creëren leek een eerste nederlaag voor ons in de maak. Toen had de teamcaptain van Barendrecht even oogcontact met Jan en dit riep mogelijk de noodzaak en de gegeven instructie nog eens naar boven. Jan gooide de partij over een andere boeg! Tegenspel was nodig! Miraculeus en met wat hulp van zijn tegenstander wist Jan door een loper offer eerder een pion te laten promoveren dan zijn tegenstander en kon Cor niet anders dan verbaasd en fors teleurgesteld capituleren. 0.5-4.5!

Op bord drie speelde Ed Lammens met wit tegen de getalenteerde Jurriaan Verbeek. Beide spelers speelden snel door de door hen bekende opening en al vlot in de partij werden de stukken geruild. Ed wist door het afruilen van de stukken de pionnenstructuur van zijn tegenstander zozeer te verzwakken dat een overwinning tot de mogelijkheden ging behoren. Met allebei één toren en een gelijk gekleurde zwarte loper probeerde Ed zijn pion voorsprong om te zetten in winst. De stug verdedigende Jurriaan wilde echter niet van een verlies weten en verdedigde keurig netjes zijn wankele stelling (vijf tegen zes pionnen). Na verwoede maar vergeefse pogingen van Ed om zijn toren op de achterste lijn te plaatsen was een remise onontkoombaar. 1-5!

Op bord vijf speelde John Bakker met wit tegen David Prins. Een moeilijke partij waar de stukken lang op het bord beleven staan. Na een anderhalf uur spelen verloor David mogelijk zijn geduld en begon met het afruilen van de stukken. Geen gunstige ontwikkeling voor John die alle opgebouwde druk zag verdwijnen. Gelukkig kon John het roekeloos afruilen enigszins tegengaan door een dubbelpion toe te staan. Met alle pionnen, de torens en de dame nog op het bord gooide John het over een andere boeg. Winnen, winnen, winnen! Maar hoe dan? Na een half uur geconcentreerd nadenken was het plan geboren. Maak gebruik van je eigen ruimte en beperk de ruimte van de tegenstander. Vast en zeker onbedoeld werkte David mee aan het strategische plan van John. Zwart kon geen kant op en John kon op zoek naar een vernietigende aanval. Helaas koos John voor een niet alledaagse voortzetting toen hij zijn dame bijna naast het bord positioneerde. Foutje, bedankt dacht David wellicht. Met de dame aan de zijlijn wist David de koning van John buiten het aanvalsplan te brengen. Wederom was de kracht bij John weer uit de aanval! Dat was nogmaals even schrikken, maar onverwachts kon John het voor een tweede keer over een andere boeg gooien. Deze keer niet via de stukken op het bord maar via het klokje wat naast het bord was geplaatst. David zat serieus in tijdnood! Met nog drie minuten tegen 25 minuten van John, zou hier de winst wel eens te vinden kunnen zijn. John bracht zijn dame weer in het spel en door het afslaan van de aangeboden dame-ruil bleef de stelling complex. Met nog twintig seconde op de klok maakte David een beslissend foutje! 1-6

Op bord zeven speelde Tom met zijn gewenste witte stukken tegen Ruud Gorseman. Ook voor de invallers was de instructie dat er gewonnen moest worden. Tom speelde in een keurig tempo naar een zeer veel belovende stelling. Als één van de weinige borden was er voor Tom een klein plusje te zien na een uur spelen. Met een forse aanval op de koningsvleugel zou de overwinning binnen gehaald worden. Vol opportunisme stortte Tom zich in het avontuur. Ruud wilde daar echter niets van weten en wist al snel te zorgen voor meer verdedigende zwarte stukken dan aanvallende witte stukken. De aanval van Tom strandde in schoonheid. Als laatste bord moest Tom, nadat hij een paard was verloren, zijn tegenstander feliciteren! 2-6!

Na een mooie schaakervaring in het altijd gezellige Prachthuis met een fijne speelzaal en prima koffie reisden we nog even langs Ijsselmonde om een glaasje champagne te heffen op het kampioenschap van ons vierde team.

Met een 6-2 winst gaan we nu weer aan kop in klasse 3A. Erasmus volgt op twee bordpunten en kort daarachter op 4,5 bordpunt komt HZP Schiedam. Bij Erasmus dromen ze nog gewoon over een kampioenschap, maar in eigen hand hebben ze het niet meer! Wat is eigenlijk het verschil tussen de boot ingaan of buiten de boot vallen?

Schermafbeelding 2018-02-06 om 20.05.05

HI Ambacht 1 – Barendrecht / IJsselmonde 1 : regelmatig

door Bert Drolenga

In de vierde ronde stond laagvlieger Hendrik Ido Ambacht 1 op het menu. Dit team is afgelopen 2 jaar gepromoveerd van de derde naar de eerste klasse en moet zich nu zien te handhaven.
Onze taak was de (mede)koppositie te behouden en de 5½-2½-overwinning van concurrent Spijkenisse 2 te overtreffen.
We hadden 2 vervangers nodig, want Tjerk-Peter was zakelijk verhinderd en André had zich ziek gemeld. John en Jan waren adequate vervangers.

Strijdtoneel was De Cascade in HI Ambacht. Cascade betekent stroomversnelling, maar hier was op de borden eerst weinig van te merken. Na ruim anderhalf uur spelen was de strijd nog vrijwel in evenwicht: plusjes voor Iroy, Adri en Bert en minnetjes voor Steef en Jan.

Hierna stroomden de eerste punten dan toch binnen.
Iroy had initiatief na de opening en scoorde snel na een cadeautje van zijn jarige tegenstander (0-1).
Adri volgde snel. Omdat de speelkleur hem weinig uitmaakt, verving hij André aan het vierde bord. Hij bewees het gelijk van zijn teamleider door snel de druk op te voeren op de witte stelling met pionwinst tot gevolg. Dat was wel aan hem besteed (0-2).

Deze 2 punten waren verwacht volgens mijn eerdere prognose, maar aan de andere borden kwam er ook tekening in de strijd en vielen de kwartjes langzaam onze kant op: Steef en Jan kwamen beter te staan en de overige borden waren in evenwicht.

John bracht de volgende beslissing. Als invaller viel hij beheerst aan een scoorde een mooi halfje (½-2½).
De andere invaller, Jan, volgde zijn voorbeeld. Qua resultaat dan, want anders dan John speelde hij een krankzinnige Wild-West-partij waarin beide partijen afwisselend beter stonden. De stelling was zo ingewikkeld, dat Jan veel tijd nodig had. Op een gegeven moment had hij nog maar 2 minuten over tegen 1 uur en 3 minuten voor zijn tegenstander. Uiteindelijk wist Jan een stuk buit te maken, waarna de vrede werd getekend (1-3).

Feike won weer eens ouderwets: langzaam, maar zeker. Hoe, dat doet hijzelf uit de doeken (1-4):

Bert, ikzelf dus, speelt een constant seizoen: telkens groot voordeel, maar geen benutting van mijn kansen. Ook niet in deze partij. Ik wist mijn passieve tegenstander volledig in te snoeren, maar op het moment suprême bleek ik mijn breekkansen ook ingesnoerd te hebben. Hierna koos ik maar voor het halve ei. Schrale troost was dat hiermee de 2 matchpunten binnen waren (1½-4½).
.

Steef speelt een wisselvallig seizoen. In deze partij kwam hij eerst onder grote druk te staan, maar hij wist zich hier uit te worstelen. De betere stelling wist hij helaas toch niet te verzilveren (2-5).
Traditiegetrouw was op het laatst alleen nog Robbert bezig. Hij wist zich langzaam maar zeker naar een plus te spelen, maar daar bleef het dan ook bij (2½-5½).

Een regelmatige overwinning dit keer. We staan nu nog steeds gedeeld bovenaan met Spijkenisse, dat een zwaarder programma heeft gehad.

Schermafbeelding 2018-01-07 om 12.16.16

Overschie 2 – Barendrecht / Ijsselmonde 1: Moeilijk

door Bert Drolenga

In de derde ronde togen we naar Overschie. Spelen wij in Barendrecht in een Klachthuis, zij vertoeven in Het Prachthuis. En het was inderdaad heel gezellig daar. Wel wat warm trouwens en dat werd er in de loop van de avond niet beter op. Maar verder geen klagen over deze locatie.

We traden voltallig aan en hadden de opdracht om niet alleen te winnen, maar ook te denken aan ons doelsaldo. En deze combinatie bleek al lastig genoeg tegen het moeilijke Overschie.
Niet vreemd was dan ook dat halverwege de avond mijn plus-min-lijstje afwisselend 4½-3½ aangaf voor beide partijen.

Wij namen de leiding door een ouderwetse overwinning van André. Zijn eerste overwinning dit seizoen was er eentje om in te lijsten. Toen wit de verkeerde kant op rokeerde kwam het witte koninklijk echtpaar in een hachelijke situatie terecht. André maakte het onverbiddelijk uit en versmaadde zelfs damewinst! (1-0). Speel maar na!

Tjerk-Peter breidde de voorsprong uit naar 2-0. Zo vlak na de opening had zijn tegenstander vage aanvalskansen, maar Tjerk-Peter gaf geen krimp. Hoe hij won heb ik niet gezien door mijn eigen besognes, maar het moet ongetwijfeld een fraai punt geweest zijn. Ook is het natuurlijk gunstig voor zijn beroerde ELO-score.
Mijn eerder genoemd besognes zorgden er voor dat ik het verder scoreverloop volledig heb gemist. Dat was niet zo erg geweest als Bert, ik dus, had gewonnen. Maar ik slaagde er in een prachtstelling, met +3 op mijn siliconen vriend, en bovendien een half uur meer op de klok, alsnog de nek om te draaien. De winnende manoeuvre zag ik wel, maar ik leidde hem verkeerd in met een onterecht stukoffer.
Het moeilijkste van het schaken blijft het winnen van een gewonnen stelling…..

Omdat ik het verdere chronologisch verloop niet kan reproduceren, hanteer ik nu maar de omgekeerde bordvolgorde.
Adrie aan bord 7 mishandelde zijn opening, een pijnlijk verzwakkende g2-g4, en kwam heel erg moeilijk tot verloren te staan. Hij wist zich miraculeus en ternauwernood uit de problemen te worstelen en haalde een moeizame remise.

Robbert scoorde aan bord 5 weer eens een onnavolgbaar punt. Hij bewees maar weer eens hoe belangrijk gezonde ontwikkelingszetten zijn. Ze waren voldoende om de zwarte stelling uit elkaar te spelen. Rokeren hoefde pas op de 29e zet toen het pleit al beslecht was. Zwart ging niet lang hierna beroerd door zijn vlag.
Robbert is nu met een 100% score topscorer van onze klasse. Klasse!

André hadden we al gehad, dus belanden we aan bij bord 3 met Iroy aan het roer. Hij had eerst het centrum in handen, maar dat werd effectief aangevallen. Uiteindelijk belandde hij in een paardeneindspel met een hinderlijke minuspion. Dat was helaas niet meer te redden.
Steef kwam er aan bord 2 helaas ook niet aan te pas. Een vervelende initiatief op de damevleugel bezorgde hem een lastige avond. Te lastig, zoals bleek.

Als u goed heeft meegeteld staan we nu op 3½-3½ en is het eerste bord doorslaggevend. Het werd een spannende pot met twee partijen die allebei op de koningsvleugel aanvielen. Feike won en brak hiermee met zijn vervelende gewoonte om bij teamwinst zelf te verliezen.

Een moeizame overwinning dus. We staan nu gedeeld bovenaan met Spijkenisse, dus hopelijk gaat het de volgende wedstrijd ietsjes beter.

Schermafbeelding 2017-12-01 om 16.29.55

Barendrecht / IJsselmonde 1 – CSV 2: griezelen

door Bert Drolenga

Het was volle maan en Halloween was net geweest. Overdag zag ik diverse zwarte katten op straat lopen. Het was koud en ik huiverde…..
Deze spookachtige beelden kon ik missen als kiespijn! Want ik moest ‘s avonds schaken en wilde gewoon een onbezorgde overwinning op de promovendus. En verder geen gedonder!

Maar mijn angstbeeld bleek juist, want na zo’n 2 uur spelen ging de strijd nog gelijk op en was er nog geen zicht op een overwinning.
Weliswaar hadden Steef en Bert groot voordeel, maar Adrie stond slecht. Aan de andere borden was het evenwicht nog niet verbroken. Er kon dus nog van alles gebeuren….

Het onheil tekende zich verder af door een blunder van André. Hij wist langzaam een voordelige stand te bereiken toen hij opeens spoken zag. Een gepend stuk ging van het bord en dat betekende een vette nul (0-1).
Verder ramspoed deed zich voor aan het bord van Bert. In een Siciliaan kwam ik al snel een pion voor en wist ik bovendien de zwarte koning naar de onveilige damevleugel te lokken. Het punt leek gescoord, tot ik de genadeklap veel te snel uitdeelde. Deze klap bleek een waanvoorstelling, en stukverlies én een rood hoofd waren het gevolg. Gelukkig bleek mijn opgeluchte tegenstander een goede geest en bood meteen remise aan. Dit werd natuurlijk eveneens opgelucht aanvaard (½-1½).

Na dit remiseaanbod leken de kwade geesten genoeg plezier aan ons te hebben gehad en besloten ze onze tegenstanders eens lekker te plagen. Dit leverde ons 5 maar liefst winstpartijen op!
Adrie incasseerde als eerste het punt. Hij kwam superslecht uit de opening en kon zich amper verroeren. Gelukkig kreeg hij de kans zich te ontworstelen aan de witte spoken, waarna hij in sneltreinvaart met zijn zwarte demonen via de b-lijn dood en verderf zaaide in de witte stelling (1½-1½).
Tjerk-Peter was de volgende gelukkige. Na een Schotse opening kreeg hij ontwikkelingsvoorsprong dat resulteerde in pionwinst. Jammer genoeg wel een dubbelpion. Zwart had als compensatie het loperpaar, maar hij ruilde vervaard alle engerds af naar een pionneneindspel. Dat leek gemakkelijk gewonnen voor onze captain, maar in de praktijk was het kantje boord. Dat bleek genoeg (2½-1½).
Steef scoorde niet lang hierna. In de mooiste partij van de avond wist hij zijn tegenstander langzaam maar zeker de vernieling in te drukken. Zwart was gedwongen tot fantoombestrijding en probeerde een wanhopig kwaliteitsoffer. Dit bracht Steef niet van zijn stuk. Speel maar na en geniet (3½-1½).

Ook Robbert stond aan de goede kant van het schaakbord. Hij deed het rustig aan, zoals gebruikelijk. Hij en zijn tegenstander zaten als mythische wezens achter hun stukken. Dus terwijl de andere partijen al in een beslissend stadium waren, was op Robberts bord de opening net achter de rug. Hierna kreeg Robbert het zwaar en hij kwam een pion achter. Gelukkig had zijn tegenstander hier veel tijd nodig. En deze had hij niet (4½-1½).
Nummer vijf in de rij was Iroy. Hij kwam goed uit de opening en snoepte de kleine witte Casper op a2 mee. Hij zorgde er goed voor dat zijn tegenstander moeilijk een plan kon verzinnen. Deze probeerde het toch, maar dat kostte hem zoveel tijd dat hij in tijdnood zijn dame weggaf. Zie de partij, die Iroy helaas net niet helemaal kon reconstrueren (5½-1½).

Het slotakkoord kwam van vlaggenschip Feike. Hij kreeg het zwaar voor de kiezen, maar als bovennatuurlijk verschijnsel hem moet je minimaal vier keer verslaan in een partij. Dat lukte zijn tegenstander bij lange na niet (6-2).

Al met al een verrassende dikke zege. We staan zelfs bovenaan!!
Maar zoals good-old Joop Zoetemelk al zei: “Parijs is nog ver!”
Gelukkig had hij geen verstand van schaken…..

Schermafbeelding 2017-11-12 om 20.24.01